فوتبال روز - گفتگو

کریمی: از همه هواداران بابت آن اشتباه عذرخواهی می‌کنم

فوتبال روز — Sat, 4 Feb 2012 21:46:24 GMT

فوتبال روز:صبح دیروز در مراسم نوزدهمین سالگرد محراب شاهرخی،علی کریمی هم در جمع پیشکسوتان پرسپولیس دیده شد.

او که مثل زمان تمرین، جزو اولین نفراتی بود که خود را به آنجا رسانده بود پس از پایان مراسم به سوالات ایران ورزشی پاسخ داد.اکثر کسانی که در آن محل حضور داشتند، برد پرسپولیس را به او تبریک می‌گفتند البته کریمی هم خوشحال به‌نظر می‌رسید.

از جایی شروع کنیم که به اسکوربورد نگاه کردید و دیدید که استقلال 2- صفر جلو افتاده. واقعا فکرش را می‌کردید که آخر بازی برنده باشید؟

ما در زندگی چیزهایی می‌بینیم که خودمان هم باورمان نمی‌شود. من به شما می‌گویم که شاید خوشبین‌ترین هوادار پرسپولیس هم فکرش را نمی‌کرد که چنین اتفاقی بیفتد. ما بازی باخته را بردیم و این همان چیزی است که فوتبال را از همه چیز جذاب‌تر می‌کند.

وقتی پرسپولیس 10 نفره شد، عصبی به نظر می‌رسیدید. هم شما و هم چند بازیکن دیگر پرسپولیس.

من فکر می‌کنم طبیعی بود. ما خوب بازی را شروع کردیم. فکرمان همین بود که بازی را ببریم، همین. اما چشم باز کردیم و دیدیم هم عقب افتادیم و هم یک یار کمتر داریم. عصبی بودن قابل توجیه نیست اما به هرحال فکر می‌کنم اگر شما هم جای ما بودید عصبی می‌شدید.

اما علی کریمی بزرگ پرسپولیس است. وقتی تو عصبی می‌شوی، از بقیه بازیکنان چه انتظاری می‌شد داشت؟

چیزی که من را اذیت می‌کرد این بود که برخلاف جریان بازی گل خوردیم. واقعیت این است که وقتی 10 نفره شدیم من فکر می‌کردم بازی دیگر تمام شده. برای همین است که می‌گویم هوادار ما هم حق داشت که فکر نکند ما می‌بریم. اول عصبی شده بودیم. بعد به این نتیجه رسیدیم که تا آخرین نفسی که داریم باید بجنگیم. وقتی بازی تمام شد، نای راه رفتن هم نداشتیم. من می‌دانم که این اتفاق در جهان هم هر چند سال یک بار تکرار می‌شود. مطمئنا این دربی به تاریخ پیوسته و دیگر حالا حالاها تکرار نخواهد شد.

وقتی دقیقه 70 دیدید که هواداران سکوها را ترک می‌کنند چه حسی داشتید؟

به آنها حق می‌دادم اما دست تک تک آنهایی که تا آخر بازی ماندند و حمایت کردند را می‌بوسم. آنها هم به ما و هم به آن تعداد هوادار کم صبر و حوصله تیم ما نشان دادند که فوتبال 90 دقیقه است و باید حتی تا آخرین دقیقه‌های تلف شده بازی هم صبر داشت.

در مورد این حرف زدید که سوار بازی بودید و گل خوردید. استقلال چطور بود؟ به نظرتان نسبت به دفعات قبلی افت داشت؟

وقتی شما چند بازیکن کلیدی نداشته باشید، حتما کیفیت کاری‌تان هم عوض می‌شود. نبودن جباری، حیدری و آندو تاثیرگذار بود اما استقلال با این همه پا پس نکشید. واقعا خوب بازی می‌کرد. خیلی به ما فشار آوردند.

آخر بازی رحمتی انتقادهایی به سازمان لیگ داشت. مثلا می‌گفت که فشردگی بازی‌ها روی کیفیت بازی و بازیکنان تاثیر منفی گذاشته.

با مهدی کاملا موافقم. بازی‌ها خیلی فشرده شده و به بازیکنان واقعا فشار می‌‌آید. این هم مختص استقلال یا فقط پرسپولیس نیست. همه تیم‌ها دارند در وضعیت سختی بازی می‌کنند. شما وقتی بیشتر می‌فهمید فشردگی بازی‌ها چقدر آزار دهنده است که چند بازیکن شما هم مصدوم می‌شوند. یک روز حرف ما همین بود و حالا استقلالی‌ها هم به حق اعتراض می‌کنند. البته این را بگویم که سازمان لیگ هم چاره‌ای ندارد... لیگ پرتعداد است!

برگردیم به اول بازی، جایی که پرسپولیس با چند حمله دامنه‌دار بازی را شروع کرد اما گل خورد!

این اصلا ملاک نیست. من خودم گفتم از اینکه خوب بازی کردیم و گل خوردیم عصبی شدم اما در فوتبال نمی‌گویند کدام تیم خوب بازی کرد، همیشه تیمی که خوب شروع می‌کند، خوب هم تمام نمی‌کند. یعنی قرار نبود به ما به خاطر خوب بازی کردن یک گل هدیه بدهند!

روی گل اول هم اشتباه عجیبی کردید.

من از همه هواداران بابت آن اشتباه عذرخواهی می‌کنم. شما هم حق بدهید که بالاخره آدم گاهی اشتباه می‌کند. البته اگر نمی‌بردیم هیچ وقت خودم را بابت آن اشتباه نمی‌بخشیدم.

آخر بازی جوری خوشحالی می‌کردی که باور کردنی نبود. انگار به خودت خیلی چسبید.

اگر یازده نفره می‌بردیم شاید این قدر نمی‌چسبید. طرفداران استقلال تا دقیقه 81 برد پنجم را باور کرده بودند. هواداران ما هم یا داشتند می‌رفتند یا دیگر امیدی نداشتند اما دیدید که همه چیز ناگهان عوض شد. من خوشحال بودم که می‌دیدم هوادار ما خوشحال است.

انگار بیشتر از بقیه هم خوشحال هستید!

نمی‌دانم... این خیلی لذتبخش است که دو گل عقب باشید، ده نفره بشوید و در ده دقیقه سه گل بزنید. به من خیلی چسبید.

این دو روز همه دارند در مورد تعویض‌های دنیزلی حرف می‌زنند.

دیدید که نقش مربی در نتیجه بازی چقدر تاثیرگذار است. خوشبختانه تعویض‌های دنیزلی جواب داد.

انگار آخر بازی جایزه بهترین بازیکن را هم به شما دادند.

این حق من نبود. اصلا هم تعارف نمی‌کنم. آدم باید واقعیت‌ها را بگوید، هم در تیم ما و هم در استقلال بازیکنانی بودند که لیاقت انتخاب شدن را داشتند. مثلا مهدی رحمتی 3گل خورد اما دیدید چند فرصت را از ما گرفت اما شانس من بود که انتخاب شوم. به هرحال از کسانی که به من لطف داشتند و به من رای دادند واقعا تشکر می‌کنم.

ادامه راه را چطور می‌بینید؟

خب این پیروزی و به‌خصوص این جور بردن برای ما به لحاظ روحی واقعا لازم بود اما این بازی تمام شد، ما باید به بازی‌های آینده فکر کنیم.

سوال آخر در مورد محراب شاهرخی!

من بازی ایشان را یادم نیست و ندیدم ولی شنیدم بازیکن فنی و خوبی بوده و از نظر اخلاقی هم در بالاترین سطح قرار داشته. می‌دانم ایشان در مقطعی برای پرسپولیس مربیگری هم کرده. من وظیفه داشتم که به‌عنوان یک عضو کوچک سر مزار ایشان حاضر شوم. دعا می‌کنم خدا همه پیشکسوتان این فوتبال را برای ما سالم و زنده نگه دارد.

‌کیا: دنیزلی به نیمکت‌نشین‌ها گفت شما سرنوشت بازی را عوض می کنید

فوتبال روز — Fri, 3 Feb 2012 12:56:04 GMT

فوتبال روز: پرسپولیس یک پنجشنبه شب رویایی را پشت سر گذاشت و مطمئنا دربی 74 در تاریخ این باشگاه به عنوان یک مسابقه ویژه و به یادماندنی ثبت خواهد شد. مهدی مهدوی‌کیا هم برای چهارمین‌بار حضور در این مسابقه را تجربه کرد و این چهارمین برد کیا در دربی بود و در نوع خودش رکورد منحصر به فردی است. مهدوی‌کیا در مورد این برد رویایی و مسائل مختلف دیگر گفت‌وگویی اختصاصی با خبرنگار سایت گل انجام داد.

یک پنجشنبه رویایی بود،درست است؟
اول باید بگویم که بازی خیلی سختی بود و وقتی 10نفره شدیم کمتر کسی فکر می‌کرد بازی را ببریم. خدا را شکر در کمتر از 15دقیقه 3 گل زدیم و باید از حمایت تماشاگران تشکر کنیم.

*آیا واقعا باور داشتید که بازی باخته را آن هم با 10نفر اینطور عوض کنید؟
بله، باور داشتیم. اگر باور نداشتیم که سه گل نمی‌زدیم. ما چیزی برای از دست دادن نداشتیم و 10نفره هم بودیم. خوشحالم 3 موقعیت جدی ما تبدیل به گل شد و ایمون زاید عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت.

*هیچ کس فکر نمی‌کرد او هت‌تریک کند. قبول دارید؟
زاید نشان داد که چارچوب را فوق‌العاده می‌شناسد. او گل‌هایی زد که معمولا در فوتبال ایران کم دیده می‌شود. پنجشنبه روز این بازیکن بود و امیدوارم همیشه اینگونه باشد.

*شما از نیمکت‌نشینی ناراحت نشدید؟
دنیزلی قبل از بازی با من حرف زد و گفت که نمی‌خواهم از تو در خط دفاعی استفاده کنم. او قصد داشت از من در خط هافبک و برای کارهای تهاجمی استفاده کند و من هم به تصمیم سرمربی احترام می‌گذارم. وقتی به زمین رفتم نهایت تلاشم را به خرج دادم.

*بدشانس هم بودید که دو شوت فوق‌العاده شما گل نشد؟
به هر حال شرایط اینطور پیش رفت ولی مهم این بود که ما بردیم.

*بعد از ورود به زمین دنیزلی چه نقشی به شما داد؟
ما بیشتر روی ارسال از کناره‌ها برنامه داشتیم و با توجه به حضور زاید در خط حمله قصد داشتیم که از توپ‌های هوایی استفاده کنیم. من خیلی خوشحالم که در این مسابقه پاس گل دادم.

*رکورد نباختن شما مقابل استقلال هم کماکان حفظ شد. درست است؟
خدا را شکر می‌کنم که رکورد من شکسته نشد. من در 4بازی مقابل استقلال صاحب 4پیروزی شده‌ام.

*استقلال را چطور دیدید؟
استقلال در نیمه اول موقعیت چندانی نداشت و از یک تک فرصت استفاده کرد. آنها در نیمه دوم بعد از گل دوم فکر کردند که همه چیز تمام شده است و خیلی زود خوشحال شدند ولی فوتبال 90دقیقه است و حتی ثانیه‌هایش سرنوشت یک بازی را عوض می‌کند. این برد از لحاظ روحی خیلی به ما کمک کرد. ما واقعا تحت فشار بودیم.

*اخراج اولادی درست بود؟
من صحنه اخراج را به درستی ندیدم ولی فکر می‌کنم که کارت قرمز نداشت. اخراج اولادی انگیزه‌های ما را بیشتر کرد و همه چیز را تغییر داد.

*نقش دنیزلی در این پیروزی چقدر بود؟
او از لحاظ روحی و روانی خیلی خوب تیم را آماده کرد و همانطور که وعده داده بود دربی را نباخت.
دنیزلی قبل از بازی در رختکن تمامی بازیکنان نیمکت‌نشین را جمع کرد و به ما گفت که این شما هستید که امروز سرنوشت مسابقه را رقم خواهید کرد. این حرف‌های دنیزلی نشان داد که او واقعا یک مربی بزرگ است.

*غیبت چند بازیکن تأثیرگذاراستقلال به سود تمام شد. درست است؟
قطعا مهره‌های بزرگ تأثیرگذار هستند ولی فکر می‌کنم تجربه‌ ما خیلی کمک کرد که این مسابقه را ببریم. *تماشاگران پرسپولیس قبل از دقیقه 80 در حال ترک ورزشگاه بودند.

در این مورد چه صحبتی دارید؟
آنها با توجه به باخت‌های قبلی سرخورده شده بودند و زود رفتن ولی آنهایی که ماندن مزد خود را گرفتند. این یکی از بازی‌های رویایی من در طول دوران بازیگری‌ام بود. در واقع باید بگویم که جزو سه مسابقه رویایی من بود که هیچ وقت آنها از یاد نخواهم برد. یکی بازی ایران و استرالیا بود، یکی دیدار ایران و قطر در مقدماتی جام جهانی که ما 2 بر یک عقب بودیم ولی در نهایت 3 بر 2 بردیم و یکی هم همین بازی.

کی‌روش: مظلومی حواسش را جمع کند!/رئال من بارسلونا را شکست می‌داد

فوتبال روز — Fri, 27 Jan 2012 13:40:14 GMT

فوتبال روز:کارلوس کی‌روش با انتقاد از زمین‌های چمن در ایران گفت: با چنین زمین‌هایی فوتبال ایران به جایی نمی‌رسد.

کی‌روش سرمربی تیم ملی فوتبال ایران امروز در برنامه ورزش و مردم حاضر شد و به سؤالات بهرام شفیع مجری این برنامه پاسخ داد.
متن این گفت‌وگو به شرح زیر است:

* چرا سرمربی تیم ملی ایران شدید؟
خیلی ساده بود. آن چیزی که من در چند سال آینده کاری‌ام به دنبالش بودم همان چیزی بود که فدراسیون فوتبال ایران می‌خواست. ما یک هدف و یک رؤیا داشتیم و آن حضور در جام جهانی بود و به این ترتیب این ارتباط راحت به وجود آمد تا ایران به جام جهانی صعود کند.

* از فروردین ۹۰ که به ایران آمده‌اید آیا تمام چیزهایی که متصور بودید محقق شد؟
آن چیزهایی که می‌خواستم مربوط به ساختار فوتبال ایران می‌شد. مهمترین نکته بازیکنانی بودند که انگیزه بالایی داشتند ضمن اینکه حمایت خوبی از سازمان لیگ، مربیان و باشگاه‌ها از من شد و یک هارمونی بین بازیکنان، لیگ، تیم ملی و فدراسیون ایجاد کردیم.

* شما مخالف حضور سرپرست در تیم ملی هستید یا با ترابیان، سرپرست سابق تیم ملی مشکل داشتید؟

هیچ کدام. ما اکنون یک چارت برای تیم ملی طراحی کرده‌ایم که مسئولیت‌های همه مشخص است و دپارتمان‌های مختلفی تعریف شده است. هر روز هم بهتر از روز گذشته کار می‌کنیم و پیشرفتمان قابل لمس است. آنهایی که در تیم ملی کار می‌کنند باید کار تمام وقت و تمرکز کامل داشته باشند و اکنون افرادی که در این چارت حضور دارند این ویژگی را دارند.

* قرار بود شما روی تیم‌های پایه ایران نیز نظارت داشته باشید اما در برخی مواقع از این تیم‌ها انتقاد کردید دلیلش چیست؟
دقیقا همین طور است. قرار بود تیم‌های دیگر با نظارت و حمایت من کار کنند. در مرحله اول تیم المپیک و زیر ۱۹ سال این کار را انجام داد اما در مورد تیم نوجوانان با من صحبتی نشده بود. در جلسه اخیر با کفاشیان و تاج آنها از شرایط این تیم ابراز نگرانی کردند و قرار شد من هم بر این تیم نظارت کنم. خوشحالم که بتوانم چنین کاری انجام دهم. در تمام تیم‌هایی که کار کردم چنین کاری را انجام دادم اما همه چیز باید شفاف بررسی شود. من می‌خواهم نظارت داشته باشم و تجربه و دانشم را در اختیار این تیم‌ها قرار دهم و بخشی از تصمیم‌گیری این تیم‌ها باشم. یک مسئله را باید بگویم اینکه شما خودتان کار را انجام دهید و بعد اسم من را بگویید بدون آنکه من در جریان باشم در واقع از اسم من استفاده کرده‌اید. شاید به نظر یکسان برسد اما این دو مسئله خیلی متفاوت است. من آمادگی همکاری دارم ولی نه اینکه فقط اسمم مطرح باشد که کفاشیان در جلسه اخیر واضح حرف زد و گفت از این به بعد برنامه‌های تیم نوجوانان با نظارت من باشد و قرار است در مورد این تیم هم نظراتم را بگویم.

* اهالی فوتبال استقبال خوبی از شما کردند. این مسئله چه مسئولیتی برای شما ایجاد می‌کند؟
مسئولیتی که شما از آن حرف می‌زنید از روز اول با من بود. از روزی که نوع پذیرش هواداران و اهالی فوتبال ایران را دیدم احساس مسئولیت بیشتری کردم و باید دو سه برابر بیشتر کار کنم تا بتوانم پاسخگوی چنین مسئولیتی باشم. من در قبال ۷۵ میلیون ایرانی مسئولیت دارم. ۷۵ میلیون ایرانی روی شانه چپ من هستند و خبرنگاران و رسانه‌ها روی شانه راست من و هنوز نمی‌دانم کدام سنگین‌ترند.
نکته حائز اهمیت آن است که باید برای پیشرفت کار کنیم و این باور به وجود بیاید که ما باید ابزار لازم مانند هماهنگی، مدیریت، بخش اداری قوی و... را داشته باشیم. نکته مهمتر این است که فدراسیون فوتبال به من پول نمی‌دهد که من فقط در اینجا کار کنم بلکه مهم کسب نتیجه و صعود تیم ایران به جام جهانی است. این بخش خیلی مهم است و حتی رؤیای خود من هم هست.

* شما گفتید با روی مبل نشستن نمی‌توان به جام جهانی صعود کرد...

من مربی‌ای نیستم که روی نیمکت بنشینم و بازیکنان را به میدان بفرستم و از صعود به جام جهانی لذت ببرم. ما باید با غرور و افتخار کار کنیم و اگر کوچکترین شانسی برای موفقیت مقابل تیم هایی مثل برزیل، آلمان و انگلیس داریم از هم اکنون باید آماده سازی خود را شروع کنیم. برای گذراندن تعطیلات به برزیل نمی‌روم. اگر این چنین باشد مربیانی هستند که چنین کاری را دوست دارند و خیلی از بازیکنان هم دوست دارند که تعطیلاتشان را در برزیل بگذرانند اما یک نکته مهم برای فوتبال ایران این است که نمی‌خواهم یک تیم شکست خورده باشیم.

در جام جهانی 2010 پرتغال ۷ بر صفر کره شمالی را شکست داد و من در جریان بازی به چهره همکارانم روی نیمکت نگاه کردم و بعد از بازی بلافاصله به سمت سرمربی کره رفتم و او را در آغوش گرفتم زیرا می‌دانستم در پشت آن چهره یک ملت وجود دارد که غرورش با این نتیجه خدشه‌دار شده است. دوست ندارم در جام جهانی 2014 به هیچ عنوان جای مربی کره شمالی باشم. البته صعود به جام جهانی این ریسک را دارد ولی باید از چنین اتفاقاتی پیشگیری کنیم.

* نقش مربی در توسعه ورزش چقدر است؟
مربیان نقش بزرگی در توسعه ورزش دارند اما آنها نمی‌توانند کارهای جادویی کنند. هیچ جادویی وجود ندارد. اهالی فوتبال و باشگاه‌ها نباید تمام داشته‌هایشان را در یک سبد قرار دهند مثلا اگر باشگاهی تصور کند با خرید یک مهاجم خوب همه کارها را انجام داده و کار تمام است اشتباه می‌کند و پیشرفت حاصل نخواهد شد.

برای پیشرفت باید عناصر بنیادی پیشرفت را داشته باشیم بازیکن خوب، مربی خوب، زمین خوب، بخش اداری و مدیریتی قوی، تجهیزات خوب تا بتوانیم در آینده پیشرفت کنیم. بازیکنان فوتبال را بازی می‌کنند اما چرا به مربیان زیاد بها داده می‌شود علتش آن است که مربیان دانش خود را به بازیکنان منتقل می‌کنند و مربیان باهوش و تحصیلکرده می‌توانند فوتبال را از رکود خارج کنند تا فوتبال سیر تکاملی و تدریجی خود را پیش ببرد. مربیان هیچ وقتی برای استراحت ندارند چه بعد از باخت چه بعد از برد. آنها همیشه زیر فشار مدیران و تماشاگران قرار دارند و اگر نتیجه نگیرند شغل‌شان را از دست می‌دهند. بنابراین آنها کسانی هستند که برای پیشرفت فوتبال می‌جنگند.

* شما قبل از بازی قرص آرام‌بخش می‌خورید؟
قطعا چنین کاری می‌کنم زیرا باید تمرکزم را در جریان بازی حفظ کنم.
(در این لحظه عکسی از دوران کودکی کی‌روش نشان داده شد که سرمربی تیم ملی گفت: این عکس من یا پسرم نیست و او را نمی‌شناسم. این اشتباهی است که برخی از سایت‌ها انجام دادند. سرمربی تیم ملی همچنین در مورد رسانه‌ها گفت: خوشبختانه من خیلی از مسائلی را که روزنامه‌ها می‌نویسند را متوجه نمی‌شوم.)

*نظر شما در مورد سر آلکس فرگوسن چیست؟ نتایجی که او با منچستر گرفته گویای شخصیتش در فوتبال است. من به عنوان فردی که شش سال شبانه‌روز با فرگوسن کار کرده‌ام می‌گویم او شخصیتی فوق‌العاده است و چیزی که اکثر مردم در مورد او نمی‌دانند این است که فرگوسن شوخ طبع است و این بهترین دارو برای فوتبال است.

* البته فرگوسن مدام آدامس می‌خورد!

به دلیل آنکه ذهن و مغز ما در جریان بازی نیاز به قند دارد، آدامس می‌خورد.

* فرگوسن چند سال دیگر می‌ماند؟

اگر شما می‌توانید بگویید چند سال دیگر تا بی نهایت زمان باقی است من هم می‌توانم بگویم که او چند سال دیگر می‌تواند مربی‌گری کند.

* نظر شما در مورد مورینیو چیست؟

او یک مربی پرتغالی است که من از موفقیت‌هایش خوشحال می‌شوم. شخصیت خاصی دارد و در فوتبال یا باید از او متنفر بود و یا اینکه عاشقش باشی. او ادبیات خاص خودش را دارد که بیشتر مربیان ادبیاتش را متوجه نمی‌شوند و همچنین او هم ادبیات بقیه را متوجه نمی‌شود.

* شما طرفدار رئال مادرید هستید یا بارسلونا؟
من سرمربی رئال مادرید بودم. و وقتی با باشگاهی کار می‌کنید قطعا آن باشگاه در دل شما جای دارد اما برای بارسا هم احترام زیادی قائلم و از فوتبالی که این باشگاه ارائه می‌دهد باید تشکر کرد.

* عامل موفقیت بارسا گواردیولا است یا بازیکنان؟

سؤال جالبی را مطرح کردید. اینکه مربیان و بازیکنان نقش کلیدی در موفقیت تیم دارند بسیار مهم است اما باید بدانیم فوتبالی که این تیم ارائه می‌کند و فرهنگی را که به فوتبال ارائه می‌دهد حاصل یک یا دو سال نیست. سال‌هاست که آنها کار می‌کنند و این نوع فرهنگ و ذهنیت به سال‌های گذشته برمی‌گردد برخی از بازیکنان از سن ۹ تا ۱۵ سالگی با همین ذهنیت در بارسا بازی و رشد کرده‌اند و به همین دلیل است که اکنون بارسلونا مانند یک ارکستر سمفونیک است نه یک فوتبال.

این مثال‌ها یعنی بارسا و منچستر و یا کاری که در پرتغال انجام دادیم باید در فوتبال ایران هم اتفاق بیفتد این در همه دنیاست که باید برنامه ریزی خوبی انجام شود. ما مربیان باید میراث خوبی برای نسل بعدی بگذرانیم و فقط نباید ذهنمان متوجه فوتبال امروز باشد. دو نوع مربی در فوتبال داریم یک نوع مربی فقط به بازی حال حاضر می‌پردازند و کاری به گذشته و آینده ندارند و نوع دوم مربیانی هستند که مثل من تلاش می‌کنند میراثی برای نسل بعد بگذارند. من می‌خواهم کاری کنم که مربی بعدی ایران حس کند اتفاق و تصمیمات خوبی در فوتبال ایران گرفته شده و آن مربی نیز برای پیشرفت تلاش بیشتری کند. زمانی که من سرمربی رئال بودم قضیه برعکس بود. ما آنقدر خوب بودیم که بارسلونا را راحت شکست می‌دادیم و آنها در زمین بازیکنان ما را می‌زدند و یا از داور انتقاد می کردند. اکنون اما قضیه برعکس شده و رئال می‌بازد و از داور انتقاد می‌کند. بارسلونا تیم بسیار شایسته‌ای است.

* کدام تیم لیگ برتری ایران را می‌پسندید؟

بهتر است در این مورد نظرم را نگویم زیرا ممکن است تفسیری که از حرف‌هایم می‌شود برداشت درستی نباشد اما برخی از تیم‌ها را می‌بینم که صعود یا افت می‌کنند و من از تمام مربیان شاغل در فوتبال ایران حمایت می‌کنم. فوتبال ایران با چنین زمین‌های بی‌کیفیتی به هیچ کجا نمی‌رسد. کیفیت زمین سطح بازی را پایین می‌آورد. ایران بازیکنان تکنیکی زیادی دارد اما آنها نمی‌توانند در این زمین‌ها کار تکنیکی انجام دهند و حرکات پا به توپ داشته باشند. ملوان، استقلال، پرسپولیس و ... بازیکنان تکنیکی دارد اما در زمین‌های ناهموار کار تکنیکی، کار ترکیبی، کار سرعتی نمی‌توان انجام داد زیرا انگار به توپ برق وصل کرده‌اند و توپ مدام بالا و پایین می‌پرد.

سؤال من این است که وقتی زمین خوب نیست چرا بازیکن برزیلی می‌آورید؟ این همان چیزی است که من می‌گویم، باید در ورزش سرمایه گذاری و منابع به طور دقیق تقسیم شود اگر ۴-۵ بازیکن خوب می آوریم باید ۵-۴ زمین خوب هم درست کنیم و بعد به دنبال بازیکنان خوب باشیم. به طور مثال در هاکی اگر مربیان تحصیلکرده داشته باشیم اما آنها چوب هاکی نداشته باشند آیا می‌توانند هاکی بازی کنند؟ آیا با جاروی خانه می‌توان چوب هاکی را درست کرد و انتظار پیشرفت هم داشته باشیم؟ بنابراین باید ابزار پیشرفت باشد.

* نظرتان در مورد حرف‌های مظلومی که گفته کی‌روش سرپرست را از تیم ملی حذف کرد، چیست؟

مظلومی و مربیان دیگر باید بدانند وقتی حرفی می‌زنند باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرد. ایشان می‌گوید من سرپرست تیم ملی را حذف کردم که صد در صد در این زمینه اشتباه می‌کند و مطلع نیست. او باید حواسش را بیشتر جمع کند به خاطر اینکه در مورد بقیه مربیان اظهارنظر می‌کند. من سرپرست تیم را حذف نکردم؛ اول اینکه این اجازه را ندارم دوم اینکه کفاشیان به من گفت ترابیان خودش استعفا داده و از همکاری با تیم ملی عذرخواهی کرده است. اگر از من بپرسید که او چرا کی و به چه دلیل از تیم ملی رفت من توضیحی ندارم. وظیفه من هم نیست که آن را پیگیری کنم ولی باید یک چیزی را شفاف بگویم اینکه ارتباط تیم ملی با مجموعه فدراسیون قرار است به طور مستقیم زیر نظر کفاشیان باشد و کفاشیان بعداز رفتن ترابیان یک مدیر اجرایی و یک مدیر تیم منصوب کرد. باید بین مدیر تیم و سرپرست نیز فرق قائل شد. مظلومی یک جمله از مورینیو گفت اینکه تنها پدر شکست مربی است اما پیروزی پدرهای زیادی دارد، بهتر است او یک جمله از من یاد بگیرد اینکه وقتی تیم می‌بازد، من پدر آن شکست و مسئول آن هستم.

* درمورد دیدار با قطر و برنامه‌های تیم ملی در خرداد توضیح مختصری دهید.

زمانی که به ایران آمدم یک مسئولیت از من خواسته شد و آن صعود به جام جهانی 2014 بود. این هدف را کفاشیان و فدراسیون از من خواستند آنها از من قهرمانی یا حضور در جام جهانی را نخواستند اما مشکل آن است که برخی افراد نمی‌دانند کی به جام جهانی قرار است صعود کنیم. برخی افراد تصور می‌کنند ما در سال 2014 به جام جهانی می‌رویم در حالی که در ژوئن سال 2012 یعنی همین خردادماه کار صعود به جام جهانی قطعی می‌شود و باید کار کنیم. برای اینکه لیگ برتر فشرده بود نمی‌توانستند ماهی یک بار اردو برگزار کنند اما قبل از بازی با قطر یک اردو در امارات خواهیم داشت و با اردن بازی می‌کنیم. ۹ اردیبهشت نیز اردویی داریم زیرا سه بازی حساس در خردادماه پیش رویمان است. ۹ امتیاز در خردادماه برای صعود به جام جهانی است یعنی ۳۵ درصد امتیازها برای حضور در جام جهانی در خردادماه است.

* در مورد کلماتی که می‌شنوید نظرتان را بگویید.

اسپانیا: هنوز هم ناراحتم زیرا با شکست برابر این تیم از جام جهانی حذف شدیم.
ترابیان: او من را به ایران آورد.
بلاژویچ: مربی بسیار خوبی است.
والی‌زاده: زبان من در تفکرات و نظرات.
علی پروین: احترام کاملی برایش قائلم.
کفاشیان: به غیر از رئیس، دوست بسیار خوب.
کریس رونالدو: بازیکن من در پرتغال و رئال مادرید.
جام جهانی: رؤیا و مأموریت من.

دادکان: شک نکنید روزی جواب هجویات پشت سرم را می‌دهم

فوتبال روز — Tue, 3 Jan 2012 15:22:41 GMT

فوتبال روز:روزی که می‌رفت، در راهروی فدراسیون که ساختمانش را خودش برای فوتبال خریده بود به خبرنگارانی که دوره‌اش کرده بودند تا جمله‌ای بیش از حملات صریح‌اش به محمد علی آبادی برای رسانه‌شان ببرند، گفت: «روزی می‌رسد که در این فوتبال با چراغ زنبوری دنبال دادکان می‌گردند...»

همان مرد صبح اولین روز هفته که آخرین روز سال میلادی 2011 محسوب می‌شد، در یکی از کوچه پس‌کوچه‌های تنگ خیابان شریعتی حوالی چهارراه قصر به دعوت یکی از معدود برنامه‌های صاحب سبک این روزهای سیمای ایران، راهی استودیو می‌شد. روزهای پایان ترم دانشگاه است و دکتر حسابی وقت آزاد دارد تا به پرسش‌های بی‌پایان منصور ضابطیان مجری خوش ذوق و همکار مطبوعاتی سابق و حال خودمان پاسخ دهد. دکتر چایی می‌نوشد، به آخرین تماس‌های تلفنی‌اش قبل از خاموش کردن موبایل پاسخ می‌دهد و در حالی که سعی دارد قبل از آغاز ضبط کمتر حرف بزند، به سوی اتاق تاریک راهنمایی می‌شود. اتاقی که تاریکی‌اش ما را یاد همان جمله پنج سال و نیم قبل‌اش می‌اندازد. تاریکی و چراغ... حال و هوای برنامه دیدنی رادیو هفت شبکه آموزش تلویزیون است که شاید نماینده جامعه‌ای باشد که دنبال محمد دادگان آمده... وگرنه تا حالا کدام رییس فدراسیون این همه سال پس از ترک صندلی – حال به اجبار یا از روی اختیار – اینقدر مورد توجه برنامه‌های ناب رسانه ملی و روزنامه‌های پرتیراژ این مملکت بوده... از فردا شب دست پخت شش قسمتی ضابطیان را تماشا کنید.

زمانی که فوتبال بازی می‌کردید و می‌توانستید رشته تربیت‌بدنی بخوانید، چه شد که رفتید سراغ رشته ادبیات؟ این دو مقوله چه ارتباطی با یکدیگر داشتند؟ آن زمان تقریبا مثل الان بود. قهرمانان ورزشی می‌توانستند بدون کنکور در رشته تربیت‌بدنی وارد دانشگاه شوند. آن سال با تیم ملی جوانان قهرمان آسیا شده بودیم و من می‌توانستم تحصیلات دانشگاهی‌ام را در رشته تربیت‌بدنی دنبال کنم. از طرفی در کنکور رشته ادبیات به عنوان ذخیره قبول شده بودم. دیدم فرصت تحصیل در رشته تربیت‌بدنی که سرجای خودش هست، این بود که رفتم و در رشته ادبیات وارد دانشگاه شدم!

آیا زمینه قبلی و علاقه هم بود که ادبیات را انتخاب کردید؟ باید رشته‌ای انتخاب می‌کردم که بتوانم قبول شوم، البته علاقه هم بود. شاید اگر رشته بالاتری می‌زدم قبول نمی‌شدم. به‌ این ترتیب بود که لیسانس ادبیات گرفتم.

در حوزه ادبیات فعالیتی هم داشتید؟
در ادبیات با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شدم. نزدیک انقلاب بود و به‌عنوان کارشناس در این زمینه وارد فعالیت شدم. پس از آن رفتم در رشته تربیت‌بدنی وارد دانشگاه شدم و تا سطح لیسانس و فوق‌لیسانس تحصیلاتم را دنبال کردم.

از تفاوت‌های پرسپولیس زمان خودتان و پرسپولیس این روزها صحبت می‌کنید؟‌در کل شرایط فوتبال در زمان ما با امروز قابل قیاس نیست. آن روزها اخلاق و منش پهلوانی،‌ کسوت و بزرگی در فوتبال حرف اول را می‌زد. بازیکنان جوان جایگاه خود و پیشکسوتان را می‌شناختند. من چون قبل و بعد از انقلاب در فوتبال فعالیت داشتم، آن زمان شرایط کار را سالم‌تر می‌دانم.

خیلی زود از فوتبال خداحافظی کردید! علت چه بود؟
بله، تازه 27 سالگی را تمام کرده بودم. یادم می‌آید 17/10/1361، روز ولادت حضرت محمد (ص) و داربی بود که بازی هم یک-یک تمام شد. در پایان نیمه اول از بازی بیرون آمدم و به‌عنوان خداحافظی دور زمین آزادی دویدم و از تماشاگران هم خداحافظی کردم.

چرا در 27 سالگی؟
شرایط بعد از انقلاب برایم خوب نبود، اختلاف سلیقه‌ها زیاد بود. باشگاه سروسامان نداشت و من هم نمی‌توانستم این شرایط را تحمل کنم. به همین خاطر برای همیشه از مستطیل سبز کناره‌گیری کردم و حاضر نشدم لباس تیم دیگری غیر از پرسپولیس را بپوشم.

شرایط پرسپولیس قابل تحمل نبود. چرا جای دیگر ادامه فوتبال ندادید؟
من یک تیم را می‌شناختم و آن هم پرسپولیس بود. البته آن زمان 3، 4 نشریه بودند که نوشتند: «دادگان به امارات می‌رود.»

خب چرا به امارات نرفتید؟
به جز یک سال و نیم که در تیم جوانان بوتان بازی کردم، تمام عمر فوتبالم در پرسپولیس سپری شد. بنابراین هم به خاطر خودم و هم مردم و هواداران پرسپولیس نمی‌توانستم به خودم بقبولانم پیراهن تیم دیگری را بر تن کنم. البته تعدادی از هم‌دوره‌‌ای‌هایم بودند که آ‌ن زمان به امارات رفتند اما من نرفتم.

شرایط مالی پرسپولیس زمان شما چه جور بود؟
سال اول از پرسپولیس 8 هزار تومان گرفتم. دو سال بعد به عنوان اولین جوان فوتبال پیشنهاد 100 هزار تومان برای دو فصل داشتم که قبول نکردم و به جای آن برای دو سال از پرسپولیس 20 هزار تومان گرفتم.

چطور شد که از پیشنهادی 5 برابر ارزش پیشنهاد پرسپولیس گذشتید؟
خب آن زمان شرایط مالی پدرم بد نبود، ضمن اینکه نخواستم بگویند به خاطر مسایل مالی پرسپولیس را ترک کردم. گفتم که تیمی غیر از پرسپولیس را نمی‌شناختم.

اگر شرایط مالی پدرتان خوب نبود امکان داشت به امارات بروید یا اینکه پیشنهاد 100 هزار تومانی را بپذیرید؟
شاید اگر زیر فشار مالی قرار داشتم، می‌رفتم. خیلی‌‌ها این کار را کردند و به خاطر مسایل مالی تیم عوض کردند. به هر حال آنها نگران آینده خودشان بودند.

آن زمان در تیم، شما را به چه اسم و با چه لقبی صدا می‌کردند؟ در کل شرایط درون تیمی پرسپولیس زمان شما چطور بود؟
نگاه‌ها نگاه خوبی بود. چون خودم همه را به دید مثبت می‌دیدم، دیگران هم نسبت به من همین طور بودند. در کل شرایط خاصی نبود. همه تمرین می‌کردیم و کاری به کار کسی نداشتیم و در پایان تمرین هم به خانه می‌رفتیم.

چرا آن زمان به شما لقب «آشیخ» داده بودند؟چون از همان اول فوتبالم موی سر و صورتم کوتاه بود و هیچ دستکاری نکردم. دوستان می‌گفتند «آشیخ» را از قم آورده‌اند. از سال 54 تا 56 همیشه به همین شکل بودم. آن زمان‌ها هنوز ریش‌گذاشتن به عنوان نمادی از انقلابی بودن جا نیفتاده بود.

بعد از فوتبال از کجا شروع کردید؟ با توجه به این که در رشته تربیت بدنی تحصیلات دانشگاهی داشتید؟ پس از گرفتن مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس به‌عنوان کارشناس و مربی آموزشیار در دانشگاه شهید بهشتی شروع به فعالیت کردم. پس از آن برای مقطع دکترا بورسیه خارج از کشور به من تعلق گرفت که در نهایت در رشته فیزیولوژی ورزش مدرک دکترا گرفتم.

تلفظ صحیح فامیلی شما چیست؟
«دادگان» که یواش یواش در گویش مردم و رسانه‌ها سرکش آن افتاد و شد «دادکان» که دیگر هم پیگیر تصحیح آن نشدیم.

شنیده‌ایم در طول دوران بازیگری‌تان حتی یک کارت زرد هم دریافت نکردید این موضوع با توجه به پست بازی‌تان (مدافع) واقعا جالب توجه است؟
مشخصه فوتبال من با وجود اینکه یک مدافع بودم این بود که طوری بازی می‌کردم که حتی یک کارت زرد هم نگرفتم. آن هم در شرایطی که همه بازیکنان هم پستم هم اخطار می‌گرفتند و هم اخراج می‌شدند. نمی‌توان گفت مدافع خوبی نبودم چون اگر بازیکن ضعیفی بودم برای تیم ملی انتخاب و دعوت نمی‌شدم.

در مورد تعداد بازی‌هایتان آمار متعددی عنوان می‌شود یک مورد گفته آن 110 بازی که در کارنامه شما ثبت شده است؟
110 بازی؟!‌ 16 بازی ملی دارم. 7 داربی را تجربه کردم. پنج دوره لیگ تخت جمشید بازی کردم. شما حساب کنید حداقل سالی چند بازی داشته‌ام. شاید تنها همان 5 دوره لیگ تخت جمشید را جز آمار بازی‌گری ام آورده‌اند.

چرا اوضاع فوتبال ما الان نسبت به زمان شما تا این حد دچار تغییر شده است؟ تزریق پول بی‌ضابطه! هنر تمام مدیران ما در هزینه کردن پول بی‌زبان است. وقتی پول بی‌زبان را به راحتی هزینه می‌کنند چرا نباید 500، 600 میلیون به بازیکن بدهند؟! اگر مدیری آمد و یک ریال از جیب خودش در این فوتبال هزینه کرد، برای من در حد یک آدم مقدس ارزش پیدا می‌کند.

اما این هزینه کردن‌ها در فوتبال دنیا جواب داده؛ چرا اینجا نباید جواب بدهد؟
در فوتبال دنیا این مساله جواب داده، چون برای پیشرفت فوتبال پول هزینه می‌شود. اما اینجا برای بقای خودمان هزینه می‌کنیم. من مدیر، هر کاری می‌کنم برای فوتبال نیست و برای خودم است. چون اگر شکست بخورم و نتیجه نگیرم، سال بعد نیستم و از روی صندلی بلندم می‌کنند.

با این شرایط خروجی فوتبال ما چیست؟ هیچی! آنجا در خارج، خروجی این هزینه کردن‌ها ستاره‌های بین‌المللی به‌عنوان بازیکن و مربیان متعددی است که در تمام دنیا تیم‌های بزرگی را هدایت می‌کنند. اما این‌جا خروجی فوتبال ما چیست؟ هیچی! چون مدیران ما تنها به شرط بقا در جدول کار می‌کنند. چون مدیری که در نتیجه‌گیری موفق نباشد،‌ بلافاصله عوض می‌شود. در حالی که در فوتبال دنیا تنها سرمربی است که در صورت ناکامی حذف می‌شود. شما ببینید پرسپولیس طی سال‌های اخیر چه پول‌هایی پرداخت کرده و تازه این همه هم بدهکار است. چرا وقتی پول ندارید چنین مبالغی را به بازیکنانی پرداخت می‌کنید که در حد پرسپولیس نیستند؟!

تحلیل شما از این شرایط چیست؟‌
چند روز پیش تمام خبرگزاری‌ها نوشتند مجلس فرانسه تاکید کرده که از هزینه کردن پول‌های هنگفت در فوتبال خودداری شود. برای دیوید بکام که صحبت شد با مبلغ بالایی به تیم پاری‌سن‌ژرمن بیاید،‌گفتند که 60 درصد مالیات در نظر بگیرند تا همه پول این قرارداد به او نرسد، اما این جا همه به دنبال این هستند که مجلس پول بیشتری به فوتبال تزریق کند. شما فوتبال امارات را ببینید. 12 تیم دارد و 12 ورزشگاه استاندارد.... اما ما 18 تیم داریم که تنها ورزشگاه استانداردمان آزادی است.

زمان ریاست شما در فدراسیون، اقدامی در زمینه اصلاح شرایط مالی فوتبال ایران انجام شد؟‌
بله، خود من یکی از کسانی بودم که جلوی خیلی چیزها را گرفتم. مربی که زمان من 80 میلیون می‌گرفت، الان 400 میلیون می‌گیرد. هرکس را هم که نام ببرم ناراحت می‌شود. این در حالی است که یک ریال از سازمان کمک نمی‌گرفتیم و روی پای خودمان ایستاده بودیم. برای استقلال و پرسپولیس هم ساختمان خریدیم.

امکان این مساله وجود دارد که دوباره سکان هدایت فوتبال ایران را در دست بگیرید؟
اگر یک روز به این فوتبال برگردم، باید یک سال آن را تعطیل کنم. شما چند مربی از فوتبال‌مان می‌توانید نام ببرید که از خارج بیایند و آنها را ببرند؟ مربی‌های ما را هیچ‌کس نمی‌برد. بنابراین مربیان ما باید در همین چرخه داخلی بچرخند.

کمی به زندگی خانوادگی‌تان بپردازیم؟‌
دو دختر دارم که یکی از آنها در رشته روانشناسی بالینی تحصیل می‌کند.

اگر پسر داشتید، اجازه می‌دادید ورزشکار یا فوتبالیست شود؟ اگر قصد ورود به عرصه ورزش را داشت، انتخاب را برعهده خودش می‌گذاشتم. چون پدرم دوست داشت من کشتی‌گیر بشوم که به جای آن فوتبالیست شدم. روزی که به تیم ملی جوانان دعوت شدم از زمین فوتبال تا محله دویدم تا به پدرم خبر بدهم، شاید به این خاطر بود که خواستم بگویم انتخابم و اعتماد او غلط نبوده...

برخی رشته‌های ورزشی ما با یک مدیریت اصولی به مدارج بالایی در جهان رسیده‌اند، چرا فوتبال این‌گونه نیست؟ آیا حاضرید در انتخابات این دوره فدراسیون فوتبال کاندیدا شوید و فوتبال را به شرایط قبلی برگردانید.

اشاره به رشته‌های دیگر کردید. همین‌جا باید برای والیبال ایران آرزوی موفقیت و حضور در المپیک 2012 را داشته باشم. درخشش جوانان شایسته چون والیبال ایران در سطح جهان واقعا ستودنی است. درباره بازگشت به فوتبال، با این شرایط حاضر نیستم کاندیدا شوم. همین الان فدراسیون تیراندازی را به من بدهند و 2 سال دیگر ببینید چه کرده‌ام. حسین فرکی چند وقت پیش گفت: «اگر دکتر دادگان دستم را نمی‌گرفت، الان هیچکس سراغم نمی‌آمد» مردم بهترین گواه بر عملکرد ما هستند. باور کنید او را هم می‌آوردند، مثل خیلی‌های دیگر می‌سوزاندند. برنامه 90، دو هفته پیش نظرسنجی بهترین مربیان نیم فصل اول را گذاشت که حسین فرکی با بالاترین میزان رای اول شد. درباره من حرف و حدیث زیاد بود. اما مطمئن باشید یک روز جواب این هجویات را می‌دهم.

از ماجرای آخرین سال حضورتان در فدراسیون فوتبال بگویید که چه میان شما و رییس وقت سازمان ورزش ایران گذشت؟ یادمان می‌آید برنامه 90 یک نظرسنجی هم در این‌باره گذاشته بود! بله، من همراه خانواده در مشهد بودم. دو روز به آخر سال مانده بود. آخرین برنامه نود آن سال بود که اتفاقا پنجشنبه پخش می‌شد. عادل فردوسی‌پور با من تماس گرفت. گفتم چرا این موقع زنگ زدی؟ گفت زنگ زدم عذرخواهی کنم.

عذرخواهی؟! به چه دلیل؟
ببینید، من هیچ وقت ملاحظه‌ای برای بیان واقعیات ندارم. در آن برنامه عادل نظرسنجی گذاشته بود در رابطه با من؛ 35 دقیقه از آمار نظرسنجی خبر داد که تا آن لحظه 3 میلیون نفر شرکت کرده بودند که 94 درصد با من موافق بودند، اما ناگهان در ادامه اعلام میزان شرکت مردم در نظرسنجی را قطع کرد. از عادل پرسیدم چرا اعلام نتایج را قطع کردی؟ گفت عذرخواهی می‌کنم، اما این مساله دست من نبود. تا 3 میلیون بالا آمدم، اما گفتند ادامه آن را قطع کن. گفتند چرا دادگان را به نظرسنجی گذاشتی؟!

فقط به همین دلیل؟نمی‌دانم! به عادل گفتم چرا صدای افکار عمومی را قطع کردی؟ اگر اسم دادگان را می‌آوردی تا 7 میلیون نفر هم SMS می‌دادند. حالا مردم 2 روز مانده به سال نو می‌گویند چرا 90 نظرسنجی را قطع کرد. تعطیلات سال نو گذشت و روزنامه‌ها آنقدر به این مساله پرداختند که عادل را کلافه کردند. الان هربار حداقل 4، 5 بار نظرسنجی‌ها را اعلام می‌کند.

پروین: اطرافیان من نان بازویشان را می‌خورند آقای هدایتی!

فوتبال روز — Tue, 27 Dec 2011 21:50:25 GMT

فوتبال روز:مدیر تیم فوتبال پرسپولیس در واکنش به مسائل مطرح شده در برنامه شب گذشته نود گفت: اطرافیان من نان بازویشان را می‌خورند.

علی پروین در گفت‌وگویی با خبرگزاری فارس، در مورد برنامه ۹۰، بحث دلالی در فوتبال، وضعیت پرسپولیس و انتخابات فدراسیون فوتبال صحبت کرد.

آقای پروین از وضعیت پرسپولیس چه خبر؟

خوشبختانه با حضور آقای دنیزلی وضعیت خوب است. امیدواریم با حضور ایشان تیم بتواند در فصل دوم موفق شود و گذشته را جبران کند و یک جای در خور شأن پرسپولیس برای این تیم به ارمغان بیاورد. البته دنیزلی تازه آمده و باید به او فرصت داد.

شما ناراحت نیستید که دنیزلی آمده است؟
چرا باید ناراحت باشم؟ ما با هیچ‌کس مشکلی نداریم و ته قلبمان دوست داریم پرسپولیس و هوادارانش شاد باشند. دنیزلی هم به این فوتبال آشنا و کارش را بلد است.

برنامه شب گذشته ۹۰ را دیدید؟

بله، به نظر من باید این راه را ادامه دهیم تا به فوتبالمان کمک و دست برخی‌ها از این فوتبال قطع شود. برنامه خوبی بود اما باید ادامه داشته باشد. با یک شب و یک روز این موضوع درست نمی‌شود.

اما شما هم در این برنامه متهم بودید به خاطر رفاقت با برخی افراد که کنار شما هستند مثل مهدی عرب.
اول آب پاکی را روی دست همه بریزم. قصد جواب دادن به کسی را ندارم اما افتخار می‌کنم امثال مهدی عرب که زحمت‌کش هستند در این مملکت کنار من حضور دارند. چون آنها قلبشان صاف است.

به چه استنادی این حرف‌ها را می‌زنید؟

ببینید، رفیق‌های من مثل مهدی عرب با یک موتورسیکلت گازی کار خود را شروع کردند الان هم هرکدام از آنها در این مملکت دستشان به دهنشان می‌رسد. همین دوستان من الان تعمیرگاه هزار متری دارند. روزی ۲۰ تا ماشین را درست و جابجا می‌کنند. ۷ صبح از خونه بیرون می‌روند و یک نصف شب به خونه می‌آیند یعنی نون بازوی خود را می‌خورند و پول حلال برای زن و بچه خود می‌برند. دوستان من مثل مهدی عرب که اسمشان در برنامه ۹۰ اعلام شد با تمام مربیان و بازیکنان رابطه دارند چون دلشان و حسابشان پاک است.

اما گفته می‌شود قرار بود همین فرد به نیروی زمینی 250 میلیون تومان رشوه بدهد تا استیل‌آذین برنده شود.

چطور می‌شود که مهدی عرب بخواهد ۲۵۰ میلیون تومان به تیمی بدهد تا استیل‌آذین برنده شود. کسی که با دردسر دستش به دهانش می‌رسد اصلا جور در می‌آید این حرف‌ها را برایش در بیاوریم.

پس این را هم قبول ندارید که می‌خواستند از طرف شما به تیم گل‌گهر پاداش بدهند؟

مگر بد است؟ به یک تیم گفته‌اند که ۵۰ میلیون به تو می‌دهیم حریفت را شکست بده، بد است که به یک تیم انگیزه داده؟ این وسط به نفع تیمی که ما در آن بودیم نیز بوده اما جرم نکرده است.

اما احمدی سرمربی پیشین نیروی زمینی این حرف‌ها را زده...

گفتم جواب کسی را نمی‌دهم اما احمدی مرتب می‌گوید ما فلان می‌کردیم و اینطور و آن طور، خب آقای احمدی بازی می‌کردی و بازی را می‌بردی. ما دنبال این مسائل نیستیم.

پس ماجرای تغییر مکان بازی با نیروی زمینی در زمانی که در استیل‌آذین بودید چه بود؟

در زمانی که در استیل آذین بودیم درخواستی را به سازمان لیگ نوشتیم و در آن اعلام کردیم چون زمین نیروی زمینی کوچک است و شرایط لازم را ندارد بازی به دستگردی برود که به ما گفتند ۱۵ میلیون باید بدهیم و ما هم این کار را کردیم. حالا نمی‌دانم چه حرفی است که برخی‌ها در این مورد می‌زنند. ما کار خودمان را بلد هستیم.

اما صحبت‌های هدایتی...

هدایتی درست می‌گوید اما آقای هدایتی، تیم شما سال اول بالا نیامد بعد با دست‌نشان به لیگ برتر صعود کرد. بعد خود شما پیش خشایار محسنی و مهاجرانی رفتید. من به آقای مهاجرانی ارادت خاصی دارم و وقتی که او را می‌بینیم پاهایم را جفت می‌کنم و افتخار می‌کنم که شاگرد مهاجرانی بودم اما وقتی که محسنی را به شما معرفی کردند چرا شما زود با او دوست شدید. پس شما هم کوتاهی کردید آن موقع من گله‌هایی داشتم اما باز هم می‌گویم حق با هدایتی است.

چرا این حرف‌ها الان بر سر زبان‌ها افتاده؟
نمی‌دانم، بعد از ۳ سال چرا این حرف‌ها را می‌زنند. البته من هم مقصرم نه از لحاظ پول، از لحاظ های دیگر ما باید این موضوع را پیگیری می‌کردیم. ما هر چه هستیم روراستیم و با پشت پرده کاری نداریم .اگر با ۴ نفر می‌نشینیم جلوی همه این کار را می‌کنیم که بعد نگویند پروین پشت پرده با این نشست و با آن نشست. حالا هر کس می‌خواهد بیاید عکس بگیرد یا نگیرد ما ترسی از کسی نداریم.

این‌گونه برنامه‌ها باید ادامه پیدا کند؟
عادل باید این موضوع را ادامه دهد اما یک موضوع را باید خیلی رعایت کند. آقا اسم بیاورید. اسم کسانی که خلاف کرده‌اند را بیاورید مثلا اسم آرش فرزین آوردید که او هم از خودش دفاع کرد. عادل اسم‌ها را هم بیاورد چرا نمی‌گوئید. ما خدا خدا می‌کنیم فوتبالمان به طرفی برود که به موفقیت برسد نه به بیراهه. کسانی که با پروین هستند نون بازوی خود را می‌خورند و تلاش کرده‌اند که به یک جایی رسیده‌اند ما به همه رفقای خود افتخار می‌کنیم.

بگذریم. انتخابات فدراسیون فوتبال را چگونه می‌بینید؟
شنیدم از ۱۷ تا ۲۲ اسفند قرار است ثبت نام انجام شود. ما باید بدانیم که تیم ملی متعلق به فدراسیون است. فقط باید کاری کنیم که به تیم ملی ما و فوتبال ما ضربه نخورد. انشاءالله هر کس لیاقت داشته باشد بر کرسی فدراسیون بنشیند. فقط امیدوارم جاروجنجال نشود که پای فیفا وسط کشیده و برای فوتبال ما جنجال درست شود. حالا داریم نتیجه می‌گیریم و انشاءالله به جام جهانی برویم پس نباید دنبال حاشیه باشیم.

دادکان: ‌چرا باید به فوتبال برگردم ؟/کدام آدم‌های سیاسی؟

فوتبال روز — Tue, 27 Dec 2011 12:40:19 GMT

فوتبال روز:محمد دادکان یک سوال از مسئولان ورزش کشور دارد؛ خروجی این 400 میلیارد پولی که هر فصل در لیگ برتر هزینه می‌شود، چیست؟

شمارش معکوس برای انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال آغاز شده و سؤال روز محافل ورزشی این است: «چه کسانی می‌آیند؟»... جلسه مجمع فدراسیون فوتبال هم برگزار و درست در همین شرایط نام دکتر محمد دادکان دوباره مطرح شد. مردی که هر بار پای فوتبال و مسائل آن به میان می‌آید، اسم او هم هست. شاید به این خاطر که بدون دادکان، فوتبال ایران تکه مهمی کم دارد!
دیروز به بهانه انتخابات و شایعه بازگشت مجدد دادکان به دفتر شخصی او رفتیم. دادکان از عزای مادر درآمده و تأخیر ما به دلیل ترافیک را هم بزرگوارانه پذیرفت. او قول داد برای گفت‌وگوی مفصل ظرف همین هفته به دفتر خبرورزشی بیاید اما حتی همین گپ و گفت دوستانه هم سوژه‌های مهمی برای نوشتن داشت. مگر می‌شود با محمد دادکان نشست و از فوتبال پرغوغا حرف زد و چیزی ننوشت؟!
**مصاحبه آقای علی‌آبادی را خوانده‌اید؟ ایشان گفته وارد انتخابات فدراسیون فوتبال نخواهد شد، حتی اگر رئیس‌جمهور بگویند!
*کاش یک خبرنگار از ایشان می‌پرسید پس چرا چهار سال قبل آمدید؟ آن زمان مگر آقای علی‌آبادی نگفت به دستور رئیس‌جمهور آمده، پس چه شده پس از چهار سال حتی حاضر نیست دستور رئیس‌ دولت را هم در این زمینه بپذیرد؟ ایشان باید خودشان بگویند چرا نمی‌آیند!
**فوتبال تخصصی است و این عرصه سخت، مردان کاربلد خودشش را می‌خواهد. الان بحث رفتن کفاشیان است و اینکه باید ورزشی‌ها بیایند.
*در فدراسیون کفاشیان فقط یک ورزشی داریم که خودش است. او رئیس فدراسیون دوومیدانی بوده و معاون سازمان تربیت‌بدنی. به‌جز ایشان چه کسی در فدراسیون فوتبال ورزشی است؟ کدام نایب‌رئیس یا کدام عضو هیأت‌رئیسه فدراسیون فعلی می‌تواند چنین ادعایی کند؟
**اتفاقاً به هیأت‌رئیسه خود شما هم این ایراد وارد بود!
*فرق داشت. کار هیأت‌رئیسه چیز دیگری است و من برای حل مشکلات کلان فوتبال مجبور به انتخاب بهترین ترکیب ممکن بودم. فوتبال با نهاد و ارگان‌های مختلف سروکار دارد و من از بازرگانی، نیروی انتظامی، وزارت خارجه، مجلس، دولت و... از همه‌جا نماینده آوردم و دیدید که این عزیزان سنگ‌های سر‌ راه را چطور برداشتند. تازه همان‌ها «فوتبالی‌ترین» عناصر ارگان خود بودند و اصلاً هیأت‌رئیسه وارد کار‌های اجرایی فوتبال نمی‌شد. ما برای امور اجرایی 4 رئیس فدراسیون بودیم. به علاوه من، نو‌آموز، پهلوان و مرتضوی، امثال خداداد، معینی، درودگر و... استخوان خردکرده‌های فوتبال، همه بودند. حالا شما بگویید این هیأت‌‌رئیسه فعلی چقدر توانسته مشکلات سر راه فوتبال را بردارد؟ حالا بحث ورود به عرصه و کار اجرایی جای خود!
**بین نفراتی که الان به عنوان گزینه جانشینی کفاشیان مطرح می‌شوند به نظر شما کدام‌یک بهترند؟ ورزشی‌ها یا سیاسیون؟
*من نمی‌دانم چه کسانی آمده‌اند یا می‌آیند؛ اما بر سر مسئله «آدم سیاسی» و ورودشان به فوتبال بحث دارم. در تلویزیون هم گفتم، آدم‌ سیاسی کسی است که درس این کار را خوانده و عضو حزب مشخصی است. کسی مثل علی‌آبادی یا سعید‌لو که آمده و چند سال یک پست سیاسی گرفته را نمی‌شود آدم سیاسی خواند. آنها کجا درس سیاست خوانده‌اند؟ آقای زریبافان هم همین‌طور، هیچ‌کدام این افراد آدم سیاسی محسوب نمی‌شوند و در این عرصه آدم‌ معمولی هستند از آدم معمولی هم پایین‌تر می‌شوند. پست‌های دولتی را که از آنها بگیری، در فوتبال هم که موقعیت این افراد معلوم است.
**پس کفاشیان بهتر است؟
* او ورزشی بوده و هست. ایراد کار ما این است که یک آدم معمولی را می‌آوریم چهار سال رئیس ورزش می‌کنیم. او وقتی وارد ورزش می‌شود در این تخصص، صفر مطلق است. پس از چهار سال خودش را به سه یا چهار می‌رساند (از نمره 20)؛ چون این‌کاره نیست و ورزش خمیر‌مایه ورزشی لازم دارد. به‌هرحال، بعد از چهار سال که 3 یا 4 شد، دوباره او را کنار می‌گذاریم و یک صفر دیگر جایش می‌آوریم! شاید امثال علی‌آبادی در تخصص‌های دیگر عالی باشند اما ورزش ماجرای خودش را دارد. به صرف حضور 20 سال پیش در هیأت‌مدیره پرسپولیس که کسی مدیر ورزشی نمی‌شود!
**هنوز ماجرا‌های گذشته را فراموش نکرده‌اید!
*چون خیلی اذیت شدم. 5 سال از بهترین سال‌های عمرم را خانه نشستم و حالا می‌گویند برگرد! بعد از من 13 گروه بازرسی فرستادند تا در فوتبال خلافی پیدا کنند که نکردند! ما از اسب می‌افتیم ولی از اصل نه. ریگ ته جوی هستیم و همیشه در ورزش می‌مانیم ولی دوستان مثل کف روی آب می‌آیند و می‌روند.
**حالا به قول شما کار دست آدم‌های معمولی است، ما چه باید بکنیم؟
*گفتم از معمولی هم پایین‌تر. با این آدم‌ها ورزش درست نمی‌شود. ما در ورزش 3 گروه داریم. دسته اول تحصیلکرده‌های ورزش، دسته دوم باتجربه‌ها و سوم آدم‌های معمولی. تحصیلکرده‌ها هرگز باتجربه‌ها را قبول نکردند و به آنها گفتند سنتی و بیسواد. باتجربه‌ها هم متقابلاً به ایشان گفتند پای تخته‌ای و اینکه شما تجربه عملی ندارید. نتیجه‌ این شد که آدم‌های معمولی سو‌ءاستفاده کردند و کل کار را به دست گرفتند! آنها برای یادگرفتن کار چند تحصیلکرده عشق سفر و سمینار را هم آوردند و وقتی کار را قاپیدند، عذر‌ همان‌ها را هم خواستند. خدا شاهد است یک روز‌ آقای قاسمی، معاون سعید‌لو آمد سراغ من که بیا و برگرد. همان‌جا به او همین را گفتم که وقتی کارشان با تو تمام شود کنارت می‌گذارند. الان قاسمی کجاست؟!
**اینکه تحصیلکرده و باتجربه‌ها با هم بیایند، ایده‌آل است.
*با آقای پهلوان رفته بودیم خدمت رئیس‌جمهور. این ماجرا فکر می‌کنم برای 4 سال پیش است. ایشان گفت برگرد به فوتبال گفتم چرا فوتبال؟ شما ضعیف‌ترین فدراسیون مملکت را بده دست. من ظرف چند ماه ببین با چه امکانات و جایگاهی تحویلتان می‌دهم. حالا فوتبال که جای خود دارد، بابا این کار تخصصی است و این‌کاره می‌خواهد. والله اگر من بودم به سادگی می‌رفتیم جام‌جهانی 2010 به‌خاطر اینکه مدیر باید پشت مربی باشد. زمان من یک ریال از دولت و سازمان نگرفتیم، تازه چهارصد میلیون هم به سازمان دادم که خرج استقلال و پرسپولیس شد. پس چرا حالا فوتبال به این روز افتاده؟
**شما در مورد سرمایه‌های فوتبال مثل دایی و قلعه‌نویی هم صحبت کرده بودید؟
*قلعه‌نویی زنگ زد برای رخصت، گفتم تو را می‌خواهند چون استقلال را قهرمان کرده و محبوب هستی. سال بعد که کنارش گذاشتند به حرف من رسید. دایی هم که در تلویزیون جلوی همه گفت: «به دادکان عذر‌خواهی بدهکارم؛   او (دادکان) گفت نیا و من باور نکردم» من از اول می‌دانستم اینها دلشان برای فوتبال نسوخته و سرمایه‌های فوتبال را از بین می‌برند. اگر واقعاً به دایی اعتقاد داشتید چرا عوضش کردید؟ شما که می‌دانستید به جام‌جهانی نمی‌روید، چرا جایش را به حرف و ادعا دادید؟
**یعنی قطبی؟
*آمدن او البته دست رئیس فدراسیون نبود و پشت‌پرده داشت...
**حالا کروش را چطور می‌بینید؟
*او مربی خوب و بزرگی است ولی مربی تنها ضامن موفقیت نیست. مربی باید مدیریت شود و همه کمکش کنند. متأسفانه الان کروش هم تنهاست و هم مدیر ندارد! چرا باید سرمربی تیم‌‌ملی، سرپرست را عوض کند؟ چرا فدراسیون مجبور است مدام جلوی او کوتاه بیاید؟ الان دو ماه است رفته و بعید است به این زودی‌ها بیاید. یعنی 3 ماه از سال که لیگ داریم ایشان نیست در حالی که تحت قرارداد ماست و دارد پول می‌گیرد، چرا؟
**می‌گویند مربیان بزرگ همیشه و همه‌جا این‌طور کار می‌کنند.
*این‌طور نیست، شما این‌کاره نبودید! در همه دنیا وظیفه مربی معلوم و حدود اختیاراتش هم در قرارداد تعیین می‌شود. ما به او پول می‌دهیم و باید در قرارداد ذکر می‌شد مثلاً سالی سه بار، هر بار 10 روز حق استفاده از مرخصی دارید، آن هم نه در اوج لیگ!
**شرایط فعلی فوتبال را چطور می‌بینید؟
*همان‌طور که هست، بد! آقای علیپور در ورزش و مردم می‌گوید دولت باید به ما پول بدهد، پس این چه مدیریتی است؟ فقط بلدید پول بگیرید و خرج کنید؟ حالا شما این چند سال این همه پول گرفتید، چه چیزی به فوتبال اضافه کردید؟ شما چه به فوتبال دادید؟ خروجی این 400 میلیارد پولی که هر فصل در لیگ برتر هزینه می‌شود، چیست؟
**می‌گویند لیگ را منظم برگزار کردیم!
همه دنیا لیگ دارند چرا این 5 سال یک استعداد رو نکردید؟ چرا هنوز کریمی فوق ستاره ماست؟ دنبال برگرداندن کریم باقری هستیم و فرهاد مجیدی می‌رود همه ماتم می‌گیرند؟ الان 150 بازی در دور رفت برگزار شد، کدامش خوب بود؟ چرا مردم از فوتبال فراری شده‌اند؟ اصلاً این همه پول در این فوتبال کجا می‌رود؟
منشور اخلاقی هم دستاورد این دوره بود!
کدام مشکل اخلاقی با منشور حل شد؟ چه کار مثبت و فرهنگی در این سال‌ها انجام شد؟ زمان من که منشور نبود و به قول حاج داود احمدی‌نژاد هیچ‌کدام از این مشکلات هم نبود! آمار بگیرید و انصاف داشته باشید که مشکلات کدام دوره بیشتر شد.
بحث مجلس و قانون جدید هم سوژه‌ای است که فوتبال را تهدید می‌کند.
همین چند روز پیش مجلس فرانسه درباره قراردادهای فوتبال، قانونی وضع کرد. در همه دنیا فوتبال به دولت‌ها پول می‌دهد، نه برعکس! اصلاً چرا باید به این فوتبال پول بدهند؟ به خاطر کدام موفقیت؟ کدام ستاره؟ آقای مدیر، شما چرا باید سالانه این همه پول برای خودت برداری؟ مگر چه می‌کنی؟
**آینده را چطور می‌بینید؟
*این آدم‌ها که دل‌شان برای فوتبال نسوخته است. زمان من رئیس‌جمهور وقت هر دو ماه یک‌بار مرا می‌خواست و از ریز مسائل فوتبال می‌پرسید. اگر مشکل و بهانه‌ای بود حل می‌کرد ولی حالا ایران به جام‌جهانی نمی‌رود و آب از آب تکان نمی‌خورد! الان فیفا گفته چهل هزار دلار از طریق بن‌همام به ایران داده شده، این پول کجا رفت؟ اگر به حساب فدراسیون واریز شده، بیایند و صورت‌هزینه‌اش را بدهند کجا خرج کرده‌اند؟ چرا همه ساکت هستند؟ چطور در این فدراسیون هر روز بین همه دعواست و همه مصاحبه می‌کنند ولی این‌جور مواقع ساکت هستند؟ این فاجعه اخیر و رأی کمیته استیناف را زیر سؤال بردن هم که واویلاست! درست یا غلط، بالاترین مرجع فدراسیون رأی داده، چطور هرکس به خودش اجازه می‌دهد علیه آن صحبت کند؟ این‌جوری سنگ روی سنگ بند نمی‌شود!
**قول دادید برای صحبت مفصل بیایید خبرورزشی، فقط یک سؤال کوچک و خداحافظی، دادکان به فوتبال برمی‌گردد؟
*به جبران محبت شما حتماً می‌آیم خدمت‌تان و آنجا در مورد همین مجمع و اساسنامه و تغییرات صحبت می‌کنم ولی به فوتبال برنمی‌گردم، من 50 ساله در اوج تجربه و پختگی خانه‌نشین شدم و حالا 56 ساله‌ام. بگردم چه‌کار؟


منبع:خبر آنلاین

عقیلی: حق شینجی کاگاوا بود که بهترین بازیکن آسیا شود

فوتبال روز — Wed, 7 Dec 2011 22:02:56 GMT

فوتبال روز:هادی عقیلی مدافع تیم ملی چهارشنبه دو هفته پیش در مراسم انتخاب بهترین بازیکن سال آسیا حضور داشت. او امیدوار بود که در دوئل دو نفره با جباروف در نهایت به عنوان بازیکن سال آسیا انتخاب شود،ولی بازیکن ازبکستانی انتخاب شد تا عقیلی باز هم از به دست آوردن این عنوان دور بماند.او در مورد این موضوع و همچنین وضعیت بحرانی العربی در لیگ قطر به سوالات همشهری پاسخ می دهد.

ابتدا در مورد وضعیت العربی صحبت کن.شما از 8 بازی، 6 مساوی،یک باخت و یک تساوی به دست آوردید.قبول داری این تایج ضعیف است؟

بله،قبول دارم.تیم ما در ابتدای فصل از لحاظ یارگیری مشکل داشت.ما در بعضی از پست‌ها کمبود داریم یا اینکه در برخی پست ها توازن برقرار نیست. از طرفی مهاجم ما هم در ابتدای فصل مصدوم شد و واقعا مشکل گلزنی داریم.

می‌گویند بعد از شکست سنگین مقابل لخویا، قرار است مربی برزیلی شما اخراج شود؟

اینجا که فعلا خبری نیست و اتفاقی هم نیفتاده است ولی این بحث مطرح است و باید دید مسئولان چه تصمیمی می گیرند.

با این شرایط بعید به نظر می‌رسد که مدعی قهرمانی باشید درست است؟

بله، با این شرایط شانسی نداریم.

راستی از اینکه به عنوان بهترین بازیکن سال آسیا انتخاب نشدی، ناراحتی؟

دیگر به این موضوع فکر نمی‌کنم و همین‌که به عنوان یک مدافع تا اینجا بالا آمدم ارزش زیادی دارد.

می‌گویند قصد نداشتی هنگام برگزاری مراسم به سالن بیایی.درست است؟

بله، نمی‌خواستم بیایم.

یعنی به انتخاب جباروف اعتراض داشتی؟

خیر، اصلا اینطور نبود. انتخاب جباروف براساس نظر مسوولان AFC بود و این موضوع سلیقه‌ای است، در ضمن من جباروف را دیدم و به او تبریک گفتم. من به این دلیل نمی‌خواستم بیایم که فقط دو بازیکن کاندیدا بودند و وقتی جباروف انتخاب شده بود دیگر دلیلی نداشت که نفر دوم روی سن برود. اگر هر 6 بازیکن در این مراسم حضور داشتند، می‌شد که همه بازیکنان روی سن بروند ولی وقتی فقط دو نفر مانده بودند، دلیلی نداشت که روی سن بروم.فقط به احترام AFC و برنام ریزی آنها روی سن رفتم.من اصلا نباید برای شرکت در این مراسم به مالزی می رفتم.

چرا؟

شما دیدید که 4 بازیکن نیامدند و اگر می دانستم آنها نمی آیند،من هم به مالزی نمی رفتم.

به نظر تو حق کدام بازیکن بود که بهترین بازیکن سال آسیا شود؟

به نظر من حق شینجی کاگاوا بود. من او را نمی‌شناختم ولی بازی‌هایش را در جام ملت‌های آسیا دیدم. او با ژاپن قهرمان این جام شد و یکی از بازیکنان تاثیرگذار تیم ملی کشورش است در ضمن کاگاوا در دورتموند هم یک بازیکن کلیدی محسوب می‌شود.

گفت‌وگوی متفاوت با قلعه‌نویی در مورد اتفاقات فوتبال ایران

فوتبال روز — Sat, 12 Nov 2011 13:58:53 GMT

فوتبال روز:سرمربی تیم تراکتورسازی گفت: مجری برنامه نود نه بازیکن بوده و نه مربی، اما خیلی راحت در مورد مشکلات فوتبالی قضاوت می‌کند.

تیم ملی فوتبال کشورمان شب گذشته موفق شد در منامه با تیم بحرین در دقایق پایانی به تساوی برسد و یک امتیاز از این مسابقه کسب کند.
از همین رو خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، گفت‌وگویی با سرمربی سابق تیم ملی و کنونی تراکتورسازی در مورد اتفاقات مختلف فوتبال انجام داده که در زیر می‌خوانیم:

فارس: با توجه به تعطیلات نیم فصل، شرایط تراکتورسازی چگونه است؟
با توجه به تعطیلی تمرینات فشار زیادی را روی بدن‌ها وارد کردیم و برای مسابقه با فولاد خوزستان آماده می‌شویم.

فارس: این تطعیلی به نفع شما شد یا ضررتان؟
ما شرایط خودمان را داریم و این تعطیلی برای بازی‌های ملی است و همه تیم‌ها این تعطیلی‌ها را پشت سر می‌گذارند.

فارس: جو تبریز چگونه است؟ پس از اعتراضات برخی تماشاگران در یکی دو مسابقه ظاهرا شرایط بهتر شده است؟
اول از همه باید بگویم که جو این‌گونه که شما می‌گویید ناآرام نبود ولی برخی‌ها حساب‌شان با مردم عادی تفاوت دارد. ما به دنبال این هستیم که در تبریز کار کنیم. من قبلا هم گفتم زمانی که احساس کنم نمی‌توانم تاثیرگذار باشم، خودم کنار می‌روم. زمانی انسان با بودنش کمک می‌کند و زمانی با نبودنش. نباید این را بگویم اما تیمی که یک مربی در آن کار می‌کند، ارث پدری‌اش نیست.
تراکتورسازی پتانسیل خوبی دارد و مطمئن باشید در نیم فصل دوم شرایط به مراتب بهتری پیدا خواهیم کرد. آنهایی که شیطنت می‌کنند به دنبال این هستند که آرامش را از تیم بگیرند یا به اهدافشان که برهم زدن شادی مردم آذربایجان است، برسند.
این افراد به دنبال منافع شخصی هستند و به فکر موفقیت تراکتورسازی نیستند.

فارس: بازی تیم ملی مقابل بحرین را تماشا کردید؟
بله بازی را دیدم، ولی فکر می‌کنم بازی خوبی نبود. امیدوار هستیم بازی به بازی بهتر شویم.

فارس: پیش از این اعلام کرده بودید تیم ملی ما هنوز با تیم‌های قدرتمند آسیا بازی نکرده و محک نخورده. آیا هنوز هم چنین نظری دارید؟
شما به‌ آمار بازی‌هایی که تیم ملی انجام داده، توجه کنید. تیم ملی ما با چه کشورهایی بازی کرده است؟

فارس: اندونزی، فلسطین و بحرین....
پس قبول کنید که هنوز با تیم‌های درجه یک بازی نکرده‌ایم اما معتقدم ما باید به تیم ملی آرامش دهیم و اجازه دهیم کادر فنی نیز در آرامش کار خود را انجام دهد. وقتی تغییرات به وجود می‌آید صد در صد فراز و نشیب وجود دارد ولی باید به فکر مرحله بعد باشیم چون عیار تیم‌ها در مرحله بعد مشخص می‌شود.

فارس: تکلیف مهدی کیانی چه شد. قصد ندارید او را ببخشید؟
بحث بخشش نیست. به این حرف من دقت کنید.کیانی بازیکن خوبی است اما باز هم تکرار می‌کنم او نیاز دارد تا فضای جدیدی را تجربه کند تا متوجه شود فوتبال به آن شکلی که او تصور می‌کند، نیست و مدل‌های دیگری دارد.
به نکته‌ای از این رفتارها اشاره می‌کنم. ظاهرا یک روزنامه یکی دو روز پیش مطلبی نوشت و این مسئله اصلا به ذهن من هم خطور نکرده بود. آنها نوشته بودند ناهنجاری‌های امسال فوتبال بیشتر به کسانی برمی‌گردد که سال گذشته در تراکتورسازی بودند. ما در حال حاضر از نظر رفتاری طرز فکر این بازیکنان را تغییر می‌دهیم. اگر آنها توانستند شرایط خود را با ما تطبیق کنند که به نفع خودشان است وگرنه بهتر است فضای جدیدی را تجربه کنند. من که نیامده‌ام اینجا همه را قلع و قمع کنم. ولی باید به عنوان بزرگ‌تر تیم منافع را در نظر بگیرم.

فارس: یعنی در گذشته در تیم تراکتورسازی زیاد روی این بازیکنان کار نشده که حالا در تیم‌های دیگر چنین رفتاری نشان می‌دهند؟
من به گذشته کاری ندارم. در حال حاضر این مشکلات وجود دارد. در سپاهان هم چنین مسائلی بود اما کاری کردیم که دو سال پیاپی به عنوان تیم خوش اخلاق لیگ انتخاب شویم.
یک مربی علاوه بر بحث فنی باید روی بحث اخلاقی هم با بازیکنانش کار کند. توضیح دادم من نمی‌دانستم چنین مطلبی نوشته شده اما دوستان تماس گرفتند و برایم مطلب را خواندند.

فارس: حال که به این نکات اشاره کردید، در مورد اتفاقاتی که پیرامون نصرتی و رضایی مطرح می‌شود، هم صحبت کنید؟
ببینید باید بگویم من مربی هم اشتباه می‌کنم اما آنهایی که روی اشتباهات قضاوت می‌کنند باید تجربه داشته باشند. به طور مثال برنامه 90 دو هفته پیش آن‌گونه رفتار می‌کند و البته هفته گذشته 180 درجه تغییر رویه می‌دهند.
در مورد آن حرکت باید بگویم که من هرگز صحنه‌ها را ندیدم ولی در همین مورد می‌گویم که این کار صد در صد اشتباه بوده و آنها باید تنبیه شوند.
فردوسی‌پور در آن برنامه از آقای حسن‌زاده(رئیس کمیته انضباطی) پرسیده که چرا حکم نمی‌دهید؟ حال معلوم نبود دو روز از قضیه گذشته یا سه روز. انسان باید بابت هر اشتباه خود تنبیه شود اما خیلی خوب است آن کسی که قضاوت می‌کند به مردم انحراف فکری ندهد و ذهن مردم را از جای دیگر به سمت دیگر نبرد. اگر مقداری فوتبالی نقد و انتقاد کنید شاید کسی ناراحت نشود، اما شخصی که نه آن فشار را تحمل کرده و نه تا به حال 90 دقیقه فحش ناموس خورده چگونه می‌تواند قضاوت کند؟
عادل فردوسی‌پور نه بازی کرده و نه مربیگری، پس هیچ کدام از این شرایط را تجربه نکرده است. باز هم می‌گویم که کار، کار اشتباهی بوده ولی بازیکنی که 90 دقیقه فحش ناموس می‌خورد چه رفتاری از خود نشان می‌دهد؟
حال شاید شخصی مثل من این همه فحش بشنود و به خاطر تجربه‌اش کاری انجام ندهد، اما برخی‌ها نمی‌توانند اینگونه رفتارها را تحمل کنند.

فارس: پس معتقدید که نباید آنها را نابود کرد؟
صد در صد همین گونه است. محمد خاکپور آن شب به حدیث خوبی اشاره کرد و بحث من این است. مثلا محمد نصرتی که این‌گونه از همه عذرخواهی می‌کند و زحمات زیادی هم برای این فوتبال کشیده نباید این همه فشار را تحمل کند. ولو اینکه کار صد در صد اشتباه است. البته همان‌گونه که گفتم من حرکات رضایی و نصرتی را ندیدم و فقط از دوستان شنیدم.

فارس: دکتر منتظری، روانشناس سابق تیم ملی و استقلال که با شما هم کار کرده، اعتقاد داشت که به جای آنکه کار فرهنگی کنیم در رختکن با بازیکنان صحبت از پاداش‌های 500 هزار تومانی می‌زنیم. شما چه نظری دارید؟
اعتقاد من هم همین است. ما از سازمان ورزش به وزارت تبدیل می شویم و اگر از وزارت هم یک پله بالاتر هم برویم، فرقی نمی‌کند. اینها دوای درد ورزش ما نیست. هر وقت قانون اساسی نوشتیم و تکلیف ورزش را روشن کردیم آن وقت می‌توانیم خوشبین باشیم.
بازیکن فوتبال 6 ماه می‌دود تمرینات طاقت‌فرسا انجام می‌دهد و کلی فحش می‌شنود آن‌وقت هنگامی که می‌خواهد پولش را بگیرد، می‌گویند نداریم.
مگر ما چه خدمتی به تماشاگرانمان می‌دهیم؟ این از وضع گرمایشی و سرمایشی استادیوم‌هایمان است. این از سرویس‌های بهداشتی ورزشگاه‌هایمان است و خدماتمان هم که همه می‌بینند. من در آلمان خیلی چیزها را دیدم. آنها برای تماشاگران مسابقه می‌گذارند و برایشان سرگرمی به وجود می‌آورد اما در اینجا فشار اقتصادی هم روی تماشاگران فوتبال وجود دارد.
وضع استقلال و پرسپولیس مشخص نیست و مدیر عاملان به جای آنکه دنبال کار فرهنگی برود، صبح تا شب باید به دنبال پول بدوند. من هم اعتقاد دارم بازیکن پول زیادی می‌گیرد ولی برنامه‌ای وجود ندارد. اگر به بازیکن حرف بزنیم می‌گوید 6 ماه است پول نگرفتم. اگر خیلی ناراحت ما هستید، برو حق ما را از باشگاه بگیر.
می‌خواهم به تجربه‌ای از حضورم در لورکوزن اشاره کنم.

فارس: بفرمایید
در آلمان شرایط این‌گونه است وقتی یک تیم می‌برد طبق جدول پاداش‌ها به حساب بازیکنان پول ریخته می‌شود اما برنامه‌ریزی طوری تعیین شده که آنها تا نیم فصل حق ندارند پول را از حساب خود بیرون بکشند اما اطمینان دارند که پول در حسابشان وجود دارد. من 4 قهرمانی با استقلال آورده‌ام اما فقط یک پاداش گرفتم. یکی از وزیر وقت رفاه طلبکارم و یکی از آقای قریب. یکی دیگر هم هنوز به من نداده‌اند.

فارس: اما شما که این پاداش‌ها را نمی‌گیرید؟
نمی‌دهند که بگیریم. همین حالا 140 میلیون بابت صعود به مرحله یک هشتم لیگ قهرمانان آسیا و پاداش قهرمانی با سپاهان طلبکار هستم. اما فعلا خبری نشده است.
داستان نقش جهان را یادتان هست؟ اینها همه دست به دست هم می‌دهند که فوتبال ما به این روز بیفتد. ما نمی‌توانیم بگوییم جوان ما مقصر است چون کار فرهنگی نکرده‌ایم. من مربی چه کار فرهنگی کرده‌ام که توقع دارم بازیکن حرکاتش کنترل شده باشد. طرح جامع آقای مهرعلیزاده در حال خاک خوردن است اما ما قانونمند نیستیم و به طرق مختلف هزینه‌های بیت‌المال را از دست می‌دهیم.
ذوب‌آهن سه روز است که تمرین نمی‌کند و شاهین بوشهر نیز چنین شرایطی دارد. چه توقعی از این فضا دارید؟ من اعتقاد دارم وقتی فضا اینگونه است شاید این گونه اتفاقات رخ ندهد اما به شکل دیگری تکرار می‌شود.

فارس: با این اشکالاتی که شما اشاره کردید، حالا حالاها ورزش ما درست نمی‌شود...
به سن و سال ما که نمی‌خورد که این ورزش درست شود. (می‌خندد) شما جوانتر هستید شاید آن روز را دیدید.

فارس: بگذریم. ظاهرا به تیم پیشکسوتان هم دعوت شده‌اید؟
البته دعوت شده‌ام. از آقای بهزادی تشکر می‌کنم ولی چون ما بالای سر تیم‌مان هستیم شاید نتوانیم در اردو شرکت کنیم.

فارس: به عنوان سؤال پایانی بپرسیم که این روزها صحبت‌های زیادی مبنی بر حضور بازیکنانی مثل آرش افشین در تراکتورسازی شنیده می‌شود. آیا چنین مسئله‌ای صحت دارد؟
فقط این را بگویم هر وقت همه چیز نهایی شد و روی ورق آمد به آن اشاره می‌کنیم. اینها شایعات است. البته تمام بازیکنانی که شما اشاره می‌کنید نفرات خوبی هستند ولی تا زمان عقد قرارداد به ما اجازه بدهید.

فارس: صحبت خاصی ندارید؟
پیشاپیش عید سعید غدیر خم را به تمام مسلمانان جهان تبریک می‌گویم چون اعتقاد دارم این عید بزرگ‌ترین عید ما شیعیان است.

نصرتی: خدا شاهد است آن حرکت غیرارادی بود

فوتبال روز — Sat, 5 Nov 2011 18:00:43 GMT

فوتبال روز:یک اشتباه بچگانه حالا یکی از بهترین مدافعان فوتبال ایران در آستانه محرومیت مادام‌العمر از فوتبال قرار داده و او در انتظار کمک بزرگان فوتبال است تا این جو را جمع‌و‌جور کنند‌‌.

وقتی با او هم‌کلام شدیم صدایش می‌لرزید و آن‌قدر مضطرب و آشفته بود که فقط به حرف‌هایش گوش دادیم. انگار نه انگار همان نصرتی بود که با آن ضربه سر تیم‌ملی را به جام‌جهانی برد و یا با آن بازی زیبایش برابر کره‌جنوبی تحسین همه را برانگیخت‌.‌

نصرتی را در‌حالی‌که جوابگوی هیچ خبرنگاری نبود، پیدا کردیم و با او هم‌صحبت شدیم.

سال‌هاست که تو را می‌شناسیم و فقط می‌توانیم بگوییم چرا این اتفاق باید از تو سر بزند.

به خدا نمی‌دانم چرا این ماجرا را این‌قدر بزرگ کردند و تو بوق و کرنا می‌کنند. به خدا دو شب است خواب ندارم.

به نظر می‌رسد بدون دادگاهی می‌خواهند اعدامت کنند...

دقیقاً. به خدا نمی‌خواهم مصاحبه کنم‌. با برنامه نود بیش از 20‌بار تماس گرفتم تا حداقل بگذارند از خودم دفاع کنم، اما نگذاشتند من حرف بزنم. سال‌هاست در این فوتبال حضور دارم و به خدا آزارم به کسی نرسیده. هر کس نداند شما بهتر مرا می‌شناسید.

به نظر می‌رسد از تو انجام چنین حرکتی را انتظار نداشتند.

قبول دارم، اما من هم برای این مملکت زحمت کشیده‌ام. همان‌طور که مملکت برای رسیدن من به این‌جا زحمت کشیده. باور کنید دو روز است که از خانه بیرون نیامدم. چند روز پیش که باران می‌آمد وقتی مادرم را دیدم زیر باران گریه می‌کند دلم شکست. من فقط از آن‌هایی که مرا می‌شناسند می‌خواهم بیایند و بگویند نصرتی در این سال‌ها چگونه بوده و از مطبوعات هم می‌خواهم واقعیت‌ها را بنویسند.

برنامه‌های تلویزیونی بیشتر از مطبوعات روی این ماجرا مانور دادند.

متاسفم برای صدا و سیما که هجمه خبری علیه ما به راه انداخت. آن‌ها اگر مسلمان هستند باید بدانند که اشاعه گناه از گناه بدتر است‌، با آن‌که گناهی در کار نبوده است. واقعیت را بنویسند. در عمر ورزشی‌ام و زندگی شخصی‌ام هرگز حاشیه نداشته‌ام. شما که مرا می‌شناسید بگویید از ‌10سال پیش تا الان مدل مو یا تیپ لباس پوشیدنم عوض شده است‌؟

منبع : تماشاگر

دایی مقصر بود نه من / شیث: فردوسی پور 4 سال است با من مشکل دارد

فوتبال روز — Sat, 5 Nov 2011 17:54:22 GMT

فوتبال روز:هفته نامه تماشاگر در شماره امروز خود در مصاحبه ای با شیث رضایی و محمد نصرتی دفاعیات این دو را تبدیل به تبتر اول خود کرده است. شیث در این مصاحبه که قبل از اعلام محرئمیت وی انجام شده مفصل به دفاع از خود پرداخته است و این جایی است که مشکل اوست. او که قبول ندارد اندکی از مشکلات هم متوجه خود اوست.

به نظر می‌رسید تازه در‌ترکیب تیم جا افتاده بودی که این اتفاق رخ داد؟

‌ فشار روی بچه‌ها‌ زیاد بود و به‌خاطر نتایج و شعار تماشاگران بازی سنگینی داشتیم. جدا از این مسائل، از اول بازی هم تماشاگران رشتی به بازیکن ما رکیک‌ترین حرف‌ها‌ را می‌زدند. من روی گل اول مقصر بودم، چون آمدم جای نورمحمدی را پر کنم گل خوردیم. به دلیل همین حساسیت، بعد از گل مساوی بیش از حد خوشحالی کردم و همبازی‌ام را قلقلک دادم.

به نظر می‌رسد به‌خاطر پرونده‌ها‌ی قبلی، همین قلقک طور دیگری برداشت شد.

‌شما به من بگویید پرونده‌ها‌ی قبلی چه بود که می‌گویید؟ اگر منظورتان ماجرای هواپیماست که پرونده‌ای نیست. من در آن ماجرا اشتباه کردم و دادگاه هم تشکیل شد. وقتی هم قاضی صحبت‌ها‌ی مرا شنید، جریمه نقدی شدم و پرونده بسته شد. اگر آن پرونده بحران‌آمیز بود که دو‌میلیون جریمه نمی‌شدم و بیشتر از این‌ها‌ به مشکل می‌خوردم‌. حالا نمی‌دانم بعد از 4‌سال چرا دوباره این ماجرا را مطرح می‌کنند.

قبول داری کلا حاشیه داری؟

‌ نمی‌دانم چرا نگاه‌ها به من منفی است‌!‌ دوازده‌سال است در این فوتبال بازی می‌کنم و از 14سالگی در تیم ملی بودم. با 15، 16‌مربی کار کرده‌ام و مشکلی نداشتم‌. می‌توانید از آن‌ها بپرسید. در پرونده دایی هم همه متوجه شدند که او مقصر بود و هنوز هم پرونده‌‌اش باز است.

می‌خواهی در مورد اتفاقات بازی با داماش صحبت کنی؟

‌‌در آن صحنه شادی بعد از گل هیچ اتفاقی نیفتاد و به نظرم برداشت اشتباه مسئولان بود. من نورمحمدی را قلقلک دادم و وقتی شادی می‌کنیم همیشه 7،8 نفری روی هم می‌پریم و این امری طبیعی است. در مورد نصرتی هم بهتر است خودش حرف بزند.

ظاهرا در برنامه‌90 پرونده شما دو‌نفر را برای همیشه در فوتبال ایران بستند.

‌‌موضوع‌ها‌ی مطرح‌شده در برنامه‌90 برمی‌گردد به خصومت شخصی فردوسی‌پور که مربوط به 4‌سال پیش می‌شود و هنوز ادامه دارد. 4‌سال پیش اعلام کرد که شیث رضایی صغر‌سن است، در صورتی که هیچ مدرک پزشکی نداشت و من هم آزمایش‌ها‌یAFC را انجام داده بودم. اعتراضات من باعث شد تا در برنامه‌90 عذرخواهی کند و از آن زمان کینه به دل دارد و مسائل کوچک را هم بزرگ می‌کند.

با این واکنشی که جامعه به آن رفتار نشان دادند به نظر می‌رسد دیگر در صحنه فوتبال دیده نشوی؟

‌ متاسفانه الان موجی ایجاد شده که همه به ما دو‌نفر حمله می‌کنند و باید یک بزرگ‌تر این موج را بشکند. نمی‌دانم چرا می‌خواهند زندگی ما دو‌نفر را نابود کنند. نصرتی 9‌سال است در تیم‌ملی بازی می‌کند و حاشیه ندارد و این موج بیش از حد بلند است و دارد ما را نابود می‌کند. از خدا می‌خواهم یک بزرگ‌تر موج‌شکن شود.

و با حکمی ‌که کمیته انضباطی در محرومیت مادام‌العمر شما داد به نظر می‌رسد وجود یک موج‌شکن هم جوابگو نباشد.

‌این حرف‌ها‌ هنوز قطعیت ندارد. کمیته انضباطی حکم اولیه را داده و ما هنوز حق اعتراض داریم.

فکر می‌کنی اعتراض جواب بدهد؟

‌‌بله‌، من اعتراض دارم. اعتراض می‌کنم که من 12‌سال است در این فوتبال حضور دارم و بدون حاشیه بودم و با هیچکس جز دایی و قطبی مشکل نداشتم. من اگر مشکل داشتم که نمی‌توانستم 12‌سال در این فوتبال حضور داشته باشم. برای این‌که بشوم شیث رضایی به خدایی خدا ریاضت کشیدم.

به این‌که بدون فوتبال چه کار خواهی کرد فکر کرده‌ای؟

‌ فکر نمی‌کنم مرا مادام‌العمر محروم کنند، چون هیچ کاری نکردم که مستحق آن باشم. من از کمیته انضباطی می‌خواهم ثابت کنند که من چه کار بدی کردم. من هیچ کار زشتی نکردم، جز قلقلک دادن!

یعنی قبول نداری حرکت زشتی انجام دادی؟

‌در این جور مواقع باید بزرگ‌تر‌ها‌ی فوتبال مقابل این جو ایستادگی کنند و برای ما که جوان‌تر هستیم نقش پدر را بازی کنند. من و نصرتی ضرر نمی‌کنیم، بلکه این تیم پرسپولیس است که ضرر می‌کند. معتقدم مسئولان و بزرگ‌ترهای فوتبال باید یک جوری این ماجرا را جمع‌و‌جور کنند.

سوال آخر این‌که از این اتفاقات پشیمان نیستی؟

‌من همیشه در شادی‌ها‌ی بعد از گل شرکت نمی‌کردم. باور کنید اخیراً‌ آن‌قدر روی تیم فشار بود که خوشحالی کردم تا نگویند چرا شیث در شادی‌های بعد از گل شرکت نمی‌کند. من کار اشتباهی نکردم که پشیمان باشم. تنها شادی زیادی از خود نشان دادم، اما اگر مردم و مسئولان فکر می‌کنند اشتباه کردم، از همه عذرخواهی می‌کنم.

رازهای فوتبال ایران در مصاحبه بلاژویچ/ برانکو به من حسودی میکند

فوتبال روز — Wed, 2 Nov 2011 21:44:15 GMT

فوتبال روز:گفت‌وگو با میروسلاو بلاژویچ همانطور که انتظار داشتیم خیلی سریع گر گرفت. امروز 10سال بعد از شبی بود که او ناگهان ایران را ترک کرد. درست در لحظاتی که همه فکر می‌کردیم او به دلیل علاقه شدید مردم اقامت خود را تمدید خواهد کرد.

چیرو سال‌ها بعد تکیده‌تر و مسن‌تر به فوتبال ایران بازگشته تا مأموریت ناتمامش را به پایان برساند. هنوز سر جای خودمان ننشسته‌ایم که او می‌گوید:اگر امسال با مس قهرمان نشوم سال دیگر می‌شوم و این یعنی چیرو ذره‌ای تغییر نکرده است. لحظاتی بعد گفت‌وگو آغاز شد و ما میهمان ادبیات محشر و استثنایی او بودیم درست مثل همان روزهای قبل، زمانی که با رضا چلنگر کلمات را گداخته می‌کرد و در دامن روزنامه‌چی‌ها می‌انداخت. این گفت‌وگو ویژه را میهمان ما باشید.

دوست دارم از 10سال پیش حرف بزنیم شما ناغافل از ایران رفتید و به سوالات پاسخی ندادید. چیزهایی که بعد از بازگشت به ایران گفته‌اید حرف‌هایی است که در آخرین روزهایتان در ایران می‌زدید. درباره شکست مقابل بحرین گفته‌اید که کتابی نوشته‌اید که بعد از مرگ منتشر خواهد شد اما من فکر می‌کنم چنین کتابی وجود ندارد. اشتباه که نمی‌کنم؟

نه به جان خودم، این کتاب وجود دارد. من همه اتفاقات آن روزها را به دقت نوشته‌ام و آن کتاب را تقدیم مرگ بزرگی خواهم کرد که در تمام لحظات کنار من بود. مرحوم رنجبر که خیلی دوست داشت مثل من به جام جهانی برویم اما ما نهایتا با چشمان پر از اشک مجبور به خداحافظی از مسابقات جام جهانی شدیم. به هر حال تا مرگ من صبر بکنید و بعد این کتاب را بخوانید.

چرا بعد از مرگ تصمیم به انتشار آن دارید؟

چون وقتی مرده باشم کسی نمی‌تواند دوباره مرا بکشد.

جدایی شما از تیم ملی در شرایطی اتفاق افتاد که جو عمومی و آقای صفایی فراهانی دوست داشتند شما کارتان را ادامه بدهید اما شما شغل سرمربیگری تیم ملی ایران را رها کردید و برانکو این کار را برعهده گرفت.

برانکو توصیه من بود به آقای فراهانی. من با شوک بزرگی دست و پنجه نرم می‌کردم و حقیقتا نمی‌توانستم از آن فضای ذهنی بیرون بیایم بنابراین تصمیم گرفتم بروم موقع رفتن هم به آقای فراهانی اطمینان دادم که برانکو حتی می‌تواند بهتر از من تیم ملی را هدایت کند. البته این کار ساده‌ای نبود چون آقای صفایی فراهانی به برانکو اطمینان نداشت وقتی ما برای جلسه به دفتر ایشان می‌رفتیم او اجازه نمی‌داد برانکو در جلسه حضور پیدا کند. او به من می‌گفت طوری که تو تیم را تمرین می‌دهی و رهبری می‌کنی از پس برانکو برنمی‌آید و من هم در پاسخ می‌گفتم پرفسور مغز من است و تفکر من و من با نظر او کار می‌کنم که البته واقعیت هم نداشت(می‌خندد) ...

اما این کار به یک نتیجه خیلی خوب منتهی شد. برانکو تیم ملی را به جام جهانی برد و ما یک تورنمنت عالی در جام ملت‌ها پشت سر گذاشتیم.

خدا خودش می‌داند که من چقدر این ملت و این کشور را دوست دارم و خیلی خوشحال شدم که این اتفاق با برانکو رخ داد، کاری که من نتوانستم انجام بدهم و دینم را به مردم شما ادا کنم.

اما شما هم کارهای مختلفی در ایران کردید. از جمله اینکه فضای دو قطبی در تیم ملی با حضور شما از بین رفت، بازیکنان شهرستانی به تیم اضافه شدند و شکل تیم ملی بهتر شد. اما تیم ملی ایران در دوره شما به حق‌اش نرسید.

وقتی تیم ملی عربستان در جام جهانی 8 گل از آلمان خورد من از تماشای این بازی آنقدر عصبانی شدم که می‌خواستم خودم را از پنجره به بیرون پرتاب کنم. این لعنتی‌ها جای ما را در جام جهانی پر کرده بودند. در حالی که استحقاقش را نداشتند. بازیکنان ایرانی شجاع و جسورند و فقط بلوغ تاکتیکی کمی دارند و بنابراین حقشان است که به عربستان، قطر، عمان، بحرین و ... مسلط باشند. در حال حاضر هم خیلی متأسفم که ایرانی‌ها زیر دست ژاپن، کره جنوبی و استرالیا قرار گرفته‌اند اما این مسأله مدت زیادی دوام نخواهد آورد. ما در همین بازی‌های مقدماتی به آنها مسلط خواهیم شد. ما در بازی مقابل قطر که به نظر من بهترین بازی ما در مسابقات مقدماتی بوده است قطری‌ها را در زمین سقط کرده‌ایم و این خوشحال‌کننده است چون نشان می‌دهد مربی فعلی تیم ملی درس‌های خوبی را به بازیکنان داده است.

از جام جهانی 2002 صحبت کردید که در غیبت ما به پایان رسید. اگر شما با تیم ایران در آن رقابت‌ها شرکت می‌کردید چه نتیجه‌ای به دست می‌آوردید؟

به نظر من ما ترتیب همه تیم‌ها را می‌دادیم. در جام جهانی 1998 وقتی وارد رقابت‌ها می‌شدیم من ادعا کردم کرواسی قهرمان جهان می‌شود اما همه به من خندیدند حتی زنم به من گفت که تو دیوانه شدی ولی خودتان دیدید که در آن مسابقات حضور پیدا کردیم و درخشیدیم و به مقام سوم جهان رسیدیم در حالی که اگر هدف من سومی بود در دور مقدماتی حذف می‌شدم. من مطمئنا با همین ذهنیت وارد جام جهانی می‌شدم ... بیایید در مورد آن مسابقات حرف نزنیم چون غم تمام وجود من را می‌گیرد.

برداشتی که از آن رقابت‌ها کردید چه بود؟

کاری که هیدنیک با کره جنوبی کرد راه را نشان داد. به نظر من استفاده از مربیان بزرگ اروپایی کاری است که باید در دستور کار کشورهایی مثل ایران قرار بگیرد چون آنها چیزهایی برای یاد دادن دارند اما اینکه من روی اروپایی بودن مربی تأکید می‌کنم هر مربی خارجی. این مربی باید از مربیان شما که سطحشان بسیار بالا رفته باید خیلی بهتر باشند. مربی‌ای که من از آن صحبت می‌کنم یک استراتژیست است. کسی که بتواند مفهوم بازی را درک کند، عربستان در جام جهانی 2002 فاقد یک مربی خوب بود و دیدید که چه بلایی سرش آمد.

در این سال‌ها فوتبال ملی ایران را تعقیب می‌کردید؟

بله، من همیشه حواسم به تیم شما بوده انگار که همچنان تیم خودم هست. این را گوش یک بار من سرمربی دیناموزاگر بودم. ما بهترین تیم کرواسی بودیم و 6ملی‌پوش داشتیم و ایران برای یک بازی دوستانه مقابل ما ایستاد. مربی تیم شما برانکو بود، من قبل از بازی مصاحبه کردم و گفتم روز سختی خواهیم داشت اما هیچ کس حرف من را قبول نداشت و گفتند دینامو ایران را چپ و راست می‌کند اما ایران ما را 2 بر یک برد. در آن بازی هیچ کس به گرد پای علی کریمی نمی‌رسید و شما تیم من را چپ و راست کردید. من می‌دانستم قدرت ایران چقدر است.

حالا بگذارید قصه دوم را تعریف کنم. من سرمربی تیم بونسی هرزه‌گوین بودم و ظرف سه روز بلژیک را در دو بازی رفت و برگشت کوبیدیم و کارش را ساختیم. ترک‌ها را هم به زیر خودمان کشیدیم. در این گروه مقدماتی ما بودیم و اسپانیا من تیمی داشتم که برای از پا درآوردن یک گاومیش نیروی کافی داشت اما ناگهان ایران از راه رسید، یک بار دیگر تکرار می‌کنم ما پنجه در پنجه اسپانیا بودیم و نبرد نهایی بین ما دو تیم بود اما جلوی ایران بازی کردیم و اتفاق دیگری افتاد؛ اول بازی کاپیتان تیم شما جواد نکونام آمد من را بغل کرد و هر دو بغض کردیم بعد بازی شروع شد ما پدر ایران را درآوردیم. دو گل زدیم و منتظر گل‌ها بعدی بودیم اما یکهو تا آمدم به خودم بجنبم دیدم 3 بر 2 بازی را باختیم. بله این تیم ایران بود، تیمی که به نظر من جایش در صدر آسیاست.

در آن بازی ما فکر می‌کردیم بلاژویچ عمدا تیم را ضعیف چیده تا به ما ببازد. در طول بازی هم کت سفیدی پوشیده بودید و مدام با تماشاگران مشغول بودید؟

یکسری آدم‌های کج فهم در آنجا من را متهم کردند ولی من حتی به مادر خودم هم اجازه نمی‌دهم این کار را با من بکند. فوتبال زندگی من است و من برای سلامت آن ارزش قائلم، من حتی فکرش را هم نمی‌توانم بکنم که یک مسابقه را رها کنم. به همین دلیل است که در کرواسی اعتبار هم از دست رفته به جز چیرو. آن شب خیلی دلم می‌خواست ایران را ببرم چون می‌خواستم به همه ایرانی‌ها ثابت بشود که هنوز رئیس منم و زنده‌ام ولی این اتفاق نیفتاد.

از بین بازیکنانی که شما به تیم ملی آوردید ابراهیم میرزاپور با وجود اینکه سال‌ها بازی کرد هیچ وقت ستاره نشد فکر می‌کنید علتش چه بود؟ جالب اینکه او در جام جهانی همان نقط ضعف قدیمی خود را که شوت زدن بود نشان داد.

من می‌بینم که ابراهیم هنوز هم دروازه‌بانی می‌کند و به نظر من اگر او آن قدرت واقعی دروازه‌بانی را نداشت هرگز نمی‌توانست اینقدردوام بیاورد. من ادعا نمی‌کنم که حق با من است ولی ابراهیم گلر شجاعی بود که در زمان خودش من را تحت تأثیر قرار می‌داد. من شارژ می‌شوم وقتی می‌بینم که هنوز با بازوبند کاپیتانی به میدان می‌رود و دروازه‌بانی می‌کند.

علی کریمی را خیلی دوست داشتید، نظرتان درباره او چیست؟

او استعداد و شرایطی را داشت که شایسته بازی در رئال مادرید و بارسلونا است ولی متأسفانه یک نقص بزرگ دارد و آن این است که بیش از حد ایرانی است و به همین دلیل او هرگز نتوانسته در فوتبال بین‌المللی برای خود جای بزرگی دست و پا کند. علی به سختی می‌تواند خودش را با محیط‌های جدید تطبیق بدهد و حتما می‌دانید که قبل از بازی بحرین هم برای من مشکل ایجاد کرد.

سر همبرگر؟

اجازه بدهید توضیح بدهم. قبل از بازی من در هتل نشسته بودم که آقای رنجبر آمد و به من گفت علی کریمی می‌گوید نمی‌خواهد در هتل غذا بخورد من به سرعت بلند شدم و سراغش رفتم. رنجبر می‌گفت غذا را با دست هل داده و گفته که نمی‌خورم. من خودم را به رستوران هتل رساندم دیدم یک ظرف ماکارونی جلوی اوست دستم را پشت گردنش گذاشتم و گفتم بخور، بخور پدرسوخته (فریاد می‌زند). عصبانی شدم و داد می‌زدم و او هم مجبور بود اطاعت کند.

رضا جمله شما را ترجمه می‌کرد؟

بله دقیقا با همان زنگ صدایی که من دارم ترجمه می‌کرد و داد می‌زد بخور!

علی کریمی حالا که به اواخر فوتبالش رسیده بازیکن خیلی مسئولی شده و شخصیت ویژه‌ای برای پرسپولیس است. ما همه حسرت می‌خوریم که کاش زودتر پخته می‌شد.

من از بازی علی کریمی لذت می‌برم. پاس‌هایی که او می‌دهد چشم دارند و همیشه بهترین راه‌ حل‌ها را باید از او خواست. او وقتی تصمیم می‌گیرد تا به عنوان یک تک‌نواز حرکت کند شما شیری را می‌بینید که حرکت می‌کند. فوق‌العاده است، فوق‌العاده است. در بازی ما با پرسپولیس وقتی شنیدم که قرار نیست جلو ما بازی کند کل روز از مسئولان تیم می‌خواستم که خبر دقیق را کسب کنند. آخر سر وقتی فهمیدم که او نیست مصاحبه کردم و گفتم دخل پرسپولیس را می‌آوریم اما اگر کریمی در تیمشان بود غلط می‌کردم که دخلشان را بیاوریم!

شما با علی دایی هم بازی کردید او امسال تبدیل به محبوب‌ترین چهره فوتبال ایران شده و مردم حالا به نحو عجیبی دوستش دارند. شما هم ظاهرا خیلی به او علاقه دارید؟

خیلی خوشحالم برای علی که همچنان بزرگ مانده است. بگذارید یک مثال از او بزنم یک‌بار ما از ورزشگاه بیرون می‌آمدیم که دیدیم اتوبوس ایستاد، پرسیدم که چه شده. به من گفتند که چند زن روی زمین خوابیده‌اند و تو را صدا می‌کنند علی دایی برگشت به من گفت خدا را شکر حالا که شما آمده‌اید دیگر مرا صدا نمی‌کنند! من علی دایی را می‌پرستیدم. در بازی عربستان او گلی زد که فقط خودش می‌توانست بزند من داشتم می‌لرزیدم و دیدم که 140هزارنفر در ورزشگاه داریم می‌لرزیم اما همه ته دلمان قرص بود که علی دایی می‌تواند گل بزند ... دایی بسیار سزاوار چیزی است که شما راجع به او گفته‌اید چون او یک وطن‌پرست بزرگ، یک فرد مذهبی بزرگ و یک ورزشکار عالی است و زمانی که فوتبال ایران ناشناس بود او موفق شد شما را در سطح دنیا مطرح کند.

ما بعد از دایی هیچ کس را نداشته‌ایم که بتواند گل بزند؟

بالاخره یکی مثل علی دایی پیدا می‌شود که مشکل گلزنی شما را حل کند اما او یک عظمت حماسه‌ساز است که از نظر شخصیتی کمتر مشابه‌اش را خواهید دید. من در بازی‌ای که با آنها داشتیم نمی‌توانستم به رویارویی فکر کنم چون واقعا به او وابسته‌ام.

او را که دیدید چه حسی داشتید؟

تنها فرق‌اش با گذشته این بود که خیلی لاغر شده(می‌خندد). یک روز به پوشکاش گفتند که تو چرا اینقدر چاقی و او جواب داد علتش این است که روزنامه نمی‌خوانم. علی دایی هم مثل پوشکاش اصلا روزنامه نمی‌خواند.

اگر قرار باشد راجع به یک اشتباه خاصتان در دوره مربیگری تیم ملی ایران صحبت کنید به کدام مورد اشاره می‌کنید؟

من اشتباهات زیادی کردم. اگر در گذشته عقل امروز را داشتم حتما کرواسی را قهرمان جهان می‌کردم.

یعنی الان مربی بهتری هستید؟

بدون شک، هرگز مربی بهتری مثل حالا نبودم. تجربه یکی از ابزار مهم مربیگری است.

آیا شما در زمینه استفاده از خداداد عزیزی اشتباه نکردید؟

همین حالا می‌توانید از آدم‌های مختلفی سوال کنید و خودتان ببینید که نظرهای مختلفی وجود دارد. اما در مورد خداداد شنیده‌ام که او با همه مربیان خارجی که بعد از من به ایران آمده‌اند دشمنی کرده، البته من عزیزی را پذیرفتم چون عده‌ای مرا متقاعد کردند که او را برگردانم. بله، من از عزیزی متنفر نیستم بلکه او را دوست دارم اما به شرط اینکه از آن خانه من دور باشد!

چیز خاصی در اخلاق او بود که شما را ناراحت می‌کرد؟

یک غرور بیجایی داشت، یک غرور بیجا و بدون پشتوانه. او یک تیپ منفی است که کل جو را علیه من مسموم می‌کرد. من هم گفتم تو کی هستی که بخواهی از من بزرگتر باشی، برو بیرون دیگر نبینمت. او خداداد عزیزی بود اما اگر خود پله هم بود می‌انداختمش بیرون.او به تنهایی می تواند نظم ارکستر فیلارمونیک اتریش را به هم بریزد

در آن مقطع پرویز برومند و مهدی هاشمی‌نسب هم مشکلاتی برای تیم ملی ایجاد می‌کردند. ما بعدا چیزهای وحشتناکی درباره آنها شنیدیم جالب است که حالا هاشمی‌نسب دوست صمیمی خداداد است.

به هر حال آنها همدیگر را پیدا می‌کنند.

آیا این راست است که بعضی از بازیکنان در اتاق بعضی دیگر ادرار کردند؟

من این را متعاقبا شنیدم ولی اگر همان لحظه می‌شنیدم و اطلاعات سر وقت به دست می‌رسید همه چیز را عوض می‌کردم.

شما این مشکل را داشتید که بازیکنان تیم ملی در دوره شما چندان تربیت شده نبودند و از نظر شخصیتی خودشان را مقید به رعایت برخی از مسائل نمی‌کردند.

بله، این از مشکلات همیشگی من بود. یکبار در اردوی اتریش 45 دقیقه آنها را آزاد کردم تا به شهر مجاور بروند بعد یکی از آنها با یکجور مریضی که نمی‌توانم اسمش را به زبان بیاورم به اردو برگشت. ما کلا بازیکن این تیپی زیاد داشتیم. در اردو من قصاب مسلمان آورده بودم تا همه چیز متناسب با شریعت باشد اما پرویز برومند گفت من غذا نمی‌خورم چون بوی غذای ایرانی را احساس نمی‌کنم. من هم گفتم وسایل‌ات را ببند و به ایران برگرد، هاشمی‌نسب را هم می‌خواستم اخراج کنم. به آقای رنجبر گفتم بلیت این‌ها را بده تا به ایران برگردند. با این روش مدتی آرامش برقرار شد اما خب دوباره مشکلات به وجود آمد و من مجبور شدم آنها را اخراج کنم.

آقای بلاژویچ در این سال‌ها بزرگترین بازیکنانی که با او کار کرده‌اید چه کسی بوده؟

از همه بزرگتر داور شوکر به عنوان یک گلزن اما من این افتخار را داشته‌ام که دیدیه دشامبر زیر دستم باشد یا بوبان و پروسینچکی اما آلن بوکشیچ از همه این‌ها بهتر بود.

ادین ژکو چی؟

اولین بار که دیدمش جلوی همه خبرنگارها صدایش کردم و گفتم هی تو گوش کن تو قرار است از زلاتان ابراهیمویچ هم بازیکن بهتری بشوی. او جا خورد ولی من می‌دانم که او از زلاتان بهتر است. ژکو یک گلزن بزرگ است که هر چقدر هم بگذرد بزرگتر خواهد شد.

سوال آخر ما هم در مورد برانکوست هر وقت درباره شما از برانکو سوال می‌کردیم او جواب سرراستی به ما نمی‌داد؟

ایوانکویچ 10سال دستیار من بود و آدم بسیار صدیقی بود ولی همواره در سایه من قرار می‌گرفت و شاید طبیعی است که بعضی عقده‌ها را به خودش بگیرد.

اما به نظر ترکیب خوبی بودید؟

بله، اگر اینطور نبود که 10سال با هم دوام نمی‌آوردیم. ولی من انتظارم از برانکو این بود که کمی نسبت به من مهربان‌تر باشد چون او موفقیت خود در فوتبال را مدیون من است. حرفی که شما به من زدید مرا ناراحت کرد ولی هر کس طبیعت خودش را دارد، من اینطور آدمی هستم و به همین خاطر یک رهبر واقعی شدم. برانکو همیشه هر وقت با من بود از من تعریف می‌کرد و در مصاحبه‌ها می‌گفت از نظر شخصیتی و سرعت تصمیم‌گیری کسی را در حد من سراغ ندارد اما آن موقع زیر دست من بود. کاش وقتی از من جدا شده بودم هم این حرف‌های خوب را پشت سر من می‌زد.

از شما متشکریم که در این مصاحبه شرکت کردید، راستش اصلا عوض نشده‌اید.

بله، چیرو هیچ وقت تغییر نمی‌کند.

منبع:سایت گل

کی‌روش: رأی من لیونل مسی/ منچستر دوباره با فرگوسن اوج می‌گیرد

فوتبال روز — Mon, 31 Oct 2011 14:06:54 GMT

فوتبال روز: کارلوس کی‌روش سرمربی پرتغالی تیم ملی ایران در مصاحبه خواندنی با ایسنا به سوالات محسن معتمدکیا خبرنگار ارشد این خبرگزاری پاسخ داده است.

بخش‌های جذاب‌تر این گفت‌وگو را به نقل از سایت گل با هم میخوانیم. یقینا صحبت‌هایی که کی‌روش درباره بهترین بازیکن فعلی دنیا، آلکس فرگوسن و بهترین مربیان دنیا به زبان آورده است حاوی نکات جالبی است که مرور آنها خالی از لطف نیست. بخوانید:

فیفا با ارسال نامه‌ای از مربیان می‌خواهد که رای‌شان را اعلام کنند هنوز نامه‌ای برای من ارسال نشده است.

** پس از ارسال نامه رای شما چیست؟

لیونل مسی.

** جالب است که رونالدو را انتخاب نمی‌کنید! شما هم پرتغالی هستید و هم زمانی سرمربی رئال‌مادرید بوده‌اید.

شما درباره بهترین بازیکن جهان پرسیدید و نه بهترین بازیکن پرتغالی دنیا.

** درباره شکست منچستریونایتد در داربی چه نظری دارید؟ برخی معتقدند سیتی امسال قهرمان جزیره می‌شود.

درباره منچستریونایتد تنها می‌توانم یک چیز بگویم این که ما دوباره بلند خواهیم شد و دوباره اوج می‌گیریم.

** فرگوسن وارد 25 سال حضور در منچستر شد. ماه دیگر تولدش است، برای او چه پیامی دارید؟

من الکس را خیلی خوب می‌شناسم و پس از چند سال کار کردن در کنار او به خوبی از روحیات او آگاهی دارم. این مرد پر از تجربه است. پر از هیجان و علاقه است. این کار یک مربی است که همیشه رو به بالا حرکت کند. زندگی همین است. تردیدی ندارم که با تجربه، مهارت و ذهن قوی که فرگوسن دارد باعث می‌شود تیم بار دیگر اوج بگیرد. با در نظر گرفتن شخصیتی که فرگوسن دارد به نظر من یک مثال بسیار بسیار خوب برای مربیان فوتبال در سراسر جهان است. متاسفانه بیشتر باشگاه‌ها از منچستریونایتد در این زمینه الگو نمی‌گیرند. سرآلکس فرگوسن بخش عمده‌ای از داستان موفق باشگاه منچستریونایتد را تشکیل می‌دهد. در این 25 سال می‌توانم به شما بگویم که شرایط همیشه خوش و خرم نبوده است اما تفاوتی که با بقیه وجود دارد این است که افرادی که در باشگاه منچستریونایتد حضور دارند هیچ گاه از کار زیاد خسته نمی‌شوند و وحشت نمی‌کنند، هیچ گاه مضطرب نمی‌شوند، این قانون شماره یک باشگاه منچستریونایتد است. قانون شماره 2 منچستریونایتد این است که آن‌ها به افراد خودشان اعتماد می‌کنند. چرا که معقتدند افراد بومی و داخلی باشگاه توانایی و آمادگی بیشتری دارند که کمک کنند.

** مورینیو را بهترین مربی جهان می‌دانید یا نه؟

عنوان بهترین مربی جهان از نظر من برای هوادران،‌ مردم و رسانه‌ها ساخته شده است. از نظر مردم مربی که تیمش می‌برد خوب است، مربی که تیمش می‌بازد بد است. هر کس عقاید خودش را دارد. یکی می‌گوید تیمی که مربی‌اش قهرمان اروپا شده بهتر است، دیگری نظر متفاوتی دارد. به بارسلونا بروید مردم گواردیولا را بهترین می‌دانند، در مادرید مورینیو را. نظر من چه اهمیتی دارد. مهم این است مردم چه فکر می‌کنند.

** این را می دانیم که استعداد عجیبی در یادگیری زبان دارید. اینکه در زمان حضور منچستریونایتد با هر بازیکن بر اساس زبان کشورشان صحبت می کردید، این استعداد خدادادی را به خوبی نشان می دهد. برنامه‌ای برای یادگیری زبان فارسی دارید؟

قدم اول من خرید کتاب و سی‌دی بوده که انجام دادم و روزی پنج لغت جدید یاد می‌گیرم. تاکنون کلمات سلام، خیلی ممنون، ان‌شاءالله، مرسی را یاد گرفته‌ام! و هر روز 5 لغت جدید یاد می‌گیرم.

** به عنوان سوال آخر، در زمانهایی که درگیر فوتبال نیستید، در ایران چه کار می کنید؟

در ایران بیشتر به فوتبال فکر می‌کنم اما در اوقات فراغت هم به خیابان می‌روم و هم گردش می‌کنم و لذت می‌برم. کوه هم چند بار رفتم و از دیدن دره‌ها و کوهستان لذت می‌برم.

گفت‌وگو با امید نمازی/کروش شاکی بود چون در تیمش همیشه مصدوم بودم

فوتبال روز — Wed, 26 Oct 2011 13:49:10 GMT

فوتبال روز:امید نمازی؛ تا یک‌سال قبل بی‌شک این اسم هیچ چیز را به یاد هیچ‌کس نمی‌آورد اما او حالا دستیار کروش است. دستیار ایرانی که سرمربی تیم ملی اعتقادی ویژه به کارش دارد.

نمازی که به دلیل انتخابش برای این سمت، بحرانی بزرگ را سپری کرد، حالا دیگر در سمت جدید جا افتاده. او که فوتبالش را در آمریکا و در حین تحصیل سپری کرده و در تیم‌های مختلفی مثل واشنگتن دیپلمات، مترواستارز و... بازی کرده و از سال 2001 تا 2009 که در این کشور بوده توانسته مدارج عالی مربیگری را هم سپری کند و حتی یکی از گزینه‌های مربیگری در تیم‌های چیواس، ردبول و مترواستارز در این سال‌ها بوده و موفقیت‌های زیادی را هم در رده‌های مختلف مربیگری در لیگ آمریکا به عنوان نفر اول کادرفنی داشته است.

*امید نمازی قبل از حضور در ایران اسم شناخته‌شده‌ای در اینجا نبود ولی مثلاً ما وقتی با محمود ابراهیم‌زاده که شناختی از او داشت حرف می‌زدیم، می‌گفت نمازی بازیکن خوبی بوده با تکنیکی فوق‌العاده.

درست است، همان‌طور که شما گفتید تا قبل از این چندان شناختی از من در ایران نبود. چون من در سن 17سالگی برای ادامه تحصیل به آمریکا رفتم و بنابراین مربیانی که من در آن سال‌ها با آنها کار می‌کردم مانند مهدی اربابی، رسول جوزی و امیر حاج‌رضایی من را می‌شناختند. من در حین ادامه تحصیل در تیم دانشگاه بازی می‌کردم و بهترین مقام‌ها را هم کسب کردم.

*در چه ایالتی زندگی می‌کردید؟

من در ایالت ویرجینیا بودم ولی بعد برای ادامه تحصیل و ادامه بازی فوتبال به جاهای مختلفی رفتم ولی الان در ایالت نیوجرسی زندگی می‌کنم. به هرصورت وقتی دانشگاه را تمام کردم، تیم واشنگتن دیپلمات که در لیگ حرفه‌ای بود من را انتخاب کرد و بنابراین در سال 1988 فوتبال حرفه‌ای را شروع کردم.

*یعنی در سن 24 سالگی؟

23 سالم بود و وقتی فوتبال حرفه‌ای را شروع کردم، به خاطر اینکه لیگ حرفه‌ای آمریکا ثبات چندانی نداشت، در تیم‌های زیادی حضور داشتم. حدود شش، هفت تیم در طول سال 1988 تا 1996 عوض کردم. هرجا هم که بازی می‌کردم به عنوان هافبک وسط و بازیکن فیکس بازی می‌کردم و خیلی وقت‌ها هم کاپیتان تیم بودم. در سال‌های اولی که من فوتبال بازی می‌کردم، آقای ابراهیم‌زاده، به آمریکا آمد و با ایشان آشنا شدم. همان موقع به من پیشنهاد داد که هم با تیم ملی و اعضای فدراسیون ایران تماس بگیرد و من را معرفی کند و هم من را به باشگاه وولفسبورگ معرفی کند ولی چون آن موقع زیاد دنبال این چیزها نبودم، پیشنهاد او را زیاد جدی نگرفتم. از سال 1988 تا 2001 من فعالیت حرفه‌ای‌ام را در تیم‌های لیگ آمریکا داشتم.

*البته ایرانی‌های سرشناس زیادی هم آنجا بودند که نامی در فوتبال ما داشتند. به‌خصوص بعد از سال 98 که خداداد و خاکپور آمدند.

بله. کسانی که به آمریکا آمدند و بازی کردند با من آشنا‌ هستند، من در آمریکا شناخته‌شده‌ام. افرادی مانند آقای ابراهیم‌زاده، آقای نوآموز و آقای خاکپور. کسانی مانند ایرج دانایی‌فر، مهدی لواسانی، حسن نظری و... شناخت خوبی از من دارند. سال‌هایی که من در آمریکا به عنوان مربی کار کردم، کارم خوب بوده است به طوری که حتی دو سال به عنوان مربی سال آمریکا در مقطع سنی‌ای که کار می‌کردم، انتخاب شدم.

*در چه رده‌ای؟

در رده فوتبال داخل سالن‌شان. من هم در رده بانوان، هم رده داخل سالن و هم در رده فوتبال لیگ برترشان کار کردم.

*آن روزی که مربی شما کارلوس کروش بود، فکر می‌کردید که یک روز مربی تیم ملی کشورت شود؟

به هیچ‌وجه. من آن موقع در یک نیم‌فصل برای آقای کروش بازی می‌کردم و با اینکه مصدوم شدم ولی به هرحال در کنار ایشان بودم.

*خود ایشان شما را انتخاب کرده بود؟

بله یک سری از بازیکنان را انتخاب کرده بودند و من هم جزو آنها بودم.

*در آن دهه مربیان بزرگی به آمریکا آمدند مانند کروش و کلینزمن و... شما ارتباطی با آنها داشتید؟

با آقای کلینزمن ارتباط نزدیکی نداشتم ولی... بله، مربیان زیادی به آمریکا آمدند، چون فوتبال آمریکا در حال پیشرفت است و از مربیان زیادی استفاده می‌کنند.

*این مربیان بزرگ می‌آمدند تا فوتبال در آمریکا، محبوب شود؟

یکی از اهداف این است تا فوتبال را محبوب کنند و از کسانی استفاده کنند که مردم آنها را می‌شناسند و نتیجه هم گرفته‌اند، چون فوتبال‌شان خیلی پیشرفت کرده‌ است.

*نکته مهم این است که با استفاده از این مربی‌ها توانستند فوتبال‌شان را پیشرفت دهند. از نظر شما آوردن مربیان بزرگی مانند آقای کروش چقدر می‌تواند به فوتبال ما کمک کند؟

ببینید استفاده از مربیان بزرگ، یک بخش از کار است و سرمایه‌گذاری کردن در امکانات و پیشرفت در سایر لول‌های مربیگری هم خیلی مهم است. ما نباید فکر کنیم حالا که آقای کروش را آورده‌ایم از این به بعد تمام مشکلات‌مان حل می‌شود. ما الان امکانات زمین و... را خیلی کم در ایران داریم و تا زمانی که به فوتبال پایه‌مان توجه نکنیم، اتفاق خاصی در این مورد نمی‌افتد.

*از وقتی که آقای کروش آمده، یکی از افتخارات فدراسیون این بوده که دارد مربی‌ای را به کشور می‌آورد که می‌تواند در فوتبال ما برنامه‌ریزی کند که البته حالا آنقدر درگیر هیاهوی جام جهانی شده‌ایم که چندان خبری از برنامه‌ریزی هم نیست. شما کار خاصی از ایشان در این مورد دیده‌اید؟

بله، ایشان برنامه‌ریزی‌ای برای فوتبال ایران انجام داده است. البته ممکن است ایشان برنامه‌ای هم مانند برنامه ده‌ساله‌ای که به آمریکا داد، تدوین کند که از نظر من اجرا کردن آن خیلی مهم است وگرنه برنامه را هرکسی هم می‌تواند بریزد.

*شروع کار شما در ایران، شروع ناموفقی با تیم استیل‌آذین بود. فکر کنم تقریباً با 10، 15 نفر در یک نیم‌فصل کار کردید.

خب این تیم، تیم مریضی بود و از اول نفراتش بد بسته شد و تعادل لازم را نداشت. مثلاً خط دفاعی ما ضعیف بود، آقای خاکپور هم تلاشش را کرد و تاحدودی هم موفق شد ولی آنجایی که تیم باید نتیجه‌گیری می‌کرد، تغییراتی انجام شد و ایشان هم رفت. بعد از آن هم من با آقای پروین کار کردم و یک برد و یک باخت داشتیم. بعدش هم آقای یاوری آمد ولی متأسفانه نتوانست تیم را به جای خودش برساند.

*شما به خاطر اینکه قرارداد داشتید، ماندید؟ چون معمولاً این‌طور است که فردی که با یک نفر می‌آید با همان هم می‌رود.

بله من به قراردادم پایبند بودم و قبل از اینکه آقای خاکپور از باشگاه برود، با ایشان صحبت کردم و به من گفتند به خاطر قراردادم بمانم. بقیه افراد هم دوست داشتند که بمانم و در کنار آقای پروین و یاوری باشم. هرچند بعد از آن نقشم کمرنگ و کوچک شد و به هر صورت آن خدمتی که می‌خواستم بکنم، نتوانستم انجام دهم. البته الان هم اگر از آقای هدایتی سؤال کنید، شاید خودشان هم بگویند که اگر تیم را به من واگذار می‌کردند، این اتفاقات نمی‌افتاد ولی خب اینها را باید از خود آقای هدایتی بپرسید.

*بعد از این قضیه، رابطه دوستی شما و محمد خاکپور سر جای خودش ماند؟ زمانی که شما مربی تیم ملی شدید، قبلش اسم محمد خاکپور مطرح بود به عنوان کسی که دستیار کارلوس کروش خواهد شد. بعد از آن اتفاقی میان شما نیفتاد؟

نه، اگر رابطه من با ایشان مثل قدیم نباشد، بهتر است. من دائم با ایشان تماس می‌گیرم و راهنمایی می‌خواهم، چون ایشان به فوتبال ایران آشناتر از من است. ایشان دوست خوب من است و هیچ مشکلی با هم نداریم. در مورد تیم ملی هم نمی‌دانم آیا واقعاً رابطه‌ای بین آقای خاکپور و مسئولان فدراسیون بود یا خیر. در مورد خودم باید بگویم که مستقیم از سوی آقای گاسپار با من تماس گرفته شد و قرار شد با آنها همکاری کنم و من را به اعضای فدراسیون معرفی کردند.

*با دن از قبل در ارتباط بودید یا اینکه می‌دانست اینجا هستید با شما تماس گرفت؟

نه من برای شخص دیگری با دن تماس گرفتم که به کادر اضافه شود و از من پرسید خودت چه کار می‌کنی؟ که من گفتم من با استیل‌آذین قرارداد دارم و بعد از اینکه قراردادم تمام شود حاضرم با شما همراهی کنم.

*از بازی بحرین بگویید. شما قطعاً شرایط سخت‌تری در بحرین دارید.

بله این بازی در بحرین برای آنها خیلی حیثیتی است چون اگر باز هم ببازند ممکن است امیدشان را برای راهیابی به دور بعد از دست بدهند و مشخص است که تمام تلاش‌شان را برای این بازی خواهند گذاشت. ما به خاطر همین کارمان مشکل می‌شود و بازی سختی در پیش خواهیم داشت ولی ما به کارمان اعتقاد داریم و بچه‌ها هم شرایط خوبی دارند.

*دوست دارید درمورد افشین قطبی حرف بزنیم؟ افشین قطبی قبلاً گفته بود ترجیح می‌دهد در مورد امید نمازی حرف نزند چون کلاس کارتان با هم فرق می‌کند.

خب این نظر افشین قطبی است و علت این حرفش را نمی‌دانم. همانطور که من یک سال پیش آمدم به فوتبال ایران، ایشان سه، چهار سال پیش آمد. من هیچ ادعایی ندارم نسبت به این که من بهترم یا او. این را باید بقیه قضاوت کنند. قطبی توانسته با موفقیت‌هایی که در ایران داشته، به جاهایی برسد که از جای من بهتر است ولی دلیل نمی‌شود که من هم نرسم. من تازه اول کار مربیگری‌ام هستم. من با ایشان شخصاً هیچ مشکلی ندارم و معتقدم در کارش در ایران موفق بود و برایش آرزوی موفقیت می‌کنم.

*آقای اصغر شرفی هم قبلاً گفته بود که اگر شما را ببیند، یک سیلی به شما می‌زند.

من خیلی وقت است که ایشان را ندیده‌ام ولی به هرحال ایشان پیشکسوتند و اگر هم می‌خواهند سیلی بزنند من مشکلی ندارم، دو تا سیلی به من بزنند. من دنبال این مسائل نیستم.

*امکاناتی که الان در اختیار تیم ملی است بدون شک از تمام تاریخ ما بیشتر بوده است ولی آقای کروش هنوز هم به آن انتقاد دارند. چرا؟

از روز اول اگر آقای کروش این انتظارات را نداشت به همین حد از امکاناتی که شما هم می‌گویید از همه دوره‌ها بیشتر است، نمی‌رسیدیم. او دائم بالاترین سطح را نگاه می‌کند و خب فدراسیون هم سعی خودش را می‌کند. فکر می‌کنم اصرار او باعث شده این امکانات را داشته باشیم. روزی که این انتظارات را پایین بیاوریم، روزی است که باید برویم.

منبع:خبرآنلاین

بلاژویچ: تا زمان مرگم از اتفاقات بازی ایران و بحرین حرف نمی زنم

فوتبال روز — Tue, 11 Oct 2011 22:32:42 GMT

فوتبال روز:نام بحرین که می آید با عصبانیت سرش را تکان می دهد و ناخودآگاه به یک نقطه دور خیره می شود! اتفاقات آن شب نحس روحش را گاز می گیرند و بلاژویچ با تمام وجود درد آن را احساس می کند.

دردی که با حرف نزدن درباره اش او را بیشتر هم اذیت می کند. از بد شانسی اوست که درست در روزهایی که بعد از ده سال به ایران آمده است دوباره تیم منفور او برابر تیم ایران صف آرایی می کند تا مجددا اطرافیان چیرو سوژه اول بحثشان با او بازی ایران و بحرین باشد. او که هنوز شادی برد حماسی تیمش برابر سپاهان را مزه می کند سعی می کند هر زمان صحبت از بازی با بحرین می شود بحث را عوض کند و اگر نتواند با آرامش این کار را انجام دهد با عصبانیت حتما این کار را می کند تا نخواهد راجع به آن بازی حرف بزند!

قطعا حس خوبی ندارید از اینکه همزمان با حضور شما در ایران بحرینی ها باز به ایران می آیند...؟!

نه اتفاقا امروز بحرین را می برید و من هم همراه با همه ایرانی ها شادی خواهم کرد. این برعکس حس خوبی به من می دهد!

_ فکر نمی کنم تیمی به اندازه بحرین برایتان منفور باشد؟

اتفاقات آن شب، این تیم را برای تمام ایرانی ها بدنام کرد. طبیعی است که دیگر نخواهم با چنین حریفی روبرو شوم.

_ اما هیچ وقت از این اتفاقاتی که می گوئید صحبت نکردید...!

الان هم صحبت نمی کنم...! دوست ندارم راجع به آن شب چیزی بگویم...

_ اما ایرانی ها حق دارند بدانند چه شد که آن بلا سرشان آمد؟

این حقیست کاملا محترم. برای همین کتابی نوشته ام که تا زمان مرگم چاپ نخواهم کرد. در آن کتاب یک بخش مفصل به بازی ایران و بحرین اختصاص داده ام و در آن تمام جزئیات آن شب را نوشتم تا ایرانی ها متوجه شوند که در آن شب چه گذشت.

_ شنیدن این اتفاق از زبان خودتان خیلی از ابهامات را کمتر خواهد کرد!

به عمر خودم رازهای آن شب را افشا نمی کنم و تمامی آن ها را در وجودم حفظ می کنم! امکان ندارد حرفی در این باره بزنم.

_ حتی در مورد ماجرای کشک و بادمجان بحرین هم چیزی نمی گوئید؟! اصلا چنین چیزی وجود داشت یا خیر؟!

کتاب من چند میلیون تیراژ خواهد داشت... پاسخ همه سوالات را در آن می دهم.

_ اما این را که همه مردم ایران دیدند برخی از بازیکنان تیم ملی آن زمان وقتی از بحرین گل می خورد برروی نیمکت لبخند می زدند؟

شما خیلی پسر خوبی هستی و حافظه قوی هم داری! اما پافشاری روی حرف کشیدن از من عصبانیم می کند! من همه سوالات مردم در مورد آن بازی را جمع کرده ام و همه پاسخ هایشان را بعد از مرگم می شنوند!

_ جو عمومی تیم ملی در حال حاضر که شباهتی به آن سال ها ندارد؟

اصلا... من خیلی از آدم هایی که برای تیم ملی مشکل درست کردند در فوتبال ایران نمی بینم و این یک قدم بسیار بزرگ رو به جلو برای شماست.

_ یعنی فرهنگ فوتبال ایران بالا رفته است؟

فکر می کنم برای تیم ملی این اتفاق افتاده باشد اما در باشگاه ها که محل کار فعلی من است این احساس را ندارم!

_ چطور؟!

لیگ ایران نسبت به ده سال قبل از نظر فنی خیلی رشد داشته است اما از نظر فرهنگی رو به عقب رفته است. بازیکنان خیلی خودشان را به مصدومیت می زنند امری که من از آن متنفرم و یا رفتارهای اخلاقی و ورزشی بین بازیکنان لیگ نسبت به آن سال ها خیلی افت داشته است. به نظرم خیلی از بازیکنان حاضر نمی توانند برای بچه های ایرانی الگو باشند!

_ اما ما در فدراسیونمان منشوری داریم برای مبارزه با همین اتفاق!

من خیلی در جریان چیزی که می گوئید نیستم اما به خاطر مسائل دیگر می خواهم از فدراسیون فوتبال ایران تشکر کنم.

_ چه مسائلی؟!

فدراسیون فوتبال ایران در این چند سال شرایطی را فراهم کرده است که مربیان کروات زیادی به ایران بیایند. دکترین فوتبال ایران و کرواسی یکی است و از این طریق فکر می کنم ارتباط خوبی میان این مربیان و فوتبال ایران برقرار شده است.علی رغم اینکه مربیان ایرانی نیز بسیار با دانش هستند. من فکر می کنم دو طرف روی هم تاثیرات مثبت خوبی گذاشته اند.

_ هدایت تیم ملی به دست یک خارجی غیر کروات است. فکر می کنید با کیروش می تواند به جام جهانی صعود کند؟!

فوتبال غیر قابل پیش بینی است و نمی شود ایران را به صرف مربی اش در جام جهانی دید اما چند بازی که از تیم ملی در این روزها دیده ام فوق العاده خوب بوده اند. گمان می کنم ایران می تواند جایگاه چهارمی خود را در آسیا به اولی تغییر دهد. این از روی شرایط فعلی تیم ملی قابل درک است.