سرمربی:‌علی دایی

گسترش :حامد ریاحی (محمد ترکمن دقیقه 11)، علی انصاریان، میثم حسینی، مرتضی قربان‌پور، توماس ماتیکا (ترکمن اخراج)، عباس آقایی، روح‌الله عبداللهی، سیلاس فیتوس، امید نظامی پور، محسن دلیر و رسول خطیبی
سرمربی: فرهاد کاظمی

سه دقیقه به پایان بازی علی دایی روی نیمکت نشست. او در آخرین بازی فصل پر ماجرای فوتبال ایران سرانجام به جام رسید و با آرامش سال را به پایان برد. او که بعد از حذف از تیم ملی، در زمستان گذشته به فوتبال بازگشت با وجود نتایج نه چندان خوب در لیگ در جام حذفی با قرعه مناسب پیش رفت و در نهایت به قهرمانی رسید. این هدف مهمی بود که در حضور 100هزار هوادار مشتاق و با بازی هجومی نیمه اول به دست آمد. دایی که تیمش را با جوان‌ترها ارنج کرده بود از همان ابتدا حریف را زیر فشار حملات قرار داد تا توسط تیاگو از روی نقطه پنالتی در همان نیمه اول به گل برسد و البته  10 دقیقه بعد با علی‌عسگر پرتلاش فاصله را دوبرابر کند. پرسپولیسی‌ها البته کمی هم خوش‌شانس بودند، چون دروازه‌بان اول حریف در همان نیمه اول مصدوم شد و از بازی بیرون رفت. آنها در نیمه دوم هم بد بازی نکردند و یک گل دیگر به حریف زدند. این در حالی بود که گسترش هم با حرکات پا به توپ خطیبی چندباری خطرساز شد و در نهایت یکبار توسط او به گل رسید. در نهایت این فصل فوتبال با شادی هواداران پرسپولیس و خوش و بش او با جانبازان کنار زمین تمام شد، در حالی که به نظر باز هم بغضی در صورت او نشسته بود.

این جشن پر جمعیت یک هفته بعد از جشن قهرمانی سپاهان، باز هم هیجان را به فضای فوتبال بازگرداند، گرچه پرسپولیس برای بزرگی به کار و کار و کار احتیاج دارد.