فوتبال روز - تحلیل

یادداشت ویژه:کروش، دنیزلی / فرزامی که فرق توپ و گردو را نمی داند

فوتبال روز — Wed, 1 Feb 2012 20:15:42 GMT

فوتبال روز: فقط باید نامت پرویز ونشانت مظلومی باشد تا بتوانی زل بزنی به دوربین و بگویی مربیانی در ایران داریم که اگر از کروش بالاتر وبهتر نباشند کمتر هم نیستند!

فقط باید «فرزامی» هیئت مدیره آبی ها باشی تا بتوانی دنیزلی رادر حد یک گوینده ببینی و دوران فوتبالش را تمام شده بپنداری و بعد برای اثبات این نظریه سقراط گونه این نام های برتر از افندی را ردیف کنی: درخشان، استیلی، خاکپور و پیروانی! یک جام این چهار نفر را یادآوری کنید. فقط یک جام. یکی یعنی این...دستم را نگاه کن! راه دوری نرویم؛دومین گزینه اش بهتر از همه آنها می تواند پای ایده آقا فرزامی امضای تایید بگذارد!

راستی که در همین حرف زدن هاست که می توانیم با کمی کنکاش یا حتی گاهی از فرط عریانی بدون کنکاش، به علل عقب افتادگی فوتبالمان برسیم. فوتبال ما مدیون مظلومی و فرزامی است که اینگونه به ما از دلایل ناکامی های بین المللی مان می گویند وهزار راه رفته را نشانمان می دهند.

دنیزلی باید همین امشب چند متر طناب بخرد و خود را حلق آویز کند و کروش باید مانند شاگردی مطیع پای تخته سیاه پرویز خان بنشیند و تلمذ کند. آری ؛ اینجا ایران است؛ کروش ودنیزلی هایمان هم بسیارند. باور ندارید رزومه همین مظلومی را مرور کنید یا سراغ فرزامی بروید تا برایتان از نظرات فنی اش بگوید.

فوتبال ما نه از سر سهو که عامدانه مقابل هر تحولی ایستادگی می کند. مربیانمان عمدتا" برای نشان دادن اتفاقات و صحنه های خاص یک بازی نه به PowerPoint اعتقادی دارند و نه طرح های گرافیکی را می شناسند.. زبان بین المللی هم که تعطیل! ما کاریکاتور خنده دار فوتبال حرفه ای هستیم .خودی ها اما هنوز ماژیک به دست پای وایت برد- که بعضی هایشان تخته سیاهش می خوانند- می ایستند و نوشته های اشتباهشان را با پشت دست چپ پاک می کنند! به همین دلیل است که وقتی یکی مانند جلالی کار با کامپیوتر را بلد است، این می شود لقبی برای او که هر بردش را با اصطلاحی کامپیوتری وهر باختش را به هنگ کردن وتعویض ویندوز تفسیر می کنیم وتیتر می زنیم.

در چنین آوردگاهی، کروش باید تسلیم محض باشد و دنیزلی سوابقش را در کارگاه کوزه گری به کار بگیرد واینچنین بوده که کخ و بلاژ و ایویچ و حتی کرانچار هم برای این که در فوتبالمان دوام بیاورند ناچاربودند « علی اصغری» بیاندیشند ونیاندیشند تا حالا جانشینان خلفشان همین هایی باشند که ساز ناکوکشان گوش آزار است.

عجیب نیست اگر چند روز دیگر کروش را هم در قابی ببینیم که یک پایش را روی تخت یکی از دیزی سراهای سنتی جنوب شهر دراز کرده و دیزی را با پیاز مشت شکن تناول می کند و از دست های پشت پرده می گوید که چه ها نمی کنند!

در وتخته مان را نه با میخ که با میخ طویله به هم پیوند زده ایم. خدا کند این لولاها از هم باز نشود که شاید بازهم ناچار شویم خشایار مستوفی را در ورزشگاههایمان تشویق کنیم.

تصورمان براین بود که بعد از آن جمله حماسی پرویز خان پس از بازی با بحرین که ده نفره شدن آن تیم در ثانیه های ابتدایی را علت 6تایی شدنشان دانست و بعد که همین اتفاق برای خودش مقابل مس سرچشمه افتاد وبرای بردن جان به لب شد، او همبازی هم قد خود را پیدا کرده وکمتر سر به سر مرد پرتغالی بگذارد اما نه، انگار از شیرینی این بازی برای عضو هیئت مدیره باشگاهش هم گفته که حالا آقا فرزامی تمایل به بازی «نون بیار کباب ببر» با مصطفی پاشا کرده است. دارد کم کم و دور همی خوش می گذرد.ما هم بازی رفیق!

عبدالصمدابراهیمی

یادداشت روز: جدایی صداقت از فوتبال

فوتبال روز — Tue, 27 Dec 2011 22:19:46 GMT

فوتبال روز: فیلم تحسین شده «جدایی نادر از سیمین»، روایت جدایی زوجی است که در طول فیلم، صاحب اثر آن را به جدایی نسل ها و طبقات مختلف اجتماعی تعمیم می دهد. ولی با عبور از پوسته ظاهری قصه، مقوله «جدایی» به حاشیه می رود و در لایه های عمیق تر، این «دروغ» است که تماشاگر را به فکر وا می دارد.

تمام شخصیت های فیلم «جدایی نادر....» در مقطعی ناگزیر، به هم دروغ می گویند یا لااقل حقیقت را از هم پنهان می کنند. راضیه (ساره بیات) درباره کار کردن در خانه مردی غریبه به شوهرش دروغ می گوید، نادر (پیمان معادی) به دروغ از بارداری راضیه اظهار بی اطلاعی می کند، سیمین (لیلا حاتمی) به شوهرش می گوید که می خواهد تنها به خارج از کشور مهاجرت کند، او هم دروغ می گوید! ترمه که از دروغگویی پدرش دل شکسته شده، به ناچار و برای اینکه پدرش را از مخمصه خلاص کند، به رئیس دادگاه دروغ می گوید و این دروغ های کوچک و بزرگ تا آنجایی که تماشاگر متوجه می شود سقط جنین عامل دیگری داشته، ادامه می یابد و احمد (شهاب حسینی) با اصرار از همسرش می خواهد که حقیقت را کتمان کند. در «جدایی نادر از سیمین» همه به هم دروغ می گویند و خود را برای ارتکاب این رذیله اخلاقی، محق می دانند.

برنامه دوشنبه شب نود که قرار بود به ابهام زدایی از موضوع «دلالی در فوتبالی» بپردازد، ناخواسته همچون فیلم جدایی «نادر از سیمین» به محلی برای آشکار شدن دروغ های ریز و درشتی و یا پنهان کردن حقیقتی تبدیل شد که هر روز در این فوتبال جاری می شود. عزیز محمدی که حرف هایش را با ستایش مجدد از طرح «منشور اخلاقی» آغاز می کند، وقتی در مواجهه با افشاگری حسین هدایتی درباره موضوع استخدام مربی برای استیل آذین غافلگیر می شود، چاره ای ندارد جز اینکه اعتراف کند، مربی خاصی را «توصیه» کرده.

هدایتی که انگار ناگفته های زیادی برای فاش کردن دارد و بارها تکرار می کند از جلسات خصوصی فیلم و عکس دارد، خشایار محسنی را به جعل و کلاهبرداری متهم می کند، ولی خود او در برابر اتهام «پیشنهاد رشوه 200 میلیونی به داریوش مصطفوی برای استعفا از مدیرعاملی پرسپولیس» سکوت می کند. از مجموعه حرف های بهشاد یاورزاده، رحیمی و خشایار محسنی هم اینگونه استنباط می شود که لااقل یکی از دو طرف، مشغول کتمان حقیقت هستند. در ادامه برنامه علیپور با افشاگری تازه، نام علی پروین و دامادش آرش فرزین را پیش می کشد، ولی او هم در مواجهه با حسین هدایتی که مدعی است پرونده شکایتش روز پنجشنبه تحویل داده شده، و او در برنامه ورزش و مردم جمعه، این موضوع را کتمان کرده، طفره می رود.

در مرتبه ای پایین تر، تناقض در حرف های مربی سابق و مدیر عامل باشگاه نیروی زمینی هم دیده می شود؛ آنجا که حرف از چگونگی برگزاری بازی با استیل آذین در ورزشگاه دستگردی پیش می آید، معلوم نمی شود 15 میلیون را استیل آذینی ها مستقیماً پیشنهاد کرده اند یا عواملی در فدراسیون برای آن ها «کارسازی» کرده اند. بعد هم نوبت مقایسه حرف های حجت زادمحمود و میثم منیعی می رسد که مشخص می شود، یکی از آن ها دروغ می گوید.

در واقع اکثریت صحنه گردانان برنامه 90 این هفته، یا دروغ می گفتند یا حقیقت را پنهان می کردند که آن هم نوع خفیف دروغگویی است. شاید بهتر باشد، عادل فردوسی پوردر برنامه های آینده اش، پیش از ورود به بحث دلالی و پول های کثیف، تکلیف دروغگویی در فوتبال را روشن کند..

علی مغانی

چرایی پایان استیلی به این شکل؛ آن سه آه/ یادداشت ویژه

فوتبال روز — Sat, 10 Dec 2011 13:56:49 GMT

فوتبال روز:او آه سه سرمربی را پشت سرش داشت و جبر تاریخ چه ظالمانه و قرینه وارعرض تنها سی دقیقه با او تسویه حساب کرد

1-یکی از همان هایی که در تمرینات بیشتر نزدیک دستیار بود تا سرمربی، لپ تاپ افشین قطبی را زیر پا انداخته بود و محکم چند لگد به آن می زد .طوری بر آن می کوبید که جای استوک هایش کاملا بر آن حک می شد. این انتقام فوتبالیستی بود که به زعم خامش سرمربی تیم حقش را خورده بود و حالا جایگاهی در ترکیب نداشت. اگرچه هرگز در ظاهر (!) مشخص نشد کدام بازیکن پرسپولیس در لیگ هفتم آن کار نابخردانه را با لپ تاپ افشین قطبی کرد اما حالا با قاطعیت می توان گفت ؛هیچ اثری از آن بازیکن نیست. قطبی قهرمان شد به تیم ملی رسید و سرانجام به جی لیگ رفت اما باند علیه قطبی تقریبا به خاکستر نشستند.یکی شان در لیگ یک است، یکی دیگر تا تابستان سال نود و دو بخاطر فضاحت شادی اش محروم. آن یکی حتی در تیم های لیگ یکی هم خریدار ندارد و سرانجام آخری شان که شامگاه همین جمعه گذشته پس از خلق سنگین ترین شکست تاریخ داربی بصورت اسفباری رفت احتمالا برای همیشه.

2-راینر زوبل عجیب ترین تجربه زندگی اش را در ایران و در پرسپولیس پشت سر گذاشت.داماد سلطان ،مترجمی بود که هنگام نیاز راست ترجمه نمی کرد و از سوی دیگر حمید استیلی بعنوان دستیار شبی نبود که خواب جلوس بر صندلی زوبل را نبیند. از همین رو سرمربی آلمانی قبل از خروجش از ایران بدون رو در بایستی انگشت اتهام را سمت دستیار ایرانی اش گرفت؛ حمید استیلی.

-3مصطفی دنیزلی تا اواسط فصل شرایط را تحمل کرد اما مرد باران دیده تُرک هر چه سبک و سنگین می کرد می دید یک جای کار آن هم از درون می لنگد. دنیزلی پخته تر از آن بود که نفهمد در زیر مجموعه اش باندی بصورت نامحسوس تشکیل شده است. از این رو بدون فوت وقت حمید استیلی را به در خروجی باشگاه رهنمون سخت. کاری که افشین قطبی بنا به حمایت سفت و سخت کاشانی از استیلی هرگز قادر به انجامش نشد. اما در ابتدای لیگ هشتم به محض خروج کاشانی به پرسپولیس بازگشت و اولین شرطش را به خروج استیلی منوط ساخت و با این شرط قطبی نشان داد اگر به اندازه دنیزلی و زوبل زور داشت یک ثانیه هم "دستیار طماع" را تحمل نمی کرد.

4- آنچه شرحش در سه بند فوق رفت فقط گوشه هایی از برخورد سه مربی وقت پرسپولیس با دستیارشان بود که در هر سه نوبت آن سه مرد یک تصمیم مشترک گرفتند؛ چشم پوشی از دستیار غیرشفاف. اما حمید استیلی نه در دوران بازیگری و نه تا اواسط دوران مربیگری به این خصیصه معروف نبود. او در جام ملت های 2000 لبنان به راحتی می توانست بعد از عابدزاده کاپیتان تیم ملی باشد اما خودش ترجیح داد بازوبند گرانقدر را به علی دایی بدهد. استیلی می توانست در آغاز لیگ هفتم به عنوان سرمربی پرسپولیس وارد زمین شود اما پیشنهاد قطبی را به کاشانی داد و ناباورانه خودش دستیار شد. شاید همین بلاتکلیفی در تعین سرنوشت (که ریشه در خود کم بینی مزمن داشت) موجب شد خودش هم نداند تکلیفش چیست. از یک سو آرزو داشت زیر نظر مربیان خارجی پرسپولیس آبدیده شود از یک سو در اواسط فصل ناگهان ساز ناکوک خودش را می نواخت.مرد غالبا آرام و اخلاق مدار که بعدها سرمربی استیل آذین شد یک روز در رختکن تیمش خفت فریدون زندی را چسبید و گوشه ای از فرهنگ قهریه جنوب شهریش را به رخ مسافر از آلمان برگشته کشید. یک شب دیگر روی خط برنامه نود آمد و شدیدترین اصطکاک ممکن را با فردوسی پور داشت اما در آخر همان دیالوگ عجیب از همه مخصوصا مجری نود عذر خواهی کرد.

5-حمید استیلی فوتبالیست هرگز جاه طلب نبود.د ردو نوبت هر وقت اراده کرد با آغوش باز به پرسپولیس آمد. با تیم ملی به بزرگترین آرزویش در جام جهانی و گلزنی به آمریکا رسید و یک روز خیلی راحت کفش هایش را آویخت. در آن دوران هم هیچ مربی ای بخاطر باندبازی و حرکات مشکوک عذر او را نخواست.اما در دوران مربیگری او مرد دیگری شد. آه سه سرمربی را پشت سرش داشت و جبر تاریخ چه ظالمانه و قرینه وارعرض تنها سی دقیقه با او تسویه حساب کرد. گل اول در داربی 73 از جنس راینر زوبل بود همان اندازه ناگهانی شیک و اروپایی. گل دوم که محصول شاهکار دُردانه اش درون دروازه بود بوی همان مردی را می داد که برای نخستین بار حقیقی را درون دروازه پرسپولیس قرار داد؛ مصطفی دنیزلی کبیر.و سرانجام گل شریفات بود که ناخود آگاه در آخرین دقایقی حضور استیلی بعنوان سرمربی پرسپولیس همه را به یاد قطبی انداخت.سه قبضه آه در سی دقیقه ناگهان به سراغ استیلی آمدند و بزرگترین درس دوران مربی گری اش را به او دادند؛ برای حضور در نوک هرم کادر فنی قرمزهامی بایست از راه توانایی فنی خودش می آمد نه میان بر رفاقت !

6- به این اعداد خوب توجه کنید؛ داربی هفتاد و سه، شکست صفر بر سه، روز دامن گیر شدن آن سه آه و سرانجام سومین اخراج استیلی در سومین سالی که سرمربی سه تیم لیگ برتری(استیل آذین، شاهین و پرسپولیس) بود.فقط بیچاره هواداران پرسپولیس که ناخواسته شریک عذاب مردی شدند که ایکاش همیشه یک فوتبالیست باقی می ماند.

مهدی طاهرخانی

درباره حکم جدید رویانیان:بله ، ما سقوط می کنیم!

فوتبال روز — Mon, 17 Oct 2011 19:57:09 GMT

فوتبال روز:تصمیم خلق الساعه محمدرویانیان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس جواب چراهای ماست,چرا ما 35 سال هست قهرمان آسیا نشدیم ,چرا 40ساله به المپیک نرفتیم,چرا20 سال در لیگ قهرمانان مقامی نداریم,چرا به جام جهانی نرفتیم و....

امروز طی حکمی با سمتی من درآوردی ,علی پروین مدیر راهبردی باشگاه پرسپولیس شد. رویانیان اظهار امیدواری کرده است که با توجه به هماهنگی خوبی که بین حمید استیلی و علی پروین وجود دارد، این همکاری باعث رشد و شکوفایی تیم فوتبال پرسپولیس شود.
ماازتاریخ چیزهای کمی می آموزیم , تقریباهیچ چیز,هیچ.برای همین هست که اشتباهات دوباره وسه باره وچندباره تکرارمیشوند ,برای همین است که ازجایی که هستیم دورنمی شویم,برای همین هست که نمی رسیم.

علی پروین اگه شفادهنده ومدیر بود پارسال استیل آذین را از بحران خارج میکرد و اگرازنظرفنی قوی وبه روزبود استیل آذینی را که در آن اختیار تام داشت به لیگ برتر می آورد.سخت است اما باید قبول کردآدمها ازلحاظ اجرایی و دانش فنی روزی تمام می شوندو آنچه باید انجام دهندحمایت معنویست ,مشورت دلسوزانه است نه دخالت مستقیم در غیر اینصورت سرنوشت تلخی انتظار آنها را خواهد کشید.

حمیداستیلی که امروز باز ابقا شده است ، در بدترین وزشت ترین شکل ممکن به پرسپولیس آمد و حمایت ومشروعیت مردمی خود راازدست داد ؛ همانطورکه سلفش باهمین وضعیت وساختن خدای من درآوردی ولابی بااو به تیم ملی امد. ااستیلی زبازی اول فریادحیاکن رهاکن را شنیده. و تماشاگرانی که برموج احساسات سوارند وعاشق فریاد مرده باد وزنده باد تاریخ خواهان حضور کسی هستند که همین چند وقت پیش درجایی دیگراوراهو میکردند. کسی که امروز درغیاب دشمنان پارسال هم جای خوبی در جدول لیگ ندارد.

شاید تصمیم رویانیان فقط یک حسن داشته باشد وآن پاسخ به سوالهای ماست. اینکه چرا40سال است به المپیک نرفتیم ,که چرا35 سال هست قهرمان آسیا نشده ایم ,چرا در لیگ قهرمانان آسیا قهرمان نمیشویم .
ما مردمی هستیم که از تاریخ عبرت نمیگیریم وآن را تکرار میکنیم. دیر یازود مدیر راهبردی پرسپولیس ودوستان ازاین تیم خواهندرفت وآنچه خواهدماند شکست وناراحتی برای هواداران است... با سرافکندگی بی فایده و پرهزینه برای تکرار کنندگان اشتباهات.

هادی نظری

از حسادت به قطبی تا جو گیر شدن با یک برد!!!!!

فوتبال روز — Thu, 13 Oct 2011 23:30:53 GMT

فوتبال روز:کی روش مربی بزرگ و توانایی است و در این هیچ شکی نیست اما زحمات قطبی در فوتبال ایران با یاوه گویی یک عده هرگز از خاطره ها محو نخواهد شد.

این روزها در اکثر محافل صحبت از برد شیرین تیم ملی مقابل بحرینه بعضیها چنان غرق در این برد شدند که کم مونده این موفقیت و بنام خودشون بنویسند.

بعضیها هم اظهار نظرهای خند داری میکنند مثلا عزیز محمدی گفته تیم ملی با قطبی موفق نبود قطبی با یک گل به هوا میپرید و نمی توانست تیم را جمع کنه! کی روش سنگینه!!!

آقای محمدی یادش رفته در جام ملتها وقتی تیم ملی در گروه مرگ هر سه بازیشو برد چه حرفهایی زد.

هرانسانی یک واکنش و یه جور رفتار داره...مثلا رفتارای یواخیم لو سر مربی آلمان بعد گل رو یادتونه؟ پس بگیم اونم آدم کوچیکیه؟بزرگترین مربیای دنیاهم گاهی ذوق زده میشند یا مورینیو سر مربی رئال یا گواردیولا هر کدوم یه جور رفتاری دارند؟لابد عزیز خان مورینیو و یواخیم لو را قبول ندارند و فقط ...

تصور کنید کی روش با برد ایران خوشحالی میکرد و قطبی حرکتی نشون نمیداد همین آقایون می آمدند توی تلویزیون و می گفتند قطبی ایرانی نیست از کی روش یاد بگیره که چقدر ایران پرسته.

آقایان یادشان رفته بود در مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در مقابل امارات٬ ایران با دایی حرفی برای گفتن نداشت و فقط به لطف یک ستاره ۳۷ ساله موفق شد گل تساوی را به زور بزند یا در حضور ۱۲۰ هزار تماشاگر در تهران به عربستان ضعیف ببازند اما قطبی با تیم دومش در قطر٬امارات را سه تایی کرد!! کره شمالی از جام جهانی برگشته را شکست داد و مقابل قهرمان دوره قبل جام ملتها ٬عراق پیروز شد.

اگر چه تیم ملی مقابل کره حذف شد اما یادمون نره تیم قطبی بی ستاره بودو بی تجربه. به دلیل آماتور بازی فدراسیون فوتبال که قبل از آغاز جام ملتها دنبال جانشینی برای قطبی بود و خدا خدا میکرد تا تیم قطبی نتیجه نگیرد بعضی از بازیکنان تیم ملی جریانی در تیم بوجود آوردند که دودش به چشم فوتبال ملی رفت.قطبی قبل از آغاز مسابقات عده ای از این جمع را خط زد ولی بعضی ها را نتوانست چون پشتشان گرم بود و در نهایت عطای کار در این فوتبال را به لقایش بخشید و رفت. خیلی از بازیکنانی که الان تو تیم کی روشند ماحصل زحمات قطبی اند.

همین بحرین در مسابقات غرب آسیا با سه گل از تیم قطبی شکست خورد اون موقع نمیدونم چرا بحرین یهویی گربه سیاه بودنش فراموش شد ولی الان...

قصد ندارم برد تیم ملی را لوس کنم ولی نباید یادمون بره که

اولا بحرین ۹۰ دقیقه ده نفره بازی کرد

ثانیا به قول کارلوس کی روش این در راه جام جهانی یک قدم است.

اگه به استخوان بندی تیم نگاه کنیم متوجه میشویم همان استخوان بندی تیم قطبی است با تجربه بیشتر بازیکنانی مثل انصاری فر ٬رضایی ٬آندو ٬حیدری در کنار بازیکنان با تجربه ای مثل رحمتی٬حسینی٬عقیلی و نکونام.

جباری و میداودی در دوره قطبی مصدوم بودند و کریمی به دلایلی نمی توانست در تیم ملی بازی کند همان دلایلی که به کی روش نتوانستند تحمیل کنند.

قطبی حسود زیاد داشت و دارد.متاسفانه بعضیها از روز اول با قطبی مشکل داشتند و... حتی اخبار تیم قطبی دچار بایکوت خبری شده بود اگرچه به سلامت فردوسی پور اعتقاد دارم ولی جالب اینکه حتی در برنامه 90 کوچکترین اشاره ای نکردند که تیم قطبی تیم بحرین رو در آخرین بازی 3-0 برده بود.

قطبی در ایران عیارشو با پرسپولیس و اون کسر 6 امتیاز نشون داد . با تیم ملی ایران هم در جام ملتها 3 بازی گروهی رو برد و تو مسابقات مقدماتی جام جهانی از 3بازی که دو تاش بیرون خانه بود ۵ امتیاز گرفت و اگه دایی به عربستان نباخته بود مطمئنا تیم قطبی مسافر جام جهانی می شد.

کی روش مربی بزرگ و توانایی است و در این هیچ شکی نیست اما زحمات قطبی در فوتبال ایران با یاوه گویی یک عده هرگز از خاطره ها محو نخواهد شد.

با امید موفقیت فوتبال ملی

محمد ساعدی

می‌بازند، عذرخواهی می‌کنند اما تغییر نمی‌کنند

فوتبال روز — Sat, 17 Sep 2011 14:41:26 GMT

فوتبال روز:پرسپولیس نتیجه نمی ‌گیرد و هواداران این تیم فقط عادت کرده‌اند که "عذرخواهی" بشنوند بی ‌آنکه تغییری در جهت بهبود شرایط تیمشان ببینند.

پرسپولیس به استقلال باخت آن هم برای سومین بار متوالی. حالا دیگر همه پل‌ ها خراب شده است. وقتی بنیان و اساس تیمی کج باشد نتیجه ای بهتر از این هم نباید برای آن تصور کرد و البته که هواداران میلیونی این تیم باید خدا را شکر کنند که استقلال به این پرسپولیس ضعیف فقط دو گل زد و فرصت های زیادی را به راحتی از دست داد.

مرثیه گویی و شکواییه هیچ دردی را دوا نمی کند. به قول علی کریمی- که بیش از همیشه به متفاوت بودن او باید پی برد- عذرخواهی کردن دیگر تکراری و لوث شده است. حتی انتقاد کردن هم فایده ای ندارد. انتقادی که به گوش نرسد و برای آن تره هم خرد نشود چه اثری دارد؟ برای مدیران و مربیانی که راهی جز راه ناهموار خود را در پیش گرفته اند سیاه کردن کاغذ چه دردی از دل هوادار تسکین می دهد؟

حبیب کاشانی شب گذشته کجا بود؟ او اکنون هر حکمی در باشگاه پرسپولیس داشته باشد، به عنوان مسئول این تیم شناخته می شود و یک مسئول در هر شرایطی موظف به پاسخگویی است. او دیروز کجا بود تا اشک هوادارانی را ببیند که از راه های دور و نزدیک برای تماشای بازی خود به ورزشگاه آمده بودند؟ کاشانی می داند در دربی 71 پرسپولیس یکی از ضعیف ترین بازی های تاریخ خود را در مصاف با رقیب سنتی انجام داد؟ سؤال های زیادی از کاشانی هست که باید پرسیده شود اما سرپرست باشگاه پرسپولیس همیشه عادت دارد چه در مواقع باخت چه پیروزی سکوت کند و شاید همین سکوت بر ابهامات اضافه کند.

* مشکل اصلی ترکیب تیم بود
ترکیب و ارنج اولیه هر تیم نشان دهنده تفکرات سرمربی تیم است اما همچنان از شب گذشته این سؤال در ذهن است که در ذهن و فکر سرمربی سرخپوشان چه گذشت که این چنین ترکیب تیمش را تغییر داد و با سیستمی تیم را روانه میدان کرد که نتیجه ای جز شکست نداشت؟

چه کسی به استیلی مشاوره داده بود که از علی کریمی در نوک حمله استفاده کند؟ مگر علی کریمی سوپرمن است که هم موقعیت بسازد، هم گلزنی کند و هم وسط زمین را داشته باشد؟

چه کسی به استیلی گفت چنین تعویض هایی انجام دهد تا حریف به راحتی کنترل بازی را از آن خود کند. آیا زمانی که بادامکی از جریان بازی خارج شد ورق به سود پرسپولیس برگشت یا این استقلال بود که فضای بیشتری در اختیار گرفت؟ صرف نظر از اینکه استیلی مجبور شد یک تعویض اجباری انجام دهد باید صادق بود و گفت وقتی ترکیب اولیه اشتباه چیده شد باید تبعات بعدی آن را هم پذیرفت.

* پرسپولیس راحت گل می خورد و سخت گل می زند
راحت گل خوردن و راحت به حریف اجازه نمایش دادن، کار شاگردان استیلی شده است. در کمترین زمان هر حریفی با هر درجه قدرتی می تواند به دروازه این تیم نزدیک شود و با یک چشم به هم زدن دروازه سرخپوشان را باز کند. اینکه مدافعان با تجربه این تیم مشغول چه هستند و چه تعریفی در جاگیری آنها شده همان سؤال هایی است که باید کادرفنی تیم به آن پاسخ دهد.

پرسپولیس همواره به یک شکل گل می خورد و این نشان می دهد آنالیزهایی که در این تیم می شود یا برای رفع تکلیف است یا اینکه آنهایی که باید بدانند اشکال کار کجاست این را نمی دانند. به این حرف کریمی دقت کنید: "نمی دانم چرا همیشه حریفان را آنالیز می کنیم اما مشکل برطرف نمی شود." و وقتی از او پرسیده می شود که مشکل چیست می گوید: "همین که حمله می کنیم و در حین حمله، ناگهان به راحتی گل می خوریم."

پرسپولیس به همان راحتی که گل می خورد به سختی و مشقت فراوان گل می زند. دوندگی کم و حمایت نکردن بازیکنان از هم در جریان مسابقه از اشکالات اصلی این تیم است.

آقای استیلی شما که در تمرینات دقایق زیادی از کار را به تمرین با مدافعان اختصاص می دهی نتیجه این تمرینات چیست؟

* 7 مسابقه، 6 امتیاز!
اگر از بدبین ترین هوادار پرسپولیس پیش از فصل هم پرسیده می شد که تیمش تا هفته هفتم چند امتیاز کسب می کند هرگز عدد 6 را پیش بینی نمی کرد اما پرسپولیس توانست این کار را عملی کند. این 6 امتیاز هم در شرایطی به دست آمده که شاگردان استیلی فقط در دو مسابقه مقابل تیم های نفت آبادان و ذوب آهن نمایش خوبی داشتند و در سایر مسابقات بازی ها چنگی به دل نزدند.

فرصت دادن و صبور بودن یکی از ویژگی های موفقیت است اما اینکه چطور فرصت داده و چطور از این موقعیت استفاده شود نکته مهمی است که گویی مسئولان پرسپولیس از آن غافل هستند.

این حق هوادار این تیم است بداند چه زمانی قرار است این تیم شکل واقعی خود را پیدا کند و هر بازی ضعف هایش کمتر از مسابقه قبلی شود. وعده های بی اساس و بدون اینکه زحمتی پشت آن باشد کمکی به شرایط فعلی این تیم می کند؟ عذرخواهی هم این هوادار را تسکین نمی دهد.

* ضعف مدیریتی استیلی و عدم حرفه ای بودن بازیکنان
یکی از ایرادهایی حمید استیلی نحوه برخورد او با بازیکنان است. استیلی ذاتا فردی محجوب و خجالتی است. چنین خصیصه ای نه اینکه بد باشد اما برای سرمربیگری در فوتبال و آن هم در تیمی مثل پرسپولیس به هیچ وجه نمی تواند خوب باشد. نه تنها خوب نیست بلکه مخرب هم هست. هنوز جوهر صحبت های بازیکنان قدیمی پرسپولیس خشک نشده که به استیلی توصیه کردند اگر می خواهد در این تیم موفق شود باید رفتار خود را تغییر دهد اما آقای استیلی شما گوش ندادی. اگر تغییری در روند رفتاری خود داشتی اجازه نمی دادی شب قبل از مسابقه سر نشستن جا حقیقی با آقازمانی درگیر شود و تیمت را در شب مسابقه به این مهمی به حاشیه ببرند.

اقتدار و جذبه داشتن به معنای بدرفتاری و زشت رفتاری نیست اما لازمه مدیریت در تیمی که می خواهد موفق شود همین مسئله است. تفاوت مربیان با هم در چیست؟

آقای استیلی شما خودت استرس را به تیم منتقل می کنی. مربی‌ای که کنار زمین رنگ و رویش را می بازد و از استرس، تماشاگر بیشتر از اینکه نگران جریان بازی باشد نگران وضعیت جسمانی سرمربی می شود، به تیمش هیچ کمکی نمی تواند کند. شاگردان او حق ندارند با دیدن چهره سرمربی خود را ببازند؟

این درست است که از هفته اول مسابقات روی استیلی فشارهای روحی زیادی وارد شد و حتی گاهی این فشارها درست و به جا نبود اما اگر قرار باشد همیشه در یک جریان باقی ماند باید فاتحه تیم و هواداران آن را خواند.

* مدیریت و کاشانی و همه حواشی هیئت مدیره
و سرانجام به مدیریت باشگاه می رسیم. روزی که هواداران پرسپولیس از روی سکوها نام علی دایی را فریاد می زدند خیلی ها این تصور برایشان پیش آمد که این هواداران سرمربی سابق خود را می خواهند. نگاه اولیه هم همین را می گفت اما هر چه از لیگ گذشته بیشتر پی برده ایم که هوادار از نام دایی برای اعتراض به کاشانی و سیاست های او استفاده کرده است.

برای هوادار پرسپولیس باخت در دربی با هر مربی سخت و ناراحت کننده است. این طور نیست که هوادار با شکست های پرسپولیس در دربی با علی دایی خوشحال بوده اما با استیلی ناراحت است. شکست همیشه تلخ و گزنده است اما نام دایی فریاد زده می شود تا کاشانی به خود آید؛ آیا به خود آمدنی در کار هست؟

دعواهای مدیریتی و مشخص نشدن هیئت مدیره باشگاه هم می تواند مزید بر علت باشد تا پرسپولیس بیشتر به روزهای بد فرو برود. پیش از دربی در خصوص انتخاب اعضای هیئت مدیره پرسپولیس صحبت هایی مطرح بود اما منابع غیر رسمی اعلام کردند معرفی مدیران به بعد از دربی موکول شده است.

هر چند که وزیر ورزش معتقد است AFC برای انتخاب نفرات هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس و استقلال مهلتی تعیین نکرده اما شاید نتیجه دربی در روند تغییرات مدیریتی در باشگاه پرسپولیس بی تاثیر نباشد البته این احتمال هم هست که شاید انتخاب نفرات هیچ ربطی به نتایج تیم نداشته باشد و مسائل دیگری در اولویت باشد.

منبع:خبرگزاری فارس

یادداشت ویژه:با دایی یک هیچ می باختند/پرسپولیس در مهلکه بازندها

فوتبال روز — Sat, 17 Sep 2011 14:30:55 GMT

فوتبال روز:استیلی و کاشانی جای خودشان هستند. آن‌ها نه قرار است حیا بکنند و نه رها. تماشاگران پرسپولیس استحقاق‌شان چنین مربی و چنان مدیریتی‌ست. اصل کاری‌هایی که باید کمی حیا کنند تا بلکه از این مهلکه رها شوند، تماشاگران پرسپولیس هستند.

2.پرسپولیس قهرمان لیگ شده بود. قرار بود بعد از پایان بازی‌اش در بازی مرحله‌ی ابتدایی جام باشگاه‌های آسیا مقابل کوپداق، جام قهرمانی‌اش را اهدا کنند. پرسپولیس کوپداق را هم برد و در آسیا یک مرحله بالاتر رفت؛ اما وقت اهدای جام، تماشاگران پرسپولیس، یک صدا خواستار حیا کردن عابدینی و استانکو شدند تا تیم‌شان رها بشود. آن تیم مورد بازخواست تماشاگران قرار گرفت چون بردهای‌شان فقط با اختلاف یک گل بود!

3. شاید فکر کنید اظهارنظر استیلی بعد از بازی خفت‌بار و باخت دو- صفر شرم‌آور است. او گفته تماشاگران از این بازی لذت بردند. اما این حرف گزاف نیست. جای دیگری باید شرم کرد. جایی که این تماشاگران بعد از باخت یک بازنده‌ی دیگر را تشویق می‌کنند و و سایت هواداران می‌نویسند با دایی لااقل با اختلاف یک گل می‌باختیم!

4. تیم برنده‌ی سابق که بابت بردهای ناپلئونی بازخواست می‌شد، حالا در آرزوی باخت‌های ناپلئونی‌ست!

5.پرسپولیس با استانکو استقلال را یک‌بار برد و یک‌بار مساوی کرد. نتیجه‌ی حضور دنیزلی در دربی یک برد و یک مساوی بود. آری‌هان با بدترین نفرات از استقلال مساوی گرفت و قطبی جلو سه مربی متفاوت- حجازی، کریمی و قلعه‌نویی- بازنده نبود. اما همه‌ی این مربیان رفتند و کسی از این تماشاگران همیشه طلبکار در باخت روز گذشته یادی ازشان نکرد. صدای پرطنین اسم کسی را فریاد می‌زد که کارنامه‌اش این‌گونه است رکورد باختن در بازی رفت و برگشت!

.6-تماشاگران پرسپولیس مستحق این وضعیت هستند. چون یاد نگرفته‌اند برای مربی‌های خوب خودشان هورا بکشند و بدترین‌ها را هو کنند. آن‌ها دچار بیماری مهلک عدم تشخیص دوست و دشمن هستند. فرق خوب و بد، درست و غلط را متوجه نمی‌شوند و به خاطر همین هر کالایی را می‌شوند قالب‌شان کرد. می‌توان به راحتی استیلی را به عنوان عامل قهرمانی لیگ هفتم روی نیمکت‌شان نشاند تا نتیجه‌ی قدرت فنی این مربی را با حضور در پله‌ی پانزدهم جدول مشاهده کنند.

.7-استیلی و کاشانی هم بروند، دو نفر دیگر می‌آیند در همین حد و حدود. برای مردمی که قدرت تشخیص ندارند، همیشه خطر ظهور یک جنس بنجل در کمین است. پرسپولیس احتیاج به یک خانه‌تکانی بزرگ دارد. البته نه در مدیریت و نیمکت مربی‌گری و بازیکنان.؛ در افکار خاک‌گرفته و فسیل شده‌ی هواداران‌ش. اگر این‌جا خانه‌تکانی بشود، دیگر هیچ معلم ساده‌ای مدیر این نخواهد شد، مربی اخراجی‌ دیگر تیم‌ها روی این نیمکت نخواهد نشست و بازیکنانی که اول فصل با مربی تیم دیگر لیگ عکس یادگاری می‌گیرند، پشت ضربات پنالتی و دم دروازه‌ی حریف نمی‌ایستند تا همه‌ی توپ‌ها را به خارج و اوت و هوا بفرستند.

8..این جمله کلیشه‌ای اما کارگشاست. احتیاج نیست دنیا را تغییر بدهی، ابتدا خودت را عوض کن. تماشاگر پرسپولیسی این کار را اگر بکند، پیروز خواهد شد؛ اما اگر قرارش به فریاد زدن اسم شکست‌خورده‌ها و رها و حیای معروف است، نیم‌فصل دوم را هم باید در کنار نوابغی مثل استیلی و کاشانی و با واقعیتی به نام شکست سر کند و اشک بریزد و بر بخت بد که نه، بر بی‌تدبیری و بی‌عملی خودش لعنت بفرستد.

منبع:سایت گل

مقایسه داربی تهران و ال کلاسیکو

فوتبال روز — Fri, 16 Sep 2011 12:17:50 GMT

فوتبال روز:داربی تهران معمولا در رده بندی داربی‌های پرتماشاگر دنیا در دسته پرمخاطب‌ها قرار می‌گیرد اما با این حال کمتر توانسته بر حساسیت‌های خود غلبه و تماشاگران را به یک نمایش پرهیجان مهمان کند.

تماشای داربی‌ها و سایر مسابقات حساس اروپایی حسرت فوتبال دوست ایرانی را دوچندان می‌کند و این پرسش را در ذهن او به وجود می‌آورد که چرا استقلال و پرسپولیس قادر نیستند حتی نیمی از کیفیت متوسط همیشگی خود را در مصاف با یکدیگر بروز بدهند. رسیدن به پاسخ این پرسش البته چندان دشوار نیست. این چند سطر نگاهی دارد به برخی تفاوت‌های عمده داربی تهران و ال کلاسیکو و آنچه هیجان و زیبایی‌های داربی تهران را معمولا به حداقل کاهش می‌دهد.

۱هواداران رئال مادرید و بارسلونا در ال کلاسیکوهایی که میزبان هستند معمولا پس از ورود تیم‌ها به زمین برای تیم محبوبشان سنگ تمام می‌گذارند. آنها با در دست داشتن کاغذهای رنگارنگ لوگوی بزرگ تیم میزبان یا نتیجه درخواستی خود را روی سکوها حک می‌کنند و این یعنی هر تماشاگر بسته به شماره صندلی‌اش می‌داند چه کاغذی را باید در دست بگیرد تا در شکل گیری طرح مورد نظر روی سکوها سهیم باشد. در داربی تهران اما پس از ورود تیم‌ها به زمین حتی هماهنگی در شعارها هم دیده نمی‌شود و هر گوشه‌ای از ورزشگاه شعار مورد علاقه خود را فریاد می‌زند.

2برخلاف داربی تهران در ال کلاسیکو رجزخوانی قبل از بازی بزرگ ممنوع نیست و بازیکنان وقتی برای حریف کری می‌خوانند به بر هم زدن جو بازی متهم نمی‌شوند. گاهی حتی مربیان بزرگ اروپایی از تعدادی از بازیکنان خود می‌خواهند در رسانه‌ها جنگ رجزخوانی به راه بیندازند و از این حربه به عنوان یک تاکتیک تاثیرگذار استفاده می‌کنند. قبل از یکی از ال کلاسیکوهای اخیر ویکتور والدز گفته بود «آخرین مرتبه‌ای که رئال، بارسا را شکست داد هنوز تلویزیون رنگی اختراع نشده بود و خورخه راموس در پاسخ به او گفت: شاید چون والدز هنوز با مادربزرگش زندگی می‌کند تلویزیون رنگی از نزدیک ندیده است.» در ایران بازیکنان از ترس جرایم و اتهامات احتمالی از رجزخوانی اجتناب می‌کنند و اگر هم نکنند به جملات نخ نما شده‌ای مثل «ما حرفمان را در زمین می‌زنیم» یا «یک گل برای آنها کنار گذاشته‌ام» اکتفا می‌کنند.

3چه آنهایی که بعد از پایان بازی به دنبال اظهارات فنی مربیان هستند و چه کسانی که از متلک پرانی‌های مربیان به یکدیگر لذت می‌برند در پایان داربی تهران چیز خاصی نصیب شان نمی‌شود. مربی بازنده هرگز نمی‌پذیرد که تیمش ضعیف‌تر بازی کرده و بخصوص داوری را در شکست دخیل می‌داند. مربی برنده هم حتی اگر از تنها حمله خود در طول نود دقیقه به گل رسیده باشد این پیروزی را حاصل هوشمندی کادر فنی و برنامه‌های از پیش طراحی شده می‌داند. گواردیولا پس از آخرین رویارویی با رئال اعتراف کرد که تیم مورینیو بازی به بازی بیشتر بارسلونا را آزار می‌دهد و مورینیو هم با تمام تکبر ذاتی‌اش گفت باختن به بهترین تیم جهان باعث سرشکستگی نیست. آنها حتی وقتی در پایان بازی برای هم رجز می‌خوانند هم کمی مغزشان را به کار می‌اندازند و به جای بدشانسی و فاکتورهای نخ نما شده‌ای از این دست، مثلا مثل مورینیو می‌گویند:«آرزو دارم تیمم در پایان یکی از بازی‌هایی که با بارسا داریم با یازده بازیکن از زمین مسابقه خارج شود.»

4 استادیوم آزادی در گذشته تا ظهر روز برگزاری مسابقه لبریز از جمعیت می‌شد و هنوز هم حداقل یک طبقه از آن پنج، شش ساعت قبل از سوت آغاز بازی پر می‌شود. تماشاگران سرویس‌های بهداشتی مناسبی ندارند و برای دسترسی به آب خوردن بعضا باید نیم ساعت تا چهل و پنج دقیقه زمان صرف کنند. وقتی تلویزیون تصاویر مربوط به گرم کردن بازیکنان بارسلونا و رئال در فاصله کمتر از یک ساعت مانده به آغاز مسابقه را نشان می‌دهد هنوز سکوهای ورزشگاه خالی است و تماشاگر می‌داند برای نشستن روی صندلی‌ای که بلیت آن را در اختیار دارد کافی است 10 دقیقه قبل از سوت آغاز به ورزشگاه بیاید و خودش را برای تماشای یک نمایش مهیج آماده کند.

5 ال کلاسیکو از همان اولین ثانیه‌ها با هیجان آغاز می‌شود. به خاطر نمی‌آوریم گزارشگری در جریان این مسابقه از جملاتی مثل« بازی در این لحظات چنگی به دل نمی‌زند و دو تیم مشغول ارزیابی یکدیگر هستند» استفاده کرده باشد. هر دو تیم از سوت آغاز به دنبال کسب پیروزی هستند اما در داربی تهران هر دو تیم ابتدا به نباختن فکر می‌کنند تا بتوانند از فردای روز مسابقه زندگی عادی خود را دنبال کنند. بازی با خطاهای پی در پی آغاز می‌شود و تیم‌ها برای به گل رسیدن به اشتباهات حریف و اتفاقات دل می‌بندند. داربی تهران معمولا در حد فاصل گل اول بازی تا به ثمررسیدن گل مساوی حریف لحظات جذابی دارد.

6 در داربی تهران بخصوص در سال‌های اخیر رفتار جوانمردانه متظاهرانه جای بازی متعصبانه را گرفته و بازیکنان در دلجویی از بازیکنی که روی زمین افتاده یا به اوت زدن توپ به دنبال پیش پا افتاده‌ترین خطاها از یکدیگر سبقت می‌گیرند.
این در حالیست که در گذشته اعمال خشونت نسبی و مجاز در داربی یکی از راهکارهای بازیکنان برای کسب محبوبیت بود و اکنون به نظر می‌رسد داربی تهران از سوی دیگر بام سقوط کرده است. در خشونت «په په» مدافع پرتغالی رئال مادرید رگه‌هایی از تلاش برای نجات دروازه خودی به هر قیمتی دیده می‌شود و کاتالان‌ها بازی درگیرانه «پویول» را نماد تعصب او به پیراهن بارسلونا می‌دانند.

7 برای انتخاب داوران ال کلاسیکو به سراغ داور خارجی نمی‌روند و از بین داوران داخلی اسپانیا داوری انتخاب می‌شود که طی هفته‌های گذشته بهترین عملکرد را داشته است. آنجا ال کلاسیکو را بین داوران داخلی تقسیم نمی‌کنند و اینکه کدام داور می‌تواند بازی را بدون حادثه از آب دربیاورد چندان مورد توجه نیست.

8 مقایسه تعداد گل‌های رد و بدل شده در داربی تهران با ال کلاسیکو تفاوت جذابیت‌های بصری این دو بازی را روشن‌تر می‌کند. رئال و بارسا فصل گذشته هفت بار به مصاف هم رفتند که در این هفت بازی 21 یک گل بین دو تیم رد و بدل شد. یعنی دقیقا سه گل در هر بازی که آمار بسیار مناسبی است. در هفت رویارویی آخر استقلال و پرسپولیس اما فقط 13 گل به ثمر رسیده که آمار کمتر از دو گل در هر بازی را نشان می‌دهد. سه بازی از هفت ال کلاسیکو اخیر با به ثمر رسیدن چهار یا پنج گل به پایان رسیده اما از هفت داربی گذشته تهران فقط در یک بازی سه گل به ثمر رسیده و سایر بازی‌ها با یک یا دو گل به پایان رسیده است.

9 مدیران رئال مادرید و بارسلونا در طول برگزاری مسابقه در نهایت استرس در کنار یکدیگر می‌نشینند و البته آنقدر حرفه‌ای هستند که حتی در اوج التهاب بازی هم وجهه مدیریتی خود را حفظ می‌کنند. آنها در پایان مسابقه محترمانه دست می‌دهند و جایگاه ویژه را ترک می‌کنند. در ایران اما مدیران استقلال و پرسپولیس تلاش می‌کنند از یک هفته قبل از بازی کمتر با هم روبه‌رو شوند و در جریان مسابقه هم فاصله ایمنی را با یکدیگر حفظ می‌کنند.

10رئال مادرید در ال کلاسیکو دور رفت لالیگا در فصل گذشته با پنچ گل مغلوب بارسلونا شد و خوزه مورینیو در کنفرانس مطبوعاتی پس از پایان بازی گفت: «مسلما یک باخت پنج بر صفر بهتر از پنج شکست یک بر صفر است.» رئال یک هفته بعد در ورزشگاه مملو از جمعیت سانتیاگو برنابئو با دو گل والنسیا را شکست داد و خیلی زود با هوادارانش آشتی کرد. تیم بازنده داربی تهران اما تا مدتها بابت پس لرزه‌های این شکست لطمه می‌خورد و در ورزشگاه خانگی خالی از تماشاگر امتیاز از دست می‌دهد. بازیکنان بازنده می‌گویند حتی جرات از خانه خارج شدن را ندارند و.... بازنده داربی پرهیاهو و بی‌کیفیت تهران تا مدتها به کما می‌رود اما بازنده ال کلاسیکو بزرگ خیلی زود برمی گردد و زندگی را از سر می‌گیرد.

11 در آخرین رویارویی رئال مادرید و بارسلونا در سوپرجام اسپانیا طبق آمار موجود دو تیم 25 موقعیت گلزنی ایجاد کردند و یک فوتبال فوق‌العاده تماشاگرپسند را به نمایش گذاشتند. در آخرین داربی تهران اما تعداد موقعیت‌های خطرناک دو تیم به زحمت به عدد 10 رسید. جالب اینکه مربیان دو تیم برای اینکه ثابت کنند تیم شان بهتر از حریف بازی کرده به همین موقعیت‌های انگشت شمار اشاره می‌کنند و مدعی می‌شوند تیمشان نمایش تحسین برانگیزی را ارائه کرده است.

12دنیا برای بازیکنی که با یک اشتباه هرچند کوچک زمینه شکست تیمش در داربی تهران را فراهم کند به آخر می‌رسد. شیث رضایی در داربی 69 در کورس با فرهاد مجیدی جا ماند و عبور آن توپ از خط دروازه پرسپولیس او را وارد لیست سیاه هواداران پرسپولیس کرد. در بازی رفت سوپرجام اسپانیا اشتباه په په و راموس و تعارف کردن آنها با یکدیگر باعث شد مسی توپ را بدزدد و دروازه رئال را باز کند. آن اشتباه دقایقی بعد فراموش شد و هر دو بازیکن از بازی بعدی کماکان از ستون‌های تیم مورینیو محسوب می‌شدند.

13 استقلال و پرسپولیس معمولا هفته قبل از داربی را فدای داربی می‌کنند. مربیان هر دو تیم احتیاط را در دستور کار قرار می‌دهند و بسیار اتفاق افتاده که بازیکن کلیدی دواخطاره خود را از ترس سه اخطاره شدن روی نیمکت نشانده‌اند. در این میان برخی از بازیکنان هم کار مربی را راحت می‌کنند و برای بازی قبل از داربی خودشان را سه کارته می‌کنند. درست مشابه کاری که آندرانیک تیموریان در بازی استقلال و فولاد انجام داد و خودش را برای بازی با تراکتورسازی سه اخطاره کرد. قبل از ال کلاسیکو دور رفت لالیگا در فصل گذشته، بارسا و رئال به ترتیب با هشت و شش گل حریفان خود را شکست دادند و برای هم خط و نشان کشیدند.

14 مطمئنا رئیس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال اسپانیا قبل از ال کلاسیکو در اردوی بارسلونا و رئال مادرید حاضر نمی‌شود و برای آنها خط و نشان نمی‌کشد. در سالهای اخیر کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال قوانین جداگانه‌ای را برای داربی وضع کرده و بازیکنان مدام تهدید می‌شوند که اگر باعث متشنج شدن جو این بازی شوند با محرومیت‌های سنگینی مواجه خواهند شد. به این ترتیب بازی کاملا پاستوریزه و بی‌خاصیت از آب در می‌آید و بازیکنان حتی از زدن یک تکل ساده هم واهمه دارند.

منبع:سایت گل

یادداشت ویژه:سلام بر قطر 2011..

فوتبال روز — Fri, 31 Dec 2010 20:47:09 GMT

فوتبال روز:بزرگ‌نمایی ناامیدی‌ها بزرگترین چیزی است که رسانه‌های ورزشی ایران مشغول انجام آن هستند.

آنها به طرز عجیبی بر ناکامی احتمالی تیم ملی در جام ملت‌های آسیا تأکید دارند و این همان چیزی است که فوتبالی‌های عزیز ایرانی هم در انجام آن تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا تیم ملی ایران درگیر با علامت سوال‌های بزرگ خود را آماده جام ملت‌های آسیا کنند و البته این نگاهی است که در خارج از مرزهای ایران نیز تسری پیدا کرده است تا جایی که بخش انگلیسی سایت گل و سایت فیفا و گزارش‌هایی که از جام ملت‌ها منتشر کردند تیم ایران در رده بخت‌داران قرار نداده‌اند.

این موقعیت غریب حداقل در جام ملت‌های آسیا برای ایران کمتر سابقه داشته است چرا که در غالب اوقات ایران یکی از مدعیان اصلی این تورنمنت است. تا جایی که ما به خاطر داریم از سال 1962 که هم دسته‌های حسن حبیبی در سرپایانی خیابان روزولت روی دوش مردم با طعم پیروزی در جام ملت‌ها آسیا آشنا شدند، کمتر اتفاق افتاده که تیم ملی حضور در جمع 4 تیم پایانی را از دست بدهد و این رکوردی مناسب و قابل احترام برای فوتبال ایران در آسیا ساخته است. رکوردی که گرچه امروز چیزی را برای ما تضمین نخواهد کرد اما به هر حال بخشی از داشته‌های ما و قسمت مهمی از اعتماد به نفس فوتبال ماست.

در حال حاضر اما شرایط به گونه‌ای است که پیش‌داوری‌ها ایران را مدعی قهرمانی نمی‌دانند و البته قرعه نه چندان خوب و گروه دشوار ایران نیز بر این ناامیدی دامن می‌زند اما روی مثبت این ماجرا این است که با وجود همه کاستی‌ها که البته همه تیم‌های آسیا خالی از آن نیستند ما مثل همیشه مجموعه‌ای با استعداد در اختیار داریم که قابلیت امیدواری به آنها کاملا وجود دارد. آنها که در حال حاضر در گرمای قطر به تمرین مشغولند اگر قالب یک تیم را پیدا کنند(که البته خود این چیز کمی نیست)،‌ مدعی بزرگ قهرمانی خواهند بود.

نکته مهم این است که این دشوارترین جام ملت‌های آسیای‌ است که ما به خاطر می‌آوریم جامی که حالا با حداقل 8 تیم مدعی و با اعتباری به مراتب بیشتر از همیشه افتتاح خواهد شد، جامی که کره و ژاپن برای قهرمانی در آن رویه همیشگی خود را در استفاده از جوان‌ها کنار گذاشته‌اند، جامی که یونس محمود و پارک جی سونگ را در خود دارد،‌ جامی که این‌بار نه فقط علی کریمی که بزرگانی مثل هوندا،‌ کی هیل و القحطانی را به عنوان حافظان اعتبار در دل رقابت‌های داغ خود می‌بیند.

آیا تیم ملی صاحب بخت مناسب برای قهرمانی در آسیا هست؟
یقیناً نمی‌شود گفت که پاسخ مثبت است اما حتی اگر منفی‌باف باشیم نمی‌توانیم نسبت به سرنوشت این تیم ناامید بمانیم. تیم ملی یک سرمربی پرشور دارد و تعداد بسیاری بازیکن با انگیزه، آنهایی که کوچک انگاری تیم ملی ایران را دیگر برنخواهند تابید. آنهایی که اگر به شخصیت جمعی مورد انتظار برسند فصلی تازه را در فوتبال ایران خواهند گشود.
واقعیت این است که ما از بازندگی خسته‌ایم، ما در تیم ملی در جستجوی همان شوری خواهیم بود که افشین قطبی با آن قلبها را فتح کرد ؛" آن "گمشده‌ای که در یک ثانیه افسانه‌ای پرسپولیس را قهرمان لیگ کرد.

آن لحظه و درست در زمانی که خبرنگار مخالف افشین قطبی هم در جایگاه به گریه افتاده و همدیگر را در آغوش گرفتند بعضی‌ها یادشان بود که وسط راه بعد از باخت به سپاهان و پگاه و استقلال اهواز هیچ کس فکر نمی‌کرد که چنین سرنوشتی در انتظار پرسپولیس باشد.
یک استارت قوی و یک پایان خوش همه چیزی است که ما از این تیم ملی می‌خواهیم . تیمی که تمام تلاش خود را می‌کند تا از پس مشکلات دودستگی‌ها، سنگ‌اندازی‌ها، تنگ‌نظری‌ها و نادانستگی‌ها بربیاد این‌ها چیزهایی هستند که از سر و کول فوتبال ما بالا می‌روند اما دیگر برای ما کافی است.

ما یک تیم برنده می‌خواهیم، یک تیم برنده برای آنکه به یادمان بیاورد قهرمانی در آسیا چه طعمی داشت.
سال‌ها پیش ایرانی‌ها، وقتی حسن حبیبی روی دوش مردم از امجدیه تا خانه قلم‌دوش پیش می‌رفت این مزه را احساس کردند. جام ملت‌ها برای ما شروعی تازه خواهد بود.
بگذارید به این تیم به مربی و به ستاره‌هایش امیدوار باشیم، امیدوار تا زمانی که مأموریت‌شان را به پایان برسانند.

منبع:سایت گل

یادداشت ویژه:نفوذ دلالیسم به ژاپن و استخدام قطبی!

فوتبال روز — Thu, 9 Dec 2010 18:24:57 GMT

فوتبال روز:گفتند و شنیدیم و نوشتند و خواندیم. افشین قطبی کسی بود که با زد و بند دلال‌ها به ایران آمده بود. او تنها مربی زنان بوده و چیزی نمی‌داند و تنها یک آرتیست و یک شومن خبره است. همه‌ی این‌ها را از سرباز عزیزی تا سرهنگ یاوری، از کسی مثل نیک‌بخت تا فرهیخته‌ای به اسم حاج‌رضایی گفتند و شنیدیم.

اما حالا خبر آمده که افشین قطبی با شیمیزو اس پالس ژاپن قرارداد ساله بسته و یک سرچ اینترنتی ساده کافی‌ست تا متوجه بشوید این تیم جزء بالانشین‌های جی‌لیگ این کشور است و تا هفته‌ی دوازدهم هم در صدر جدول بوده.

فوتبال ژاپن که پیر دیر ما ناصر ابراهیمی و شاغلام ظاهرا ساده‌دل ما به پیش‌رفت‌شان در فوتبال اعتراف کرده‌اند، افشین قطبی را انتخاب می‌کند و برمی‌دارد و ما هنوز جاها و جای‌گاه‌های مهم را به امثال مظلومی و دایی و پیروانی تعارف می‌کنیم و دلیل شکست‌مان را در طعم ماکارونی و کشک‌ بادمجان جست‌وجو می‌کنیم.

می‌شود درباره‌ی خیلی چیزها نوشت. از مدیریت ارزشی جناب کاشانی تا لومپنیسم لیدرهای استادیوم که بعد از باخت چهار بر یک تیم صدرنشین قطبی می‌خواستند او را تکه‌تکه کنند اما برای تیم رده پنجمی علی دایی بعد از شکست‌های سه گله و چهار گله، هورا می‌کشند و سوت ممتد بلبلی می‌زنند. این‌جا گزارشگری نظیر جواد خیابانی قطبی را به خاطر زنده‌گی و تحصیل در آمریکا لایق نشستن روی نیمکت نیم‌ملی ایران نمی‌داند ولی خداداد عزیزی سردسته‌ی همیشه‌گی معترضان ،بعد از کسب رکورد سقوط دوتیم در یک فصل خرخره همه را می جود.

در این‌جا کسی حوصله‌ی کار کردن ندارد. همه با نفی و نکوهش هم زند‌گی را سر می‌کنند. در چنین فضایی بود که حتی شکل شادی کردن قطبی هم محل اشکال شد؛ نه فقط از طرف کم سوادها که از طرف فارغ‌التحصیل بهترین دانشگاه ایران آقای فردوسی‌پور. این‌جا دیگر تفاوتی بین آدم‌ها و سطح دانش‌شان نیست. همه ریشه در یک فرهنگ دارند؛ فرهنگ کار نکردن و پشت پا گرفتن. این‌جا کسی رنج کار کردن را به جان نمی‌خرد و همه می‌خواهد بنشینند و مثل شاغلام با تسبیحی در دست و ذکری بر لب تمام سیستم‌های برنامه‌ریزی شده را شکست بدهند. کسی رنج کار را نمی‌شناسد و برای همین گنجی هم ندارد و بعد به گنج دیگران هم تف می‌اندازد تا عقده‌ی دست خالی خودش را خالی کرده باشد. سیستم ژاپنی با افشین قطبی قرارداد امضا می‌کند و ما برای رفتن او لحظه‌شماری می‌کنیم و روزنامه‌نگار مثلا روشن‌فکرمان وعده می‌دهد با رفتن قطبی جشن بزرگی برپا خواهد کرد و در همین حال برای حفظ شاغلام دست و پا می‌زنیم و نازش را به قیمت گزاف می‌خریم.

چیز عجیبی نیست؛ قطبی هم مثل خیلی‌های دیگر که دوست داشتند کار بکنند و نتیجه کارشان را ببیند، به جایی می‌رود که مزد کار، گنج است، نه رنج مضاعف.

قطبی هم به زودی در سرزمین سالم و درست دوباره مشغول به کار می‌شود و ما این‌جا نشسته‌ایم و برای شکست خوردنش لحظه‌شماری می‌کنیم و بعید نیست درباره‌ی نفوذ دلال‌ها در ژاپن هم مطلب بنویسیم و مصاحبه کنیم که قطبی با اعتبار نیمکت تیم‌ملی ما قرارداد بسته و هرگز به این سوال جواب نخواهیم داد که چرا این اعتبار نیمکت ملی ما فقط به امثال برانکو و بلاژویچ و قطبی می‌رسد و مایلی‌کهن و قلعه‌نویی و دایی سهمی از این اعتبار نبرده‌اند و حالا برای برنده شدن در لیگ ایران دست و پا می‌زنند و بیش‌تر فرو می‌روند!

منبع:سایت گل

شما میتوانید از آدرس زیر وارد صفحه اصلی

سایت شوید: www.footballrooz.com

یادداشت روز:لطفا دایی را اخراج نکنید

فوتبال روز — Sat, 4 Dec 2010 19:23:53 GMT

فوتبال روز:آقای دایی، لطفا استعفا ندهید. آقای کاشانی لطفا دایی را اخراج نکنید. شاید که اینبار با دادن فرصتی دوباره به او ، بازهم شاهد بازگشت شهریار باشیم. شهریاری با تجربه تر و البته معتقد تر به کار گروهی.

۱- کنفرانس مطبوعاتی علی دایی در پایان مسابقه ایران و عربستان که با شکست 2بر 1 همراه شده بود، سرشار از اعتراض بود. خبرنگاران یکی پس از دیگری با در دست گرفتن میکروفن از علی دایی خواهش می کردند که با استعفا ، فوتبال و تیم ملی سرزمین شان را نجات دهد. در این میان روزنامه نگاری جوان با مونولوگ خود جو کنفرانس را برهم زد. تحسین علی دایی به سبب نمایش خوب تیم او تا دقیقه 65 که برخلاف سایر دیدارهای این تیم بود. تغییر در چینش بازیکنان تیم ملی ( نیمکت نشین شدن هاشمیان و حضور غلامرضا رضایی بعنوان مهاجم نوک در سیستم 1-3-2-4 ) موجب شده بود که تاکتیک دفاعی عربستان با شکست مواجهه شود هرچند که بازیکنان ایران تنها یکبار دروازه این تیم را باز کردند. این تغییر نشان از تحلیل مناسب دایی پیش از مسابقه از مشکلات تاکتیکی و چینشی تیم خود بود.

روزنامه نگار جوان در انتها به ضعف کادر فنی تیم ملی در کوچینگ حین مسابقه اشاره کرد. تاکید بر تصمیم سرمربی عربستان در تغییر سیستم و استفاده از ترفند تاکتیکی جهت خارج کردن هافبک های ایران از جریان بازیسازی و عملکرد نا مناسب کادر فنی ایران که یا متوجه ترفند تاکتیکی همتای خود در تیم عربستان نشده بود و یا راهی برای مقابله پیدا نکرده بود. صحبت روزنامه نگار جوان با 2 پیشنهاد به سرمربی تیم ملی به پایان رسید. اول اینکه کادر فنی تیم ملی دارای سابقه بین اللملی بعنوان مربی و تصمیم گیرنده نیست پس برای رفع مشکل ( کوچینگ حین مسابقه) از همکار جدیدی که توان اضافه کردن قابیلت ذکر شده به مجموعه تحت مسئولیت شما را داشته باشد، استفاده کنید. دوم اینکه استعفا ندهید و با قدرت به کارتان ادامه دهید ولی با چشمانی باز مشکلاتتان را ببنید و در صدد رفع آنها برآیید.

علی دایی شبانه اخراج شد و تیم ملی ایران از روند رو به رشد خود ( به اعتقاد نگارنده یادداشت )خارج شد و به جام جهانی صعود نکرد.

2- پرسپولیس با علی دایی، سومین شکست پیاپی را متحمل شد و طی 3 بازی، 8 مرتبه توپ را درون دروازه خود دید. شکست ها با جنجال رسانه ناشی از کنار گذاشته شدن کاپیتان اول و دوم پرسپولیس همراه شده است و به همین دلیل دایی باید منتظر فشار فزاینده ای طی روزهای پیشرو باشد. شاید بازهم، میکروفن و قلم ها به دست کسانی بیفتد که از دایی خواهش کنند که استعفا بدهد و یا از حبیب کاشانی بخواهند که او را اخراج کند.ولی آیا اخراج و یا استعفای دایی می تواند پرسپولیس را نجات دهد؟

بر شکست پرسپولیس در برابر مس کرمان نمی توان ریشه یابی فنی انجام داد زیرا دیداری بود که با نگاه عادلانه می بایست مساوی به پایان می رسید. ولی شکست برابر سپاهان، ریشه فنی داشت. سپاهان در15 دقیقه پایانی نیمه اول و 30 دقیقه ابتدایی نیمه دوم با استفاده از برنامه پرس توپ در نیمه حریف، ارتباط مدافعین و هافبک های خلاق پرسپولیس را قطع کرد و به همین دلیل نوری بعنوان بازیساز اصلی پرسپولیس از جریان بازی خارج شد و آرفی که بر خلاف فیزیک مناسب اش، توان اثر گذاری بر توپ های منتقل شده توسط بازی مستقیم مدافعین را ندارد تبدیل به یک هیچ کاره شد.

کادر فنی پیکان هم از همین برنامه استفاده کرد ولی تنها در 30 دقیقه ابتدایی نیمه اول. بعد از به ثمر رساندن 2 گل، ساختار دفاعی پیکان تا منطقه 6 قدم دروازه خود عقب نشست و هافبک ها و مهاجمین این تیم با اجرای برنامه پرس فضاء، مدافعین پرسپولیس را مجبور کردند که با پاس های پیاپی عرضی بدنبال هافبکی قرمز پوش و بدون پوشش برای ارسال پاس بگردند.

چینش اشتباه علی دایی در نیمه اول (تعویض نوری و فشنگچی در ابتدای نیمه دوم و بهبود شرایط پرسپولیس بیانگر اشتباه دایی در چینش اولیه بود) و اشتباهات نابخشودنی مدافعین میانی و هافبک دفاعی پرسپولیس که تقریبا تمام تقابل های یک در مقابل یک را به بازیکنان سخت کوش پیکان باختند موجب شکست پرسپولیس در قزوین شد. شکستی که دایی مقصر اصلی آن است.

3- ایکاش بازهم بین موج منتقدین، روزنامه نگار جوان داستان ما پیدا شود و به دایی بابت تغییرات مثبت پرسپولیس در فصل جدید تبریک بگوید. پرسپولیس با دایی تبدیل به تنها تیمی در فوتبال ایران شده است که فرم حملات تدریجی و متمرکز (general attacking v build play) را اجرا می کند. مثلث های تهاجمی پرسپولیس در کانال مرکزی و کناری بارها ساختار دفاعی حریف را دچار مشکل می کند و تبدیل های سیستمی این تیم (1-3-2-4 به 3-3-4) در طول مسابقه از این تیم یکی از پیشرفته ترین تیم های فوتبال ایران را ساخته است که برخلاف رقبای خود ( به غیر از ذوب آهن) نه بر اساس اتفاقات و خلاقیت بازیکنان خود بلکه با الگوهای مشخص تهاجمی به گل می رسد.

ایکاش روزنامه نگار جوان میکروفن را در دست می گرفت و رخ به رخ دایی به او می گفت: آقای دایی. به شما تبریک می گویم بابت پرسپولیس متفاوتی که ساخته اید ولی به شما یادآوری می کنم که فلسفه مربیگری شما برای تیمتان و البته خود شما خطرناک است. شما باید بدانید که در فوتبال امروز، نقش دستیاران برجسته تر از سرمربی است و باید به آنها اعتماد کنید و تا جایی که ممکن است از قالب یک تمرین دهنده و اجرا کننده خارج شوید تا با تبدیل به یک ناظر کل، بهترین تصمیمات آخر را بگیرید.

آقای دایی، تنها دستیار شما، در حساس ترین لحظات دیدار برابر سپاهان و پیکان، دور از شما و روی نیمکت نشسته بود در حالیکه این لحظات، مهمترین زمان برای همفکری و خلق ایده توسط همفکران شما است.

آقای دایی، لطفا استعفا ندهید. آقای کاشانی لطفا دایی را اخراج نکنید. شاید که اینبار با دادن فرصتی دوباره به دایی ، بازهم شاهد بازگشت شهریار باشیم. شهریاری با تجربه تر و البته معتقد تر به کار گروهی. "دوستی می گفت که علی دایی، حتی در تجارت هم به معاونین و شرکای خود اعتماد نمی کند و در جریان توافقات تجاری مجموعه تحت امرش ، از ابتدا تا انتها به تنهایی فکر می سازد و تصمیم می گیرد . انگار دایی عادت کرده که همه دنیا تنها روی انگشتان او بچرخد و این یعنی شکستن انگشت زیر بار همیشگی دنیا و البته سقوطی محتمل."

منبع:سایت گل

شما میتوانید از آدرس زیر وارد صفحه اصلی

سایت شوید: www.footballrooz.com

مروری بر قهرمانی های چند فصل اخیر/ همیشه پای یک داور در میان است

فوتبال روز — Wed, 27 Oct 2010 22:56:08 GMT

فوتبال روز:داوری و قهرمانی. به نظر شما ارتباطی میان این دو وجود دارد؟ اصلا اشتباه نکنید منظورمان از ارتباط ، مسائل پشت پرده و مافیا و هزار و یک فکر منفی که در فوتبال ایران و جهان دیده و شنیده ایم نیست. منظوراز ارتباط یک ارتباط کاملا فوتبالی است و به داخل مستطیل سبز بازمی‌گردد.

نگاهی به قهرمانان چند دوره لیگ برتر بیندازیم. سپاهان در فصل گذشته. لیستی از گل هایی که این تیم به ثمر رسانده و لیستی از پنالتی هایی که برای حریفان گرفته نشده را می‌توان به عنوان شاهد این مدعا آورد. فصل هشتم استقلال هم با امیرقلعه نویی چنین حال و روزی داشت. در آن سال تیم های زیادی از داوری مقابل استقلال نالیدند و شکوه کردند. کمی عقب‌تر برویم.

کمتر کسی است که گل دقیقه 7+90 پرسپولیس را فراموش کند که سرخپوشان به همراه قطبی جام قهرمانی را از دستان مظفری زاده دریافت کردند. باز هم می‌توانیم نوار ذهنمان را به عقب تر ببریم. لیگ ششم. علی دایی. اولین تجربه مربی گری. اولین قهرمانی. شاید آبی پوشان اهوازی تا پایان دوامشان اشتباه داور و قهرمانی ای را که در اهواز از دستشان رفت و به تهران و به سایپا رسید را فراموش نکنند.
شاید بد نباشد که سری هم به فوتبال جهان بزنیم. نیازی نیست که چندان به مغزتان فشار بیاورید. مسابقات جام جهانی و تمام جنجال های داوری اش مربوط به همین دوٍ، سه ماه اخیر است. اسپانیا در پایان با وجود تمام شایستگی و توانایی اش توانست قهرمانی جهان را از آن خود کند اما... اما در این قهرمانی هم به راحتی می‌توان ردپای مردان سیاهپوش را پیدا کرد.
تک گل سه امتیازی ویا با مهربانی بی حد و حصر داور بازی سند پیروزی اسپانیا مقابل پرتغال را امضا کرد. آلمان هم در کنار فوتبال چشم نواز و بسیار زیبایی که ارائه کرد با مهربانی هایی اجازه حضور در جمع سه تیم را یافت. در بازی آلمان و انگلیس کمک داور بازی گل کاملا سالم فرانک لمپارد را مردود اعلام کرد تا آلمان با سه امتیاز شیرین به رختکن برود.
مطمئنا اگر بخواهید به این لیست اضافه کنید می توان به تعداد قهرمان ها در تورنمنت های مختلف مثال آورد. از جمله شگفتی آفرینی کره جنوبی در جام جهانی 2002 که مطمئنا بدون لطف داوران کره نمی‌توانست نقش یک غول کش آسیایی را ایفا کند. به نظر می‌رسد همین تعداد برای اثبات این مدعا که همیشه و در همه جا میان داوری و قهرمانی ارتباطی وجود دارد و همیشه پای یک داور در میان است کافی باشد. همه این ها را گفتیم تا به این برسیم که شاید از هم اکنون بتوان قهرمان این فصل لیگ برتر را هم حدس زد.
شاید مدیرعامل تراکتورسازی تبریز از روی عصبانیت حرفی زده باشد که فدراسیون می‌خواهد استقلال را قهرمان کند اما اگر بخواهیم روی روندی که چندین سال آن را با هم بررسی کردیم حساب کنیم باید بگوییم که قسمتی از پیش بینی مدیرعامل تراکتورسازی درست است و استقلال امسال به کسب جام بسیار نزدیک است.
به قول رضا غیاثی، اشتباهات داوری مانند باران است که بر سر همه تیم ها می‌بارد اما این را باید اضافه کرد که تیم هایی که بیشتر از این باران رحمت برخوردارند در پایان فصل شکوفا شده و گل می‌دهند و به نظر می‌رسد که امسال هوای آسمان استقلال به شدت بارانی است.
به هر حال اگر ابرها از آسمان آبی کوچ نکرده و به آسمان دیگری نروند باید امسال در انتظار شکوفایی شاگردان مظلومی بود چون آنها هم تیم خوبی دارند و خوب بازی می‌کنند و هم ... همان طور که گفتیم منظور از این مطلب به هیچ عنوان مطرح کردن مسائلی مانند دست های پشت پرده و باندبازی و مسائلی همچون کالچوپولی نیست اما به قول فرگوسن اشتباهات داوری عمدی و غیرعمدی تفاوتی ندارد و مهم این است که این اشتباهات سرنوشت را عوض می‌کنند.
به همین دلیل مردان سیاهپوش از آن چه که فکر می‌کنیم مقتدرتر هستند و باز هم به قول فرگوسن باید 10 درصد( یا حتی بیشتر) از سهم بازی را به آنها اختصاص داد.

منبع:سایت گل

شما میتوانید از آدرس زیر وارد صفحه اصلی

سایت شوید: www.footballrooz.com

نقدی بر داوری دربی ۶۹/ شاهکار می‌زنند، به هم تبریک می‌گویند‍!

فوتبال روز — Mon, 18 Oct 2010 21:53:43 GMT

فوتبال روز:به نظر می‌رسد عادت به دیدن نیمه پر لیوان و بی‌توجهی مطلق به آنچه در نیمه خالی می‌گذرد، رفته رفته تبدیل به یک اپیدمی مرگبار در فدراسیون فوتبال کشورمان و بین تمامی گردانندگان این رشته ورزشی می‌شود.

۱-شاید باورکردنی نباشد، اما با گذشت 72 ساعت از اشتباه ویرانگر مرتضی کریمی، کمک‌داور دوم داربی 69 در مردود اعلام کردن گل سالم سرخپوشان، هنوز همه مقامات و مسوولان هیجان زده‌اند و دارند با شعف به یکدیگر تبریک می‌گویند؛ از پیمان یوسفی در تلویزیون کشورمان گرفته تا کارشناس داوری وابسته به فدراسیون و از مجری برنامه «ورزش از نگاه من!» گرفته تا داور داربی و شخص کمک‌داور خاطی که دسته گل کذایی را به آب داد. تمام دوستان به شدت درگیر تماشای نیمه به اصطلاح پر لیوان شده‌اند و از اینکه پرسپولیسی‌ها بعد از ربوده شدن گل سالم و سرنوشت‌سازشان ورزشگاه را روی سر خودشان نگذاشته‌اند، به عنوان یک اتفاق میمون و مبارک یاد می‌کنند. عجب!

2- بله؛ همه دیدند که روی سکوهای آزادی، هیچ‌کس واکنش «بنفش» نشان نداد، حتی بازیکنان و مربیان هم پس از خطای مرگبار کادر از خود متشکر داوری، آرام‌تر از چیزی که تصور می‌شد به نظر می‌رسیدند. خب، حالا تکلیف چیست؟ حالا این همه آرامش یعنی آنکه همه چیز حل است و اصولا فدای سر فدراسیون فوتبال و رییس خوش سفر کمیته داورانش که گزینه‌های انتخابی او، به راحتی آب خوردن داربی را از مسیر اصلی‌اش خارج کردند؟ یعنی حالا که صدای مردم، یا از سر فرهیختگی سریع‌السیر یا از سر بی‌حالی و یا از سر ناامیدی بابت عقیم ماندن اعتراضات قبلی در نیامده، انگار نه انگار که یک پرچم نادرست، نسخه مرگ برای یک باشگاه پرهوادار پیچیده و کادر فنی‌اش را تا مرز متلاشی شدن پیش برده؟ حالا باید همه با هم خوشحال باشیم و لبخند بزنیم؟ با شماییم آقای عنایت، آقای کفاشیان! ضعف داوری فقط وقتی بحران است که ملت عصر جمعه را به فریادهای خشمگینانه و فراتر از خط قرمزشان بیالایند یا بازیکنان دعوا راه بیندازند؟ یعنی الان که «خون» راه نیفتاده، نمی‌شود فهمید داوری این فوتبال هم مثل همه‌جایش رو به زوال و نابودی است؟ آیا موعد خودفریبی و ماله‌کشی هنوز به پایان نرسیده اساتید محترم؟!

3- بگذارید فدراسیون‌نشین‌ها همچنان لبخند بزنند و به هم تبریک بگویند که ذبح یک تیم توسط آنها در روز روشن، عقوبت جبران‌ناپذیری به همراه نداشته، اما «حقیقت» هرگز از قافله «خیال» عقب نمی‌ماند. وضعیت اسفبار امروز داوری ایران که به وضوح خودش را در حضور کمرنگ کشورمان در مسابقات جام جهانی و تحقیرآمیزتر و تامل‌برانگیزتر از آن، در بازی‌های جام غرب آسیا نشان می‌دهد، دقیقا زبان حال تشکیلاتی است که از مدت‌ها پیش، خودش را به خواب زده و با سلاح تفسیر و توجیه، به نبرد منتقدانش می‌رود.

روزی که سهم ما از تمام جام‌جهانی با همه بزرگی و شکوهش فقط یک پرچم کمک‌داوری شد، مثل همیشه به پناهگاه سست و لرزان «خوش‌خیالی» پناه بردیم تا گمان کنیم مورد بی‌محلی قرار گرفتن در بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان، آنقدرها هم اتفاق تلخی نیست، اما اعلام فهرست داوران جام ملت‌های آسیا و باز به ارث رسیدن همان تک پرچم از قاره به این بزرگی برای ما، نشان داد حتی سیاست‌گذاران تنبل و کم‌هوش AFC هم «حقیقت» داوری در ایران را می‌دانند و خام «خیال» خوش مردانی نمی‌شوند که به زعامت سرکرده پرادعایشان، زیر بار خطای نگرفته نمی‌روند و آفساید به دروغ اعلام شده را گردن نمی‌گیرند. مهم نیست جعبه‌های شیرینی در خیابان سئول، هنوز تاب تحمل کام‌های تلخ و خشکیده آقایان را دارد یا نه، مهم این است که قضاوت ناشیانه کادر پرادعای داوری داربی 69 در یکی از معدود اتفاقات این مسابقه کم‌حادثه نیز به همه اسناد عقبگرد و ناتوانی‌های فوتبال ایران در این حوزه ضمیمه خواهد شد تا چه‌بسا برای ادوار آینده جام‌جهانی و جام ملت‌ها، همین یک پرچم را هم نداشته باشیم!

4- حربه سپردن داوری داربی تهران به قاضیان ایرانی برای ایجاد فضای مصنوعی پیشرفت داوری در کشورمان هم جواب نداد و اتفاقا بدترین خبرها در یکی، دو دهه گذشته، در همین سال‌هایی به گوش رسید که برخ داوران ما با غرور کاذبشان مشغول اداره یک بازی کم‌رمق و البته ارایه مشتی اشتباه باورنکردنی بودند اما هیچ‌کدام اینها، نباید اوقات آقای رییس و دار و دسته‌اش را تلخ کند. بفرمایید تبریک بگویید دوستان؛ می‌شنویم و ساکت می‌مانیم!

منبع:روزنامه گل

شما میتوانید از آدرس زیر وارد صفحه اصلی

سایت شوید: www.footballrooz.com

سوغات قطبی برای منتقدان!

فوتبال روز — Wed, 8 Sep 2010 22:52:56 GMT

فوتبال روز:پس از 39 سال تیم ملی کشورمان در یک بازی دوستانه موفق شد طلسم ناکامی در سئول را بشکند و کره‌جنوبی را ببرد. این پیروزی ارزشمند در شرایطی به دست آمد که اتفاقا حریف چشم‌بادامی ایران با تمام بازیکنانش به میدان آمده بود و تقریبا همان شکل و شمایل جام‌جهانی را داشت.

۱) اشتباه مدافع کره در نیمه اول باعث شد افشین قطبی در شرایطی موفق به کسب یک پیروزی بسیار ارزشمند شود که طی ماه‌های اخیر به شدت تحت فشار قرار داشته است.

2) حالا افشین قطبی می‌تواند بابت این موفقیت به خودش ببالد. اگرچه تیم ایران در دقایق قابل توجهی از مسابقه به دفاع صرف رو آورده بود، خیلی جاها زیر توپ می‌زد و اتفاقا در پاره‌ای از مواقع رویه بحرینی‌ها و سایر اعراب در اتلاف وقت را احیا کرد، اما به هر تقدیر نتیجه‌ای که روی اسکوربورد استادیوم سئول به ثبت رسید، آنقدر برای فوتبالدوستان کشورمان حائز اهمیت و دلنشین بود که نشود به راحتی از کنارش عبور کرد. آنچه ورای جریان فنی این مسابقه، افشین قطبی را در موضع «بالادستی» در قبال منتقدانش قرار می‌دهد، حمایت به ثمر نشستن اندیشه‌های اوست، به طوری که او حالا پس از مدت‌ها می‌تواند بی‌واهمه سینه‌اش را سپر کند و از برخی مواضعش با غرور دفاع کند؛ گرچه این شرایط «موقتی» و در اثر پیروزی در یک مسابقه تدارکاتی بوده باشد! قطبی امروز می‌تواند از کنار گذاشتن علی کریمی دفاع کند، مدعی باشد عدم دعوت فرهاد مجیدی و میلاد میداوودی خللی در کار تیم او ایجاد نکرد، ادعا کند پیروزی امروزش بر کره‌جنوبی محصول تماشای دقیق جام‌جهانی در آفریقای جنوبی بوده و معترضان وی که سفرش به ژوهانسبورگ را مورد تردید قرار می‌دادند، ادعاهای درستی نداشته‌اند! قطبی می‌تواند مدعی باشد نسل جدیدی را در فوتبال ایران پایه‌ می‌گذارد که اتفاقا شالوده‌اش بر پیکره «لیگ» استوار است. محمد غلامی و کریم انصاری‌فر گواهان خوبی برای این ادعای او خواهند بود. علاوه بر اینها، از دیگر دستاوردهای پیروزی بزرگ سئول برای قطبی، روسفید شدن او در مورد خط دفاع ثابتش است که پیش از این محل اشکال منتقدان به شمار می‌رفت. قطبی حالا روزهای کم‌فشارتری را تجربه خواهد کرد؛ روزهایی که در آنها می‌تواند ادعا کند واقعا کره‌جنوبی را مثل کف دستش می‌شناخته و سال گذشته بدشانسی آورده است. اینها سوغات امپراتوری است که عنقریب بود سلطنتش را از کف بدهد، اما حالا دوباره به روزگار شیرین بازگشته است!

3) به واسطه آنچه در چین و کره جنوبی رخ داد، حالا حضور قطبی در تیم ملی تا جام‌ملت‌های آسیا تضمین شده است. منتظر حملات او به منتقدانی که امانش را بریده بودند می‌مانیم، اما دوست داریم یاد آقای سرمربی بیاوریم آنچه این روزها در مجموعه او رخ داده، دو پیروزی در مسابقات «دوستانه»‌ای بوده است که به هر تقدیر مقتضیات خاص خودش را دارد و نمی‌توان با توجه به آن برای بازی‌های رسمی‌تر نتیجه گرفت و نسخه پیچید. سخت امیدواریم خوش‌اقبالی قطبی، تا پایان جام ملت‌های آسیا در کنار ما باشد؛ در قطر هم منتظر مدافعانی هستیم که در لحظه بزنگاه، سقوط کنند و توپ را در آستانه دروازه به مهاجمان ما بسپارند!

شما میتوانید از آدرس زیر وارد صفحه اصلی

سایت شوید: www.footballrooz.com