دنیای فوتبال:آیین‌نامه و قوانین جدید AFC برای تعیین سهمیه کشورها در لیگ قهرمانان آسیا، تشکیلات فوتبال ایران را در میانه راه لیگ هشتم مجبور به پیگیری پرونده خاک خورده و بایگانی شده «حق پخش تلویزیونی» کرد تا پس از چند ماه درگیری رسانه‌ای و حتی تنش در جلسات مستقیم، غائله با ورود رییس جمهور فیصله پیدا کند.

خبری که نیمه‌شب از سوی محمد علی‌آبادی، رییس وقت سازمان تربیت بدنی بلافاصله بعد از پایان جلسه‌اش با عزت‌ا... ضرغامی در حضور احمدی‌نژاد، روی آنتن‌ زنده برنامه نود رفت. ماحصل آن توافق شبه اجباری شبانه، واریز سالانه 10 میلیارد تومان از سوی تلویزیون دولتی ایران به حساب سازمان لیگ فدراسیون فوتبال بود اما پس از فروکش کردن التهاب اولیه ناشی از هیجان تبلیغاتی این خبر، همگان دریافتند این رقم به ازای واگذاری «امتیاز انحصاری تبلیغات محیطی فوتبال کشور» نصیب اقتصاد ضعیف فوتبال ایران شده و شق‌‌القمری در کار نبوده است.
سازمان صدا و سیما هم به ناچار «صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش» که مجری و پیمانکار وقت تبلیغات محیطی بود (یادگاری که علی‌آبادی در آشفتگی دوره انتقالی به دامن فوتبال ایران گذاشت) را تا پایان لیگ هشتم تحمل کرد اما در آغاز فصل نهم، صدا و سیما با برگزاری مزایده، حق بهره‌برداری از تبلیغات محیطی را با رقم چشمگیر و دور از انتظار هفت میلیارد تومان به شرکت شبکه سبز واگذار کرد تا 70 درصد تعهد خود به فوتبال را یکجا و بدون هیچ زحمتی روی دوش یک شرکت خصوصی خوشنام بگذارد و در حقیقت برای حق پخش تلویزیونی فوتبال تنها سه میلیارد تومان از جیب مبارک بیرون بکشد.
شبکه سبز، از خروج تا بازگشت
بد نیست بدانید «شبکه سبز» که با اختلاف نزدیک به دو میلیارد تومان نسبت به رقیب دوم، برنده مزایده صداوسیما شده، همان شرکتی است که برای سه فصل لیگ برتر قرارداد شش میلیارد تومانی با فدراسیون محمد دادکان منعقد کرده بود اما به سومین فصل کارش نرسیده، پس از برکناری قهری دادکان در بازگشت از جام‌جهانی 2006 با حکم یکطرفه و غیرقانونی کیومرث هاشمی سرپرست وقت فدراسیون از قرارداد کنار گذاشته شد. این شرکت بزرگ تبلیغاتی که قراردادهایی به مراتب بزرگتر با سازمان صدا و سیما به خصوص در آگهی‌های شبکه‌های استانی داشت، قید کمک به فوتبال را زد و با انجام صددرصد تعهداتش، به‌رغم تحمل زیان‌های هنگفت، فوتبال را یکسال زودتر از قرارداد رسمی به باند جدید مدیران فدراسیون به خصوص داریوش مصطفوی تحویل داد و رفت.
پس از آن شرکت‌های کوچک زیادی با شیوه‌های عجیب هر یک برای دوره کوتاهی رسانه فوتبال را در اختیار گرفتند. در حالیکه طبق نرخ تورم، درآمد لیگ برتر باید هر سال نسبت به سال قبل افزایش پیدا می‌کرد اما این درآمد تا مبلغ حدود 500 میلیون تومان برای یک فصل کاهش یافت گرچه متولیان وقت مدعی بودند حداقل رقمی مشابه درآمد حاصله در فدراسیون دادکان را کسب کرده‌اند.
پرداخت 7 میلیاردی برای پخش 2 میلیاردی
برنده مزایده صداوسیما 72 ساعت مانده به شروع لیگ نهم اعلام شد و «شبکه سبز» هم برای امضای قرارداد نهایی و پذیرش مسوولیت یک خواسته منطقی از مدیران صداوسیما مطرح کرد؛ «برنامه‌ریزی هر هفته لیگ حداقل در دو و حداکثر در سه روز و پخش مستقیم یک مسابقه غیر از بازی‌های استقلال و پرسپولیس با سایر تیم‌ها» این شرط در کنار دیگر مسایل حرفه‌ای نظیر جای‌گیری دوربین‌های تلویزیونی در زوایایی که حداکثر نمایش از تابلوهای دور زمین به چشم بیننده‌ها بیاید، بلافاصله در جلسه مشترک معاون صداوسیما و دو نایب رییس فدراسیون فوتبال پذیرفته شد و برگه قرارداد به امضای دو طرف رسید اما در عمل، این تعهدات به جز چند هفته میانی نیم‌فصل، هیچگاه به وقوع نپیوست. تلویزیون، که به زعم مدیرانش با امضای قرارداد هفت میلیاردی، خر خود را از پل فوتبال عبور داده بود، آن قول و قرارها را فراموش کرد و دوباره به سیستم پخش زنده تنها دو بازی سرخابی‌ها در هر هفته روی آورد. به زبان ساده یعنی از مشتری هفت تومان پول بگیری و فقط به اندازه دو تومان به او آش بدهی... مدیران رده‌های میانی شبکه سه نیز هیچ تغییر یا اصلاحی در زاویه استقرار دوربین‌ها یا دیگر اشکالات ریز و درشت شرکت طرف قرارداد ندادند تا دست پیمانکار سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی در حنا بماند. 

 منبع:روزنامه گل

                                    لطفا در خصوص این خبر نظر دهید